Tuesday, October 14, 2008

ငယ္ငယ္တုန္းက သီတင္းကြ်တ္



ငယ္ငယ္တုန္းက ဒီေန ့လိုေန ့မတိုင္ခင္ တပတ္အလိုကတည္းက ေမေမက အက်ီၤလွလွေလးေတြ ၀ယ္ေပးဖို ့ စေကာ့ေစ်းက ဦးေလးၾကီးဂါ၀န္ဆိုင္ကို ေခၚသြားေနက်…။ ေမေမေရြးေပးတဲ့ ဂါ၀န္ေလးေတြ၀ယ္ျပီး သီတင္းကြ်တ္ပြဲေတာ္ အတြက္ ၾကိုေတြးျပီး ေပ်ာ္ေနေရာ။ အဲဒီတုန္းက ဂါ၀န္ ၃ ထည္မွ တရာ…(အံ့ၾသသြားလား… ကေလးတို ့ေရ)။ အျပန္က်ေတာ့ ေဖေဖက ေက်ာက္ကုန္း ကုန္းဆင္းက ဆိုင္မွာ မီးပံုးေလးေတြ ၀ယ္ေပး…။ ေမာင္ေလးက သူမ်ားထက္ထူးတဲ့ သေဘၤာၾကီးေတြ၊ အေျမွာက္ကားၾကီးေတြမွ ပူဆာတာ…။ ေဖေဖကေတာ့ သားေလး ဒီတေယာက္ထဲရွိတာဆို ၀ယ္ေပး…။ ကိုယ္ကေတာ့ တြန္းလို ့ရတဲ့ ယုန္ေလးျဖစ္ျဖစ္… ၾကက္ကေလးျဖစ္ျဖစ္ ရျပီ။ ညီမေလးကေတာ့ ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲကေန တခစ္ခစ္နဲ ့ အရုပ္ေလးေတြ ၾကည့္ျပီးသေဘာက်လို ့…။

လမ္းထဲမွာေတာ့ အကိုၾကီးေတြက တက္တက္ၾကြၾကြ မီးထြန္းဖိုု ့တုိင္ေတြျမွပ္ဖို ့ တြင္းေတြတူးၾက…။ မီးၾကိုးေတြ သြယ္ၾက…။ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲအတြက္ မ႑တ္ထိုးၾက…။ ပြဲပါတဲ့ႏွစ္ေတြဆို ပိုစည္စည္ကားကား…။ အိမ္ေရွ ့က တူးမာတို ့အိမ္မွာ ညဘက္ဆို ဆိုင္းသံ၊ဗံုသံ တညံညံနဲ ့… အကတိုက္၊ ယိမ္းတိုက္၊ျပဇာတ္တိုက္…။ ညဆို အိမ္ကေပ်ာက္လို ့လိုက္ရွာရင္ ခါတိုင္းလို ဦးေႏွာက္သိပ္မစားရ။ အကတိုက္တဲ့ေရွ ့ ပါးစပ္ေလးဟ ေငးေနမယ့္ ကိုယ့္ကို လြယ္လြယ္ကူကူ ေတြ ့ရမယ္ေလ…။ ျပဇာတ္မန္ေနဂ်ာ ကိုကုလားကေတာ့ သိမ္ၾကီးေစ်းသြားျပီး ျပဇာတ္အတြက္လိုအပ္တဲ့ ေသနတ္အတုတို ့၊ ေသြးအတုတို ့၊ ပန္းအတုေတြ ၀ယ္..။ အိမ္ေဘးက အခ်က္အျပုတ္တာ၀န္ခံ မနုတို ့အဖြဲ ့ကေတာ့ ကုန္ေျခာက္ေတြစု…။ လျပည့္ေန ့မေရာက္ခင္ကတည္းက အေတာ္ကို စည္စည္ကားကား သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း…။

