Saturday, September 27, 2014

စာေလးတေစာင္



ဟိုးအေ၀းက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူတေယာက္ေယာက္ဆီက တံဆိပ္ေခါင္းေလး ကပ္ထားတဲ့ စာအိတ္ကေလးနဲ ့ စာေလးတေစာင္ ဖတ္ခ်င္တဲ့အာသီသေတြ ကိုယ့္မွာ ျဖစ္ေနတာ မဆန္းဘူးလား…။ အဲဒီစာေလးထဲမွာ စာပို ့လုိက္သူက သူ ့ခံစားခ်က္ေတြကို နွလံုးသားကတဆင့္ လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးေတြဆီ စီးေမ်ာရင္း ကိုယ့္ဆီကို အေရာက္ပို ့ထားတဲ့ စကားလံုးေလးေတြရွိေနရမယ္…။ ျဖစ္နုိင္ရင္ အဲဒီစာေလးကို နက္ျပာေရာင္ ယူနီေဖာင္းေလး၀တ္ထားတဲ့ မ်က္နွာခ်ိဳခ်ိဳနဲ ့ စာပို ့သမားေလးက အိမ္ေရွ ့ကေန စက္ဘီးေလး ကလင္ကလင္ အသံျပဳျပီး ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ အခိ်န္မွာ လာပို ့တာမ်ိဳးေပါ့…။ စာေလးကို လက္ခံလုိက္ျပီး စာအိတ္ေလးေပၚက လက္ေရးေလးေတြကို ၾကည့္ရင္း စာအိတ္ေလးထဲက စာတေစာင္ကို ရင္ခုန္စြာ မွန္းဆေပ်ာ္ရြွင္ရတဲ့ ခံစားမွဳ…။ အဲဒီလုိ ခံစားမွဳေလးမခံစားရတာမ်ား ဆယ္စုနွစ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာေရာေပါ့…။ ဒီေတာ့လဲ… ဒီခံစားမွဳေလးကို လြမ္းမိတာ ဆန္းသလားေနာ္…။

လက္ရွိအေျခအေနမွာ စာေတြနဲ ့မ်ား ေ၀းေနလို ့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…။ စာေတြ စာေတြ တေန ့တေန ့ ဖတ္လုိက္ရတာ မနဲ ပါဘူး…။ ျပန္လိုက္ရတဲ့စာေတြကလဲ မနဲပါဘူး…။ အဲဒီစာေတြက စာအိတ္မဲ့တဲ့စာေတြ… လက္ေရးမဲ့တဲ့စာေတြ… ထိေတြ ့ကိုင္တြယ္လို ့မရတဲ့စာေတြ…။ အဲဒီစာေတြထဲမွာ ေတာင္းဆိုမွဳေတြ… တာ၀န္ေတြ… အလုိမက်မွဳေတြ… ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြ… မေတာ္ေလာဘေတြ… တုိက္ခုိက္မွဳေတြနဲ ့… မြန္းၾကပ္လုိ ့ေနတယ္…။ အဲဒီစာေတြကို ကိုယ္မလိုခ်င္ မဖတ္ခ်င္ မျပန္ခ်င္ေပမယ့္လဲ… အဲဒီစာေတြက ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ ထမင္းတလုပ္ျဖစ္ေနျပန္ေတာ့…။ တေန ့တေန ့မ်ားျပားလွတဲ့ အဲဒီစာေတြၾကားထဲမွာ ကိုယ္က စာရြက္ျဖဴျဖဴေလးေပၚမွာ လက္ေရးေလးနဲ ့ေရးထားတဲ့ စာေလးတေစာင္ကို အေမာတေကာ ရွာေဖြေနတတ္တယ္…။ ေမတၱာတရားေတြ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ ့ ထံုမြွမ္းထားတဲ့စာတေစာင္… ဘယ္မ်ား ေပ်ာက္ဆံုးေနပါလိမ့္ေနာ္…။

