Thursday, October 2, 2008

လာ… လြမ္းၾကစို ့


ကြ်န္မက ေက်ာင္းနဲ ့ပတ္သက္ရင္ ထိလြယ္ ရွလြယ္ လြမ္းလြယ္သူ…။ ခုထိလဲ တခါတခါ ေတြေ၀ေငးျပီး အတိတ္ေျခရာေတြ လိုက္ေကာက္ေနတုန္း…။ တခါတခါက်ေတာ့ ငယ္က အေၾကာင္းေတြ ေရပက္မ၀င္ေအာင္ ေျပာရင္း လြမ္းေနတုန္း…။ လြမ္းတိုင္းသာ စကားလံုးေတြ အန္ခ်ရရင္ ဒီဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ေက်ာင္းအေၾကာင္းေတြ ထပ္ေနလို ့ ဖတ္သူေတြေတာင္ ျငိီးေငြ ့သြားၾကမွာ…။ အလြမ္းေတြက မဆံုးတမ္း… မအိုတမ္း။ အစဲြအလန္းက ဘယ္ေလာက္ၾကီးသလဲဆို ဒီေက်ာင္းထြက္ဆို ရင္ထဲက ႏွစ္နွစ္ကာကာ အလိုအေလ်ာက္ခင္သြားတာ။ ဒီေက်ာင္းကထြက္တဲ့ အနုပညာသမားေတြဆိုလဲ သူမ်ားထက္ပိုျပီး သာသာထိုးထိုး အားေပးမိတာ သိပ္ေတာ့ မတရားလွဘူးဆိုတာလဲ ၀န္ခံပါတယ္…။ ဒီေန ့မနက္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အီးေမးလ္နဲ ့ ပို ့လိုက္တဲ့ ဒါရိုက္တာခ်ိဳတူးေဇာ္ရဲ့ လြမ္းဆိပ္ဆိုတာေလး ဖတ္ျပီး မတရား လြမ္းသြားတာ… အေတာ္ကိုလြမ္းသြားတာ… အလြမ္းအဆိပ္သင့္လို ့ မလုပ္နုိင္ မကိုင္နိုင္နဲ ့…။ ကိုခ်ိဳတူးေဇာ္က ကြ်န္မတို ့နဲ ့ မတိမ္းမယိမ္းဆိုေတာ့ အလြမ္းေတြကလဲ မတိမ္းမယိမ္း…။ ၀တၳဳေလးလား… ဘေလာ့ဂ္ တခုခုေပၚကလား… ဒါမွမဟုတ္ ဖိုရမ္ထဲကလား… ဂ်ာနယ္ထဲကလား… ဘယ္ကမွန္း အတိအက် စံုစမ္းဖို ့ေတာင္ မေစာင့္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ အလြမ္းဆိပ္ေတြတက္ေနလို ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚမွာ လင့္ခ္ေပးလိုက္တာကို ကိုခ်ိဳတူးေဇာ္ ခြင့္လြွတ္နိုင္ေကာင္းပါရဲ့…။ အျပစ္ရွိရင္ ေက်ာင္းကိုခ်စ္မိသူ အခ်င္းခ်င္းမို ့ နားလည္ေပးနိူင္ေကာင္းပါရဲ့…။ ကိုခ်ိဳတူးေဇာ္ေရ… ကြ်န္မကလဲ ဖန္ဆင္းရွင္ကို လိုက္ရွာမိေနသူ…။ ၾကီးေတာင့္ၾကီးမားနဲ ့ လြမ္းစိမ့္သူပါ…။ ကြ်န္မေနာက္ဆံုးႏွစ္က ေရးခဲ့ဘူးတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ထဲကလို ပခံုးထက္က လြယ္အိတ္စုတ္စုတ္ ဘယ္ခါမွ မျပုတ္ထြက္သြားေအာင္ သံမွိ ုနဲ ့ရိုက္ထားခ်င္သူ…။ ခ်စ္ဦးသူ ငယ္ခ်စ္ေဟာင္း အဲဒီေက်ာင္းၾကီးကို အားလံုးလြမ္းခ်င္တိုင္းလြမ္းဖို ့ ဒီေနရာေလးကို ေ၀မွ်ေပးလိုက္တယ္ေနာ္…။ လာ...လြမ္းၾကပါစို ့…။

တန္ခူး
10:15am 2-Oct-2008

33 comments:

ေမာင္မ်ိဳး said...