လမ္းထိပ္ အ၀င္၀ကို တလမ္းနဲ ့တလမ္း အျပိုင္အလွဆင္ၾက။ တနွစ္နဲ ့တနွစ္ကလဲ မထပ္ေစရ။ ကေလးဆိုေတာ့ ငါတုိ ့ ဂိတ္က ပိုလွ သူတို ့ဂိတ္က ပိုလွနဲ ့ျငင္းၾကခုန္ၾကေပါ့။ လျပည့္ေန ့မတိုင္ခင္ တရက္လိုထဲက မီးေတြ ထိန္ထိန္ညီးေအာင္ စထြန္းၾကေရာ..(အံ့ၾသသြားလား… ကေလးတို ့ေရ)။ အသံခ်ဲ ့စက္ကလည္း ဆင္ျပီးသားဆိုေတာ့ ဦးေအးၾကိုင္တို ့က လျပည့္ေန ့အစီအစဥ္ေတြ ေၾကျငာလိုက္ သီခ်င္းေလးေတြ ဖြင့္လိုက္နဲ ့။ တခ်ိဳ ့က ငွားထားတဲ့ မိုက္ကို ေကာင္းေကာင္းၾကီးနဲ ့ Testing 1 2 3, Hello Testing 1 2 3 လုပ္ရတာလဲ အေမာ။ မနုတို ့အဖြဲ ့က ၾကက္သြန္ႏြွာ၊ ၾကက္သားကိုင္၊ ဆန္ေရြး… စအလုပ္ရွ ုပ္ေနၾကေရာ…။ ကိုယ္တို ့ကေတာ့ အဲဒီေန ့ကတည္းက ေမေမ၀ယ္ေပးတဲ့ ဂါ၀န္ေလး၀တ္၊ ေဖေဖ၀ယ္ေပးတဲ ့ မီးပုံုးေလးတြန္းျပီး ရြာရိုးကိုးေပါက္ စေလွ်ာက္ျပီ…။ အဆန္းၾကို္က္တဲ့ ေမာင္ေလးမီးပံုးေၾကာင့္ သူ ့ေနာက္မွာ ကေလးေတြက ရထားတန္းၾကီးလို ပါလာတာ သူက ခပ္ျပံုးျပံုးနဲ ့ ဂုဏ္ယူလို ့ေလ…။

လျပည့္ေန ့ကေတာ့ မနက္လင္းအားၾကီးထဲက စပီကာသံ ဆူဆူညံညံ။ အာရုဏ္ဆြမ္းအတြက္ တအိမ္ကို ဟင္းတခြက္ပို ့ၾကရေတာ့ တရပ္ကြက္လံုး နိုးေနၾကျပီ။ ေမေမကေတာ့ အညာသူပီပီ ၀က္ပုန္းရည္ဟင္းေလး ခ်က္ပို ့ေနက်။ တရားနာထဲက ထမီေလး၀တ္ ေမေမ့ေနာက္ လိုက္သြားျပီး လက္အုပ္ေလးခ်ီ ဟိုေငးဒီေငး။ ဘုန္းၾကီးျပန္ၾကြေတာ့ စပီကာထဲက မင္းေအာင္တို ့ အနိုင္တို ့…အျပိုင္အဆိုင္ထြက္လာတယ္…။ ဒီဘက္လမ္း အနိုင္၊ ဟိုဘက္လမ္းက မင္းေအာင္၊ ေနာက္တလမ္းက တြံေတးသိန္းတန္…။ “ကိုေရ…စိုးသေဘၤာေပၚတက္ခဲ့မယ္ေနာ္”… “မတက္ခဲ့နဲ ့စိုး” “ဟယ္လို… ကိုကုလား..ဟယ္လုိ … ကိုကုလား… ေရာက္ရာအရပ္က အျမန္ဆံုး မ႑တ္ရွိရာ လာခဲ့ပါ” “ကေလးေတြ… ကေလးေတြ မ႑တ္ေပၚမွာ မခုန္ပါနဲ ့” “ခ်က္ျပုတ္ေရးအဖြဲ ့က ေကာင္ေလးေတြ ဒီမွာ ေရကုန္ေနျပီ”…. အဲဒီလို သီခ်င္းသံၾကားထဲမွာ တေယာက္နဲ ့တေယာက္ ဆက္သြယ္ဖို ့ေတာင္ စပီကာသံုးၾကတာ ရယ္လဲရယ္ခ်င္စရာ ေပ်ာ္လဲေပ်ာ္စရာပါ။