တိုးတက္လာတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာ ခလုတ္ေလးတခ်က္နွိပ္လုိက္ရံုနဲ ့ ဟိုးကမာၻတျခမ္းကသူကို ဒီဘက္ကေန ဆက္သြယ္လို ့ရေနမွေတာ့ စာတတန္ ေပတတန္ေတြ အလုပ္ရွဳပ္ အခ်ိန္ကုန္ပါတယ္လို ့ ေျပာရတဲ့ေခတ္ၾကီးမို ့ ကိုယ့္ကို လူေတြက ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ လို ့ ထင္ၾကမလားပဲေနာ္…။ email… facebook… viber… skype… အဲဒီေလာက္ လူတေယာက္နဲ ့တေယာက္ လြယ္ကူစြာ ဆက္သြယ္လို ့ရေနတဲ့ေခတ္မွာ စာေလးတေစာင္ရဲ့ အေရးပါမွဳက ေမွးမွိန္လုိ ့မ်ား သြားခဲ့သလား…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရးသူရဲ့ ကိုယ္ပုိင္လက္ေရးေလးေတြကို ကိုယ့္လက္ေလးနဲ ့ထိေတြ ့ ဖတ္ခြင့္ရတဲ့ စာတေစာင္မွာ စာပို ့သူနဲ ့စာလက္ခံရသူရဲ့ၾကားက မျမင္နိုင္တဲ့ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေတြက တိတ္တိတ္ေလး အသက္၀င္ေနတယ္ဆိုတာ ျငင္းမရပါဘူး…။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ စာအိတ္ေပၚမွာ ကိုယ့္နာမည္ေလးေရးျပီး တံဆိပ္ေခါင္းေလးကပ္လုိ ့ ကိုယ့္ဆီ အေရာက္ပို ့တဲ့ စာေလးေပါင္း မ်ားစြာ လက္ခံရခဲ့ဘူးတာမို ့ ျပန္ေတြးမိတိုင္း ေက်နပ္မိပါတယ္…။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာသာ ေမြးခဲ့ရင္ စာအိတ္ေပၚေရာ စာရြက္ေပၚမွာပါ ကြန္ျပဴတာပံုနွိပ္စာလံုးေတြနဲ ့ ေရးထားတဲ့ စက္ရုပ္ဆန္တဲ့ ကြန္ျပဴတာဆန္တဲ့စာေတြပဲ ေတြ ့ဖူးမွာလုိ ့ ေတြးမိပါတယ္…။