Print ထုတ္သြားတယ္ အစ္မၾကီးေရ့ က်ေနာ္လည္းေက်ာင္းကို လြမ္းေနတာ ညမွ ေအးေအးေဆးေဆးဖတ္ေတာ့မယ္ ေက်းဇူးပါ။

nu-san said...

မမေရ.. ပိတ္ရက္ရေတာ့ နားရတာ ေပ်ာ္စရာၾကီး.. ဒီမွာေတာ့ ထမင္းမခ်က္ႏုိင္ ဟင္းမခ်က္ႏုိင္နဲ႔အမေရ.. အျဖစ္က ဆုိးပါတယ္.. :(

ပိတ္ရက္ျပီးရင္ အသစ္တင္ထားမလားလုိ႔ ထမင္းစားရင္း လာေခ်ာင္းတာ မွန္သြားတယ္.. ဒါေပမယ့္ မဖတ္အားေသးေတာ့ ပိတ္ရက္မွ စုဖတ္မယ္ေနာ္.. မတန္ခူးေရ..ေရႊ(စက္မႈတကၠသုိလ္)ဆုိတဲ့ စာေရးဆရာမက အမတုိ႔နဲ႔အတန္းတူလားဟင္.. က်ေနာ္က အဲဒီဆရာမေရးတာေတြလည္း သေဘာက်တယ္.. အခုေတာင္ ကေလာင္နာမည္ေျပာင္းထားသလားေတာင္ မသိဘူး.. ဖတ္ဖူးတာက အပ်ိဳစင္မဂၢဇင္းေတြမွာ စဖတ္ဖူးတာ.. အခုေတာ့ အပ်ိဳစင္မဂၢဇင္းလည္း မဖတ္ရေတာ့ဘူး.. ဆရာမရဲ႕ စာအသစ္ေတြလည္း မဖတ္ရေတာ့ဘူး.. အဲဒီလုိေလး အသိရွိရင္ ေ၀မွ်ေပးပါဦးလုိ႔ ပူဆာမလုိ႔... :)

ေမသဇင္ said...

ေက်းဇူူးပဲ တန္ခူးေရ။ ေ၀မွ်တဲ႔အတြက္။.. အေဖာ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။ ေက်ာင္းကိုလြမ္းလို႔ ေရးတဲ.စာဆို ထိပ္ဆံုးကေန ေစာင့္ဖတ္ေနမယ္..။ တို.လည္းေလ..လြမ္းတတ္သူမို.။

charming said...

Thanks a lot sister. if u didn't link i cant find it ...very nice post.
thanks for ur sharing.
i always read ur writing. fantastic.I m the RIT-YTU-ECE generation.nice to meet u.

myatnoe said...

အမက ဦးသြားတယ္..
ျမတ္ႏိုးကလဲ ဆားခ်က္ပီးတင္မလို႔
ပီးေတာ့ အမကိုလဲ ေမးလ္ပို႔ေပးမလို႔ ..။ဟီးးး
ဖတ္ပီးလြမ္းတယ္..။
အရမ္းဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ အလြမ္းေတြ အလြမ္းေတြ..
သူေရးထားတာ ေအာက္ဆံုးအပိုဒ္ေလးကို ျမတ္ႏိုးလဲ အဲဒီလိုပဲ ခံယူထားတာ ေက်ာင္းတက္ကတည္းက
တခါမွ YIT လို႔မသံုးဘူး RIT ပဲ..
ေဖာင္ျဖည့္မွသာ YIT ေရးတာ..
ျမတ္ႏိုးက ဒါေတာင္ RIT ေခတ္မဟုတ္ေပမဲ့ YIT လို႔ မေခၚႏိုင္ခဲ့ဘူးးး။ strict ပဲ..ဟီးဟီး..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အားရင္ ျပန္တင္ထားမယ္။ မေပ်ာက္ပ်က္ေတာ့ဘူးးး

ုေက said...