ေန ့ဆြမ္းကပ္ျပီးတဲ့အခါ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ စပါတယ္။ အဖိုးေတြက ရွပ္အျဖူသန္ ့သန္ ့ေလးေတြနဲ ့ အဖြားေတြက ရွန္သားျဖူျဖူေလး၀တ္ျပီး သနပ္ခါးေလးေတြနဲ ့ သူတို ့ၾကည့္ရတာ အေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ…။ ေဖေဖက နွစ္တိုင္း လူၾကီးေတြ ကန္ေတာ့ခ်ိဳးကို ေရွ ့ကတိုင္ေပးေနက်။ စကားေျပာေကာင္းတဲ့ အဖိုးတေယာက္က ဆုေပး၊ ဆံုးမစကားေျပာ…။ ျပီးေတာ့ တလမ္းလံုး မ႑တ္ထဲမွာ တိုးတိုးေ၀ွ ့ေ၀ွ ့နဲ ့ ထမင္းစားၾက…။ ၾကက္သားဗူးသီး ကာလသားခ်က္ေလးနဲ ့ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ ၾကြတ္ၾကြတ္ေလးနဲ ့ ထမင္းက ေလ်ာကနဲေလ်ာကနဲ ျမိန္ခ်က္…။

ညေနေစာင္းေတာ့ အိမ္က အေဒၚက မိတ္ကပ္ဗူးေတြ သယ္ျပီး ဆိုမယ့္ ကမယ့္ သူေတြ မိတ္ကပ္လိမ္း ဆံပင္ျပင္ဖို ့ တူးမာတို ့အိမ္ေျပးေတာ့ ကိုယ္ကလဲ စပ္စုခ်င္တာနဲ ့ သူ ့ေနာက္က မေယာင္မလည္လိုက္သြား…။ အေဒၚက မိတ္ကပ္စိုးစိုး စတိုင္နဲ ့ တမ်က္နွာျပီး တမ်က္နွာ လိမ္းေတာ့တာပဲ။ ျပဇာတ္မင္းသမီးကိုေတာ့ နဲနဲ အခ်ိန္ေပးျပင္… ျပဇာတ္မင္းသားကိုလဲ ေပါင္ဒါေလး နဲနဲတို ့...။ သူငယ္ေတာ္ကမယ္ ့ ကို၀င္းသိန္းတို ့အဖြဲ ့က်ေတာ့ ပါးကြက္၀ိုင္း၀ိုင္းေလးေတြ ညီညီညာညာကြက္… ။ ျပဇာတ္ဆရာ ကိုကုလားကေတာ့ အဂၤုလိမာလ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္အတြက္ မုန္ ့ၾကြတ္ေခ်ာင္းေလးေတြကို လက္ညိွးေလးေတြနဲ ့ တူေအာင္ သီလို ့…။ အေဒၚက မိတ္ကပ္ျပင္ရာက ပြဲၾကည့္စင္ေရွ ့ ေနရာဦးဖို ့ အမွတ္ရလိုက္ေသးတယ္…။ နဲနဲေမွာင္လာေတာ့ ျပင္ဆင္တဲ့နားက ထလာျပီး အိမ္က မီးပံုးဆြဲျပီး ထြက္ေတာ့ တာပဲ။ တလမ္းလံုး လမ္းတဘက္ တခ်က္မွာ ဗန္ဒါရြက္ေလးေတြဆိုင္ျပီး ဖေယာင္းတို္င္ေလးေတြ စီစီညီညီ ထြန္းၾကရတာ ေပ်ာ္စရာ။ ေမာင္ေလးတို ့ အုပ္စုကေတာ့ မီးပံုးေတြ ေဘးခ်ျပီး ေျဗာက္အိုးေဖာက္ေနျပီ။

ေဖေဖနဲ ့ေမေမကို ေမာင္နွမေတြ ကန္ေတာ့ၾကျပီး မုန္ ့ဖိုးေတြလဲရေရာ ရပ္ကြက္ ပြဲေစ်းတန္းေလးဆီ ေျပးတာပဲ…။ မသန္းႏြဲ ့ရဲ့ ငွက္ေပ်ာေပါင္း၊ အေမေက်ာ့ရဲ့ မုန္ ့ၾကတ္တိုက္၊ မနုရဲ့ အသုတ္စံု… မုန္ ့ဖုိးေျပာင္မွ အေဒၚဦးထားတဲ့ ဖ်ာေနရာဆီ အေျပးအလြွားသြား…။ ကိုကုလားေတာင္ အစီအစဥ္ ေၾကျငာေနျပီ။ အဖြင့္သီခ်င္းဆိုေတာ့မွ ကိုယ့္အေဒၚ ဘယ္ေလာက္ေတာ္လဲ သိရတယ္…။ လမ္းထဲက အပ်ိဳေတြလွလိုက္တာ မင္းသမီး အစစ္ေတြ အတိုင္း။ ကို၀င္းသိန္းတို ့ ပြင့္တူရြက္တူေတြ ေခါင္းထိပ္တည့္တည့္ပန္ျပီး သူငယ္ေတာ္ကသြားတာ ရယ္စရာ…။ ပန္းပိေတာက္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ အကိုၾကီးနဲ ့ အမၾကီးက ပီျပင္လြန္းလို ့ တကယ္ၾကိုက္ေနသလားေတာင္ ထင္ရတယ္ (ထင္တာ မွန္ပါတယ္… အဲဒီေန ့ညပဲ ခိုးေျပးသြားၾကတာေလ… မွတ္မိေနေသးတယ္)…။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေရ ခုေတာ့ ငယ္ကြ်မ္းေဆြက သီတင္းကြ်တ္ပြဲတိုင္းရဲ့ ဇာတ္၀င္ေတးလို ျဖစ္ေနျပီ…။ ေနာက္ပိုင္း ျပဇာတ္မတိုင္ခင္ ေမေမက အိပ္ရေအာင္ လာေခၚေတာ့ ဘူးခံျငင္းတယ္…။ မ်က္လံုးကလဲ ျပူးက်ယ္လို ့…။ ပြဲခင္းထဲ လာေရာင္းတဲ ့ မုန္ ့ေလေပြ ကလဲ ေကာင္းမွေကာင္း။

လာပါျပီ… ကိုကုလားရဲ ့ ျပဇာတ္ ။ သူ ့ကိုယ္တိုင္ ဒါရုိက္တာလုပ္ျပီး သူကိုယ္တိုင္ ဇာတ္လိုက္မင္းသမီးရဲ့ အကိုေနရာက သရုပ္ေဆာင္…။ စကားေျပာဟန္က ျမတ္ေလးအတိုင္း…။ သူ ့မွာ အနုပညာဗီဇက အျပည့္…။ ခက္တာက ပြဲခင္းထဲမွာ ေမာင္တင္ဦးမပါ… ေမာင္နႏၵမပါ… ။ သူ ့ခမ်ာ မီးခဲျပာဖံုး…။ လူဆိုးနဲ ့ဖုိက္ၾကေတာ့ လက္ခုပ္သံေတြ တေျဖာင္းေျဖာင္း… ။ ေနာက္ပိုင္း အဂုၤလိမာလဇာတ္က သရုပ္ေဆာင္ေတြ အားလံုးမာန္ပါပါလ်က္ မိန္းမလ်ာမေအးၾကြယ္ကို အေမလုပ္ခိုင္းေတာ့ သနားရမယ့္အစား တ၀ါး၀ါး ပဲြေတြက်… ။ မနက္လင္းအားၾကီးမွ ပြဲကျပီးတယ္… ။ လၾကီးကေတာ့ သာေနတုန္း…။ ကိုယ့္ဖ်ာကိုလိပ္ျပီး ခပ္ေႏွးေနွး ေျခလွမ္းေတြနဲ ့ အိမ္ျပန္ၾကတယ္…။ ျပီးေတာ့… အိပ္မက္ထဲမွာလဲ သီတင္းကြ်တ္… ။

(သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန ့မွာ ဘေလာ့ဂ္ေရာင္းရင္းတို ့ ကို္ယ္စိတ္နွစ္ျဖာက်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစလို ့… )

တန္ခူး
5:00pm 14-Oct-2008 (သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန ့)

24 comments:

Maharsan said...

a very nice post. sorry,my office computer has no myanmar font. May you and your family be happy on Full Moon Day.

မဇနိ said...