အလြမ္းေတြကလဲ မတိမ္းမယိမ္း-

သေဘာက်သြားပီ။

khine said...

လြမ္းေနအံုးမည္ RIT . . .

ဇနိ said...

အမေရ..
စာအုပ္ကို ေဒါင္းလုပ္လုပ္ၿပီး ဖတ္သြားပါၿပီ...ေက်းဇဴးတင္ပါတယ္..
အာရ္ အုိင္ တီ စပစ္ရစ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွင္သန္ႏိုင္ပါေစ...

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

ဆင္းရဲသားဂိတ္ေလး ဦးလူေပါဂိတ္ေလးေကာဟင္

JulyDream said...

အခုလို ေ၀မွ်တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အလြမ္းပဲ ေျပမလား အလြမ္းပင္ဆင့္မလား ဖတ္ၿပီးမွပဲ သိႏိုင္မွာပါ။

ေမျငိမ္း said...

တန္ခူးေရ.. ခုမွ ခရီးကေန ခဏျပန္ေရာက္။ Tag ထားတာလည္း ခုမွေတြ႔။ ၾကိဳးစားေရးပါမည္..။
လြမ္းတာကေတာ့ မေျပာနဲ႔ေတာ့။ တန္ခူးတို႔လို ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရသူေတြနဲ႔ထပ္တူ ၁၉၈၇ကေန ၂၀၀၆ခုႏွစ္ထိ ေနခဲ့တဲ့ အဲဒီေက်ာင္း၀င္းၾကီးကို အျမဲလြမ္းးး
ဘာလို႔မွန္းမသိ.. ဂ်ီေဟာေဆာင္ေရွ႔က ေဘာလံုးကြင္းကေန ... ၾကိဳ႕ကုန္းဘက္ထြက္တဲ့ သံဆံုလည္တံခါးဂိတ္ကေလးအထိ ဘာမဟုတ္တာေလးေတြကိုေတာင္ လြမ္းပါ့...။

Taungoo said...

အမၾကီ္းတို႔က ကိုယ္တိုင္တက္ခဲ့ရေတာ့ တမ္းတမ္းတတလြမ္း။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက တက္ခြင့္ရပါလ်က္နဲ႔ မတက္လိုက္ရလို႔လြမ္း။
ဒါေပမယ့္ Once RIT, Always RIT ပါအမရယ္။

khin oo may said...

ဝင္လြမ္းလိုက္ပါတယ္ေလ...

khin oo may said...

မ်ားမ်ားစားပါ။။

PAUK said...

မတန္ခူးေရ...
ဒီေန႔ ပိတ္ရက္လား..
ေကာင္းလိုက္တာ..
မတန္ခူးလုပ္လို႔..ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)နဲ႔
ႏြမ္ဂ်ာသိုင္း ကိုသတိရသြားျပီ..
သူတို႔ေၾကာင့္ အတန္ခူးတို႔ေက်ာင္းအေၾကာင္းကို
ပိုသိခြင့္ရခဲ့ရတာေလ။

Moe Cho Thinn said...

ပခံုးထက္က လြယ္အိတ္စုတ္စုတ္ ဘယ္ခါမွ မျပဳတ္ထြက္သြားေအာင္ သံမွိ ုနဲ ့ရိုက္ထားခ်င္သူ…တဲ႔လား အမရယ္။
ခ်ိဳသင္းလဲ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို လြမ္းသြားတယ္။
ကိုခ်ိဳတူးေဇာ္စာေလးေတာ႔ အိမ္ေရာက္မွ အေသအခ်ာ ဖတ္ေတာ႔မယ္။ သူနဲ႔လဲ ခင္တယ္။

Anonymous said...

Hi

If you have email address of that Ko Cho Tu Zaw, please tell him to post his movie, "The 4th year civil student" in YouTube.

Anonymous said...

original link: http://popularmyanmar.com/index.php?option=content&task=view&id=1394&catid=85&Itemid=46

thorn musem said...