အမတန္ခူးေရ အိမ္ကို လြမ္းလို႔ အိပ္ယာထဲေခြေနတာ။ အမပို႔စ္ကိုဖတ္လိုက္လို႔ ပိုလြမ္းသြားတယ္။ ပြဲခင္းထဲလာေရာင္းတဲ့ မုန္႔ေလေပြေလး စားခ်င္လိုက္တာဗ်ာ။ မဇနိငယ္ငယ္ကလည္း လူႀကီးေတြမိတ္ကပ္လိမ္ေနၾကရင္ ေဘးကေငးခ်င္တာ။ အမတန္ခူးေရ အခုသီတင္းကၽြတ္ေရာ ဂါ၀န္ေလးမရဘူးလား ဟင္။ အိမ္ကို လွမ္းေတာင္းလိုက္အံုးေနာ။
“ကိုဇနိ ကိုဇနိ နိနိ ခ်က္လက္မွတ္ယူလိုက္မယ္ေလ”
“ဟာ မယူနဲ႔ မယူနဲ႔ စိုးစိုး အဲဟုတ္ေပါင္ မဇနိ ခ်က္လက္မွတ္က အတုႀကီး”
အမတန္ခူးေရ ကြန္းမန္႔ေလးနဲ႔အတူ ကိုဇနိ မဇနိက လာကန္ေတာ့သြားတယ္ေနာ္။
သားေလးနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ

Kay said...

ဖတ္လို႕ေကာင္းပါ့..မတန္ခူးေရ- လြမ္းစရာေကာင္းေပမဲ့..ျမဴးျမဴးေလး လြမ္းလိုက္ရတယ္။ နံမယ္ေတြက လည္း..အကုန္ မွတ္မိပဲလား။ ဇတ္ခံုေပၚ ကိုယ္တိုင္ တက္ က ခ်င္ ေနတဲ့..စိတ္ကေလး ေတာ့..ထဲ့မေရးပါလား။ ( သိေနတယ္) း)

PTi said...

သီတင္းကၽြတ္ကို အကုန္လြမ္းကုန္ၿပီ... မတန္ခူးေရးတာေလးေတြဖတ္ၿပီး ပိုေတာင္လြမ္းသြားၿပီ... ပထမ ဖတ္မိတာ မေကရဲ႕ အလြမ္းေလ...

tg.nwai said...

ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ အတိတ္ကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔တာပဲ တန္ခူးတို႔က..။

Anonymous said...

really really good writing!

it makes me miss my childhood life in myanmar...

"lwann tal byar..."

scopioo

nu-san said...

မတန္ခူးရဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ပုိ႔စ္ေလးကုိဖတ္ရတာ ငယ္ငယ္တုန္းက သီတင္းကၽြတ္ေတာင္ ျပန္သတိရမိတယ္.. မွတ္မိေသးတယ္.. လက္တြန္းလွဲေတြက ပလပ္စတစ္ အၾကည္ေတြကုိ အလယ္က ဖေယာင္းတုိင္ထြန္းရတာေလ.. စျပီးတြန္းလို႔ ၂ လွမ္း ၃ လွမ္းေလာက္ပဲ လွမ္းရေသးတယ္... တြန္းလွဲေစာင္းျပီး မီးေလာင္ေလာင္ကုန္လုိ႔ ေနာက္ရက္ေတြက်ေတာ့ မတြန္းရေတာ့ဘူး.. :D

သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔မွာ လာကန္ေတာ့ပါတယ္.. မုန္႔ေတာ့ မပါဘူး အမရယ္... က်ေနာ္က ျပန္ကန္ေတာ့လုိ႔ရတာဆုိလုိ႔ မတန္ခူးရယ္၊ မသက္ေ၀ရယ္၊ မမုိးခ်ိဳသင္းရယ္၊ မေကရယ္ေလာက္ပဲရွိတာ.. အခု မေကဆီသြားလိုက္ဦးမယ္... :D အား.. မခင္ဦးေမ က်န္ေသးတယ္.. :D:D

Taungoo said...

အမၾကီးေရ
သီတင္းကၽြတ္စာေတြလိုက္ဖတ္ရင္း လြမ္းေနတုန္း အမၾကီးရဲ့ ခပ္သြက္သြက္အေရးအသားကေတာ့ မ်က္လံုးထဲျမင္ေယာင္လာျပီး ပိုလြမ္းသြားတယ္။ အခ်စ္အေၾကာင္းေလး ေရးပါမယ္အမေရ။
ခဏေတာ့ အခ်ိန္ေပးပါ။ အခ်စ္က အခ်ိန္ယူရတယ္။
ဘေလာ့သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ ကန္ေတာ့ခံအျဖစ္လဲ အမၾကီးကို ကန္ေတာ့သြားပါတယ္ဗ်ာ။

ေမတၱာျဖင့္

khin oo may said...