က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီေက်ာင္းနဲ ့အေ၀းၾကီးပါ...
ေရာက္ကို မေရာက္ဘူးေပမယ့္....မတန္ခူးကို အားနာလို ့ ေဘးကေန ၀ိုင္းလြမ္းေပးတာ။။

Anonymous said...

ေက်းဇူူးပဲ အမေရ.
but i'm from MIT :)
anyway thanks a lot

pandora said...

မလွမ္းမကမ္းက လြမ္းသြားပါသည္။

PAUK said...

မတန္ခူးေရ...
ေနေကာင္းရဲ႕လား
စီပံုးမရွိလို႔ဒီမွာပဲနုတ္ဆက္တယ္ေနာ္..

maymoe said...

အစ္မေရ
လာလြမ္းသြားပါတယ္

maymoe said...

Keyboard driver install မလုပ္ထားလို့ ျမန္မာလို ရုိက္လို့မရတာကိုး
အခုေတာ့ ရသြားၿပီ အစ္မေရ
blog ေတြကို သြားလည္ျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါမွ comment မေရးဘူးဘူး
အစ္မဆီမွာေရးတာ ပထမဆုံးပဲ….. :P

Anonymous said...

အမေရ

လာလြမ္းသြားပါတယ္၊ ခ်ဳိတူးေဇာ္ရဲ႕ စာေလးကုိ မွ်ေ၀ေပးတာ ေက်းဇူးပါ၊ အာအိုင္တီ ဆင္း မဟုတ္ေပမယ့္၊ အာစီတူး အေၾကာင္းေလးလဲ ပါေတာ့၊ ကိုယ့္ေက်ာင္းေလးကို ပိုလြမ္းသြားတယ္၊ မ်က္လံုး ထဲမွာလဲ ျမင္ေယာင္ မိတယ္၊ ေက်းဇူးအထူးပါ မမ၊ အၿမဲအားေပးေနပါတယ္၊ စာေတြ မ်ားမ်ားေရး ႏိုင္ပါေစ၊ အားရင္ အလြမ္းကုန္စံုဆိုင္ေလးလဲ ပို႔ေပးပါအံုး

myatnoe said...

အမကိုလြမ္းတာ.. အမက မိတ္ေဆြၾကီးနဲ့ နပန္းလံုးေနတာကိုးးးး

ျမန္ျမန္အဆင္ေျပပါေစ..။

nu-san said...

မတန္ခူးေရ.. ေနေကာငး္ရဲ႕လား.. အလုပ္မ်ားေနလား.. အမျငိမ္ေနလုိ႔ :(

တန္ခူး said...

ေမာင္မ်ိဳးေရ… ေမာင္မ်ိဳးအလြမ္းေလးကလဲ ဖတ္လို ့ေကာင္းတယ္… ဖတ္ရင္းလြမ္း… လြမ္းရင္းဖတ္…

နုေရ… ေရြွ(စက္မွ ုတကၠသိုလ္)ကို တို ့လဲ ၾကိုက္တယ္… ဒါေပမယ့္ ဘယ္နွစ္ကလဲေတာ့ မသိဘူး… စံုစမ္းၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ေနာ္…

ေက်းဇူးပါမေမသဇင္… မ လို ့တပ္ျပီး ခဏေခၚမယ္ေနာ္… မေမသဇင္ဘေလာ့ဂ္သြားလည္ျပီး
အသက္မခန္ ့မွန္းတတ္လို ့… ေက်ာင္းအလြမ္းေတြ ေရးပါဦးမယ္…

Charmingေရ… ဒါဆိုအမ်ိဳးေတြေပါ့… ေမဂ်ာတူေတြေလ… ခုလို လာလည္တာေက်းဇူးပါ… ေနာင္လဲ လာလည္ပါဦးေနာ္…

RITေက်ာင္းသူေလး ျမတ္နုိးေရ… တို ့လဲ ဆားခ်က္ၾကည့္တာေပ့ါ… ေတာ္ေသးရဲ့… ဦးသြားလို ့…

ေကလဲ အလြမ္းေတြ မတိမ္းမယိမ္းပဲလား…

ခိုင္ေရ… လြမ္းေနဦးမည္RIT… အဲဒီေခါင္းစဥ္ေလးနဲ ့တပုဒ္တင္ဦးမွပဲ…လွတယ္… ခုလို လာလည္တာ ေက်းဇူးပါ… ေနာင္လဲ လာလည္ပါဦးေနာ္…

ကိုဇနိ ထင္ပါရဲ့… ေကာ္မန္ ့ေတြေတြ ့ရေတာ့ ေက်ာင္းၾကီးအတြက္ သံေယာဇဥ္ေတြကို ေငးျပီးေက်နပ္မိတယ္…

ရြာသားေလးေရ… ဦးလူေပါဂိတ္ပံုက မရွိဘူး… ျပန္ေတာ့မွ ရိုက္ခဲ့မယ္ေနာ္…

အလြမ္းပင္ဆင့္သြားမွာ အေသအခ်ာပါပဲ JulyDreamေရ…

မ ေရ… လြမ္းေနတာ ျပန္လာေတာ့ ေပ်ာ္သြားတယ္… တက္ဂ္တာေလး ေရးေပးမယ္ဆိုေတာ့ ပိုေပ်ာ္… မ ေျပာမွ သံဆံုလည္တံခါးဂိတ္ေလးကို လြမ္းသြားျပီ…

ကိုေတာင္ငူေရ… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းကို ခ်စ္ၾကတာ တူတူပဲေပါ့… Once RIT, always RIT

မမေရ… ကူလြမ္းေပးတာ ေက်းဇူးေနာ္… မ်ားမ်ားစားခ်င္တယ္…
ဟုတ္ပါ့ေပါက္ေရ… သူတို ့က ေက်ာင္းရဲ့ Imageေတြေပါ့…

ခ်ိဳသင္းေရ… ခ်ိဳသင္းတို ့ေက်ာင္းအေၾကာင္းေလးလဲ ေရးဦးေလ… စိတ္၀င္စားစရာေတြ အမ်ားၾကီးေနာ္…

Anonymousေရ… ကြ်န္မဆီမွာ ကိုခ်ိဳတူးေဇာ္အီးေမးလ္မရွိပါဘူး…ေပၚျပူလာက တဆင့္ဆက္သြယ္လို ့ရမလားေတာ့မသိဘူး…. စတုတၳႏွစ္ျမို ့ျပေက်ာင္းသူေတာ့ ၾကည့္ဖူးတယ္… အရမ္းေကာင္းပါတယ္…

Anonymousေရ… Original linkေလးအတြက္ ေက်းဇူးပါ…

ကိုသစ္နက္ဆူးက… အားနာလြမ္းေပါ့…

Anonymousေရ…RIT, YIT,MIT,……….ITအားလံုးေမာင္ႏွမေတြပဲေပါ့…

ပန္ေရ… ကူလြမ္းေပးတာ ေက်းဇူးပါ…

ေပါက္ေရ… ေနေကာင္းပါတယ္ညီမေရ… အလုပ္ေတြ ရွ ုပ္ေနလို ့…

ေမမိုးေရ… ခုေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာ ေကာ္မန္ ့လို ့ရသြားျပီေပါ့… တို ့ဆီမွာ ပထမဆံုးေကာ္မန္ ့ေပးတာ သိရလုိ ့ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္…

Anonymousေရ… RITနဲ ့RC2 တြဲေနတာမိုလား… တခ်ိဳ ့ကနွစ္ေက်ာင္းတက္ၾကတာေလ… အလြမ္းကုန္စံုဆိုင္ေလးကို ေကာ္မန္ ့ျပန္ထားတယ္ေနာ္… အျမဲအားေပးေနတာ သိရလုိ ့ေက်းဇူးပါ…

ျမတ္နိုးေရ… မိတ္ေဆြၾကီးလစ္တုန္း ဒီဘက္ေရာက္လာတာ… တို ့လဲ လြမ္းတယ္…

နုေရ…သတင္းလာေမးတာ ေက်းဇူးေနာ္… အလုပ္ေတြ မ်ားေနတာပါ… ဒါေပမယ္ ့မေနနိုင္ဘူးေလ…

သက္ေ၀ said...