ေၿပာတတ္တယ္ေနာ္။ လြမ္းေလာက္ပါရဲ႕။

PAUK said...

မတန္ခူးေရ..
သီတင္းကြ်တ္ညမွာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။။
မုန္႔ေတာ့မပါဘူး..ဟီးး
မုန္႔ဖိုးေပးေနာ္..

ေမာင္မ်ိဳး said...

အစ္မၾကီး စာဖတ္မွပဲ တကယ့္ရြာဓေလ့ ေလးကို ျပန္အမွတ္ရမိေတာ့တယ္ ။ “ ဟလို ဒက္ဆီ 1/2/3 ” ဆိုပီး ေအာ္တဲ့ ရြာက ဦးေလးၾကီး အသံကိုေတာင္ ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္ ။ သတင္းကြ်တ္မွာ အစ္မေကာ အစ္ကိုေကာ သားသားေလးေကာ မိသားစုေတြ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ သားသားမီးပံုးလႊတ္ရင္ ပံုေလးေတြ တင္ေပးေနာ့္ ၾကည့္ခ်င္လို ့ း)

Moe Cho Thinn said...

မတန္ခူးရဲ႔ သီတင္းကၽြတ္က ေကာင္းလြန္းလို႔ မုဒိတာပြားသြားတယ္။

အံ႔ၾသသြားလား ကေလးတို႔ေရ ဆိုတာေလးကိုလဲ ဖတ္ၿပီး ခ်စ္လိုက္တာ။ အဓိပၸါယ္အမ်ားႀကီး ပါတယ္။

မီးထြန္းပြဲေလးကို မ်က္လုံးထဲမွာ ျမင္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ယုန္ေလးတြန္းရတဲ႔ ဘ၀ကို လြမ္းသြားတာ ပန္းပိေတာက္ကို ခ်စ္တယ္ လဲ မဆိုႏိုင္ေတာ႔ပါဘူးေလ..။

ပံုရိပ္ / Pon Yate said...

မတန္ခူးေရးတာနဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ကုိေတာင္ လြမး္လာျပီ။

Ko Paw said...

တန္ခူးေရ…. က်ေနာ့္ရဲ႕ ဗမာလုိ ေမြးေန႔ကုိ မွတ္ရရင္ သတင္းကၽြတ္လျပည့္မတုိင္ခင္ တရက္မွာ ေမြးခဲ့တာဆုိတာ့ အလင္းေရာင္ရဲ႕ ေရွ႕ေျပးတမန္ေတာ္ေလ… ဟိ။ ဒီေတာ့ ကုိယ္လူအျဖစ္ကုိေရာက္ခဲ့တဲ့ လဆုိေတာ့ သီတင္းကၽြတ္ဆုိ ရင္ခုန္စရာဘဲေလ။

ေကာင္းကင္ကို said...

ကေလးဘဝတုန္းက သီတင္းကၽြတ္ကုိ လြမ္းမိတယ္။ း-(
ဒါနဲ ့..အစ္မ တန္ခူး Tag ထားတာ ေရးျပီး တင္လိုက္ျပီေနာ္။

thorn musem said...

မတန္ခူးေရ.........
ဖတ္ရတာလြမ္းစရာေကာင္းတယ္ဗ်ာ....
အကုန္လံုးကိုလြမ္းရတာပါ...။
“ စိုး...တို ့ သေဘာၤၾကားမွာ...ကိုကုလားက....
ၾကားညွပ္ပါေနတာ...သေဘာက်တယ္...။
ေရးထားလိုက္တာမ်ား...ကိုယ္ပါ အဲဒီရပ္ကြက္ထဲ ေရာက္ေနလား ေအာက္ေမ့ရတယ္..။
ေနာက္တစ္ခုက ေက်ာက္ကုန္း ကုန္းဆင္းဆိုေတာ့
ရန္ကင္း ေက်ာက္ကုန္းကုန္းတက္က “ ျမ ကဖီး” ကိုေတာင္လြမ္းသြားတယ္ဗ်ာ...။

မတန္ခူးက ဘာလို ့၀င္မက”တာလဲ...က”တတ္ရဲ ့သားနဲ ့။

သက္ေ၀ said...

ပိုစ့္ေလးကို အစအဆံုး ႏွစ္ေခါက္ဖတ္...
ပါ၀င္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေတြကို မ်က္ေစ့ထဲမွာ ပံုေဖၚၾကည့္... သူတို ့ေတြ အားလံုးနဲ ့ ကိုယ္ပါ အတူတူေရာၿပီး သီတင္းကြ်တ္ပြဲေတာ္ေလးကို တေပ်ာ္တပါး ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲသြားေၾကာင္းပါ တန္ခူးေရ...။

myatnoe said...
This comment has been removed by the author.
myatnoe said...

အမေရးတဲ့ စာေတြက ဖတ္လို႔ သိပ္ေကာင္းတာပဲ
အမ..ဖတ္ျဖစ္တာ အမတင္ကတည္းကေလ..

အိမ္မွာရိွေနလို႔။ ေကာ္မန္႔ မေပးတာ က လက္နာေနလို႔ပါ။
အမေရာ မကခဲ့ဘူးလားဟင္။

ပင္နီ said...

မတန္ခူးဆီကိုေန႕တိုင္းလာေမွ်ာ္ရတာ ဒီတစ္ခုနဲ႕တင္
အရမ္းစိတ္ခ်မ္းသာသြားျပီ....
လြမ္းေအာင္လည္း ေရးတတ္ပါ့..

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

Sis, I have already written your TAG. http://ywartharlay-ytu.blogspot.com/2008/10/blog-post_1768.html
Sorry for english...

Republic said...

မတန္ခူးက စာအေရးအသားေကာင္းလွတယ္ဗ်ာ ၊၊
ခဏခဏ လာဖတ္ျဖစ္ပါတယ္၊၊

(မKOM က ဂိြဂိြ ၊ မနိ က ကိြကိြ ၊ သာမီး ေမမိုး က ခိြခိြ ပါ၊၊ ခင္လို႕ ေခၚတဲ့ nick name ေလးေတြပါ.. သူတို႕ က က်ေနာ့္ကို ကိုၾကီး၀ီ လို႕ေခၚသလိုပါ ၊၊ ဟီး)

ခင္မင္စြာျဖင့္

sonata-cantata said...

သီတင္းကၽြတ္မွာ ေပ်ာ္တယ္လား။ အစ္မလည္း သီတင္းကၽြတ္ဆို သိပ္ေပ်ာ္တယ္။ အေၾကာင္းရွိ၏။
သီတင္းကၽြတ္မွာ ~
သီတာ ကိုေမြးပါ၏။

တန္ခူး said...

ေပးတဲ့ဆုနဲ ့ျပည့္ပါေစ မဟာဆန္ေရ… မဟာဆန္အတြက္လဲ ေပ်ာ္ရြွင္ဖြယ္သီတင္းကြ်တ္ျဖစ္ဖို ့ဆုေတာင္းေပးလိုက္တယ္ေနာ္…ေနာင္လဲလာလည္ပါဦးေနာ္….

ညီမေလးနိနိေရ… တို ့လဲ မုန္ ့ေလေပြစားခ်င္ေနတာ… ေမေမက မ၀ယ္ေပးေတာ့ဘူး… သူ ့ေျမးအတြက္ပဲ ၀ယ္ေပးတယ္… ခ်က္လက္မွတ္က အတုေပမယ့္ ေစတနာက အစစ္ပါလို ့…

ေကေရ… ဘယ္လိုလုပ္သိ… အမွန္ပဲ…ဆိုင္းသံၾကားရင္ ပန္းျမိုင္လယ္ကဥယ်ာဥ္မွ ုးထဲက ေက်ာ္ဟိန္းလို ့ေပ့ါ… အိမ္က တားထားလို ့… နို ့မို ့….

အိမ္နဲ ့ေ၀းတဲ့ ဘ၀တူေတြဆိုေတာ့ အလြမ္းေတြကလဲ ကာရံညီလို ့ေပါ ့ကိုပီတိေရ…

မ ေရ… အတိိတ္ေတြက ျပန္ေတြးတိုင္းခ်ိဳေနေတာ့တာ….