တန္ခူးစကားနဲ ့ေျပာရရင္ တို ့လဲ မိတ္ေဆြေဟာင္းနဲ ့ေတြ ့ေနတာ.. ဒါေၾကာင့္မို ့ အသြားအလာက်ဲ အလည္အပတ္နဲေနရတာ...။
ေက်ာင္းအလြမ္းေတြ ေ၀ငွေပးတာ ေက်းဇူး.. တန္ခူးေရ...

မစ္(စ္)သြန္းသြန္း said...

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ စာသင္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ပဲ ျဖတ္သန္းဖူးခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္အရိပ္အဝန္းေလးကို ေတြးမိတုိင္း လြမ္းေနတုန္းပဲ ဆိုေတာ့ သံုးေလးႏွစ္တက္ခဲ့သူေတြ ဘယ္လိုအလြမ္းမ်ိဳးနဲ႔ လြမ္းေနၾကမလဲ ခန္႔မွန္းမိပါရဲ႕။ ေျပာရင္းဆိုရင္း လြမ္းတယ္ရွင္။

khunmyahlaing said...

အမရဲ႕ ပို႕စ္ကို ဖတ္မွ ေက်ာင္းတုန္း က လူရမ္းကား လွ်ဳိေျမာင္ကို လြမ္းသြားၿပီ။ ညီမတို႕ တတိယႏွစ္မွာ စက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာ ဌာနမွာ ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႕ စာသင္ေဆာင္ကို က်ားေဆာင္ လို႕ ေခၚ တယ္။ စတုတၳႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အရင္ႏွစ္က အမၾကီး တစ္ေယာက္ ေနမေကာင္းလုိ႕ စာေမးပြဲ က်က်န္ ခဲ့လို႕ စက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာ ဌာန ခမ်ာ ကြင္းတစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ဘက္ မရွိ ရသြားတယ္။ တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ ျမ၀တီက တရုတ္ကား ထဲက လူရမ္းကား လွ်ိဳေျမာင္ ဇာတ္ကားထဲမွာလဲ အဲဒီ လွ်ိဳေျမာင္မွာ မိန္းမ သိုင္းသမား တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာ.. က်န္တာ ေယာက္်ားခ်ည့္.. ဒါနဲ႕ စက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာ ဌာနကို လူရမ္းကားလွ်ိဳေျမာင္လို႕ ကင္ပြန္းတပ္ လိုက္ၾကတာ။ အင္း ရမ္းကားလား ဆိုေတာ့.. သူတို႕ဆီမွာ စာသင္တဲ့ သခ်ၤာဆရာက စာသင္ တအားေတာ္တို႕ သြားလက္ခ်ာလိုက္ရင္ ဆံပင္မွာ စကၠဴ ေလယာဥ္ အစီးတရာေက်ာ္ ဆိုက္ေနေလရဲ႕။ ေခါင္းကို က်ိန္းေရာ.. ဟြန္႕ (အဲဒီတုန္းက ဆံပင္က ခါးကိုေက်ာ္ေအာင္ ရွည္တယ္ေလ)

puluque said...

ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လြမ္းလိုက္တာ တကယ္ပါ။ ေျပာမကုန္ေအာင္ လြမ္းတယ္။ မမေရ.. ဓါတ္ပုံေလးကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ အမ်ားစုက main ၀င္ေပါက္ကို ပဲရိုက္ေလ့၇ွိတယ္။ က်ေတာ္တို႔ အျမဲျဖတ္ေနၾက ၀င္ေပါက္ေလးကို ေတာ့ အမႈမဲ အမွတ္မဲ့ပဲေနာ္။ အခုလို စိတ္ကူးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ပုံေလးကို ေဖာ္ျပေပးတဲ႔ အတြက္ေကာ။ ပို႔စ္ေလး အတြက္ပါ ရွဲ႔ရွဲ႕ေနာ္။

MANORHARY said...

ကၽြန္မရဲ ႔ ဒုတိယေက်ာင္းေတာ္လိုၿဖစ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းမို႔ အတူ၀င္လြမ္းလိုက္ပါတယ္...