Scopioo…လြမ္းေအာင္လုပ္လိုက္မိျပီေနာ္… အလြမ္းအေဖာ္ညိွတာေလ…ေနာင္လဲလာလည္ပါ
ဦးေနာ္…

နုေရ…. တို ့လဲ အဲလို မီးေလာင္ဖူးတယ္… ငိုျပီးအသစ္ျပန္၀ယ္ခိုင္းတာ… ခ်က္လက္မွတ္ေလးနဲ ့အရုပ္ေတြ ၀ယ္လိုက္ျပီလား…

ကိုေတာင္ငူေရ…. အခ်စ္ကို သိပ္အခ်ိန္မယူနဲ ့ေလ… ဒီမွာ သီတင္းေတာင္ ကြ်တ္ေပါ့…ေတာ္ၾကာ သူမ်ားေနာက္ပါသြားလို ့ အလြမ္းေတြ ျဖစ္ကုန္ဦးမယ္…

မမေရ… လြမ္းသြားျပီလား….

ေပါက္ေရ… မုန္ ့မပါလဲ မုန္ ့ဖိုးက အဆင္သင့္…

ေမာင္မ်ိဳးေရ… ေပးတ့ဲဆုနဲ ့ျပည့္ပါေစ….သားေလးပံုေတာ ့မဟုတ္ဘူး… သားေလးဆဲြတဲ့ ပံုေလးေတြ တင္ေပးလို္က္တယ္ေနာ္…

ခ်ိဳသင္းေရ… ပန္းပိေတာက္ကို ခ်စ္တယ္လဲ တကယ္မဆိုနိုင္ေတာ့ဘူးေနာ္….

ပံုရိပ္ေရ…ေ၀းေ၀းကသာလြမ္းပါမည္ေပါ့ညီမရယ္….

အလင္းေရာင္ရဲ႕ ေရွ႕ေျပးတမန္ေတာ္ကိုေပါ…ေကာင္းေသာေမြးေန ့ျဖစ္ပါေစ… ကိုေပါေမြးေန ့က မွတ္ရလြယ္တယ္ေနာ္…

ေကာင္းကင္ကိုေရ… အားလံုးမွာရွိတဲ့ ေရြွေရာင္အတိ္တ္ေတြေပါ့….

ကြ်န္မက အကဆို သၾကၤန္အကပဲ ကတတ္တာ… အိမ္က ခြင့္မျပုေလ… ကြ်န္မ စင္ေပၚတက္က ခဲ့တာ ၂ ခါပဲ ရွိဘူးတယ္ ကိုသစ္နက္ဆူးေရ… အေဖက မၾကိုက္ဘူးေလ….

သက္ေ၀ေရ… စိတ္ပင္ပန္းမွ ုေတြ နဲနဲသက္သာသြားတယ္မိုလား… တို ့လဲ အတိတ္မွာ လြင့္ေမ်ာရင္း အပင္ပန္းေျဖၾကည့္တာေလ….

ျမတ္နုိးေရ… ေက်းဇူးပါ... က ခဲ့ဘူးတဲ့ အေၾကာင္းကို ပို ့စ္တခုအေနနဲ ့ၾကံုရင္တင္မယ္ေလ… ကိုသစ္နက္ဆူးကို အားက်လို ့…

ပင္နီေရ… စိတ္ခ်မ္းသာသြားတယ္ဆိုလို ့ ၀မ္းသာပါတယ္ညီမရယ္…

ရြာသားေလးေရ… ဖတ္တာေနာက္က်တဲ ့တို ့အျပစ္ပါ…ေက်းဇူးပါ….

ဟုတ္ကဲ့… ကိုၾကီး၀ီကို မမခင္ဦးေမတို ့အိမ္မွာ နိနိတို ့အိမ္မွာ ေမာင္မ်ိဳးအိမ္မွာ ေတြ ့ေတြ ့ေနတာၾကာပါျပီ… ေတြ ့ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္… လမ္းမွာေတြ ့ရင္လဲေခၚေပါ့ေနာ္….

မ ေရ… ေပ်ာ္ရြွင္ဖြယ္ေမြးေန ့ျဖစ္ပါေစ….