စာေလးတေစာင္ဟာ ရပ္ေ၀းေျမျခားက ဘိုးဘြားေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြရဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို သယ္ေဆာင္ယူနိုင္စြမ္းရွိတယ္ဆိုရင္ ယံုမလား…။ အညာက အဖိုး၊အဖြား၊ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ သတိတရတလတခါေလာက္ ပို ့လုိက္တဲ့စာေလးေတြကလဲ အညာနဲ ့အျမဲထိေတြ ့နီးစပ္ေနရသလို… ေဆြမ်ိဳးေတြ ကိုယ့္နံေဘးေရာက္ျပီး ဟုိကအျဖစ္အပ်က္ေတြ ေျပာျပေနသလို ရင္ထဲကို ေႏြးေထြးမွဳေတြ အေရာက္ပို ့ေပးတတ္တယ္…။ ေဖာင္တိန္အမဲေရာင္ေလးနဲ ့ စာေရးစကၠဴေလးေပၚမွာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္… အျဖစ္အပ်က္ေတြ စီစီရီရီ ေရးတတ္တဲ့ စာေလးေတြက ကိုယ့္အဖိုး ( ေမေမ့အေဖဆီက) စာေလးေတြပါ…။ အဖိုးစာေလးေတြမွာ ဆံုးမစာေလးေတြအျမဲထည့္ေရးတတ္သလို ျမင္းျခံတျမိဳ ့လံုးက အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြလဲ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ထည့္ေရးတတ္တာမို ့ ရသစံုတဲ့ စာေလးေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္…။ အဖိုးစာမ်ားေရာက္လာျပီဆို ကိုယ္တို ့တမိသားစုလံုး အတူစိတ္၀င္တစား ဖတ္ၾကျမဲပါ…။ ကိုယ္တို ့ေခတ္က အေရးတၾကီး အေၾကာင္းၾကားစရာရွိရင္ သံၾကိဳးရိုက္ေလ့ရွိပါတယ္…။ သံၾကိဳးဆိုတာ စာလို စာအိတ္ေလးေတြနဲ ့ ကဗ်ာမဆန္ေပမယ့္ စာတေၾကာင္းနွစ္ေၾကာင္းမွာ ေျပာခ်င္တာ လိုရင္းတိုရွင္းျဖစ္ေအာင္ ေရးရတာမ်ိဳးပါ…။ စာပို ့သမားကလဲ သံၾကိဳးပါတယ္ဗိ်ဳ ့ဆို နိုးနိုးၾကားၾကားရွိေအာင္ အိမ္ေရွ ့ကေန စက္ဘီးဘဲလ္သံေလးတင္မက လူကပါေအာ္ေျပာတတ္ပါတယ္…။ သံၾကိဳးလို ့ဆိုတာနဲ ့ ပူပင္မွဳေတြ ေရာက္လာတတ္ပါတယ္… ဘယ္သူမ်ားေနမေကာင္းလို ့လဲဆိုတဲ့ ပူပင္မွဳမ်ိဴးပါ…။ ဒါေပမယ့္… သံၾကိဳးက တခါတေလ ၀မ္းသာစရာ သတင္းေတြ သယ္လာတတ္ေသးတာ…။ ဆယ္တန္းကို ေတာ္ေတာ္နဲ ့မေအာင္တဲ့ ကိုယ့္ဦးေလး ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့နွစ္က “ေက်ာက္ခဲေရေပၚေပၚျပီ” ဆိုတဲ့ ကိုယ့္ဘၾကီးရဲ့ ၆လံုးထဲေသာ သံၾကိဳးတေစာင္က ကိုယ္တို ့တမိသားစုလံုးအတြက္ ေပ်ာ္ရြွင္မွဳေတြ သယ္ေဆာင္လာတာ ခုထိကိုယ္အမွတ္ရေနတုန္း…။

စာေလးတေစာင္ဟာ အကြာအေ၀းဆိုတာေတြကို ေမ့ေပ်ာက္နုိင္ေအာင္ ခ်ဳံ ့ယူနိုင္စြမ္းရွိေနျပန္ေရာ…။ ေက်ာင္းေတြပိတ္တုန္း သူငယ္ခ်င္းေတြ အခ်င္းခ်င္းလြမ္းၾကလို ့ တျမိဳ ့တရြာကေန တကူးတက အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး အလြမ္းေတြစာအိတ္ေလးထဲထည့္ ပို ့လိုက္တဲ့ စာေလးေတြက သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားက သံေယာဇဥ္ကို ပိုလို ့အျမစ္တြယ္ ခိုင္ျမဲေစေအာင္ အစြမ္းေတြထက္လြန္းလွတယ္…။ စာအိတ္ေပၚက လက္ေရးေလးေတြကို ၾကည့္ျပီး… ဘယ္သူငယ္ခ်င္းဆီက ျဖစ္မလဲဆိုတာ မွန္းဆၾကည့္ရတာ ရင္ခုန္စရာပါ…။ ကိုယ္တုိ ့ေခတ္က အာအိုင္တီက တနုိင္ငံလံုး တေက်ာင္းထဲရွိတာမို ့ … အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက စာေလးေတြ လက္ခံရရွိတာ ေပ်ာ္စရာပါ…။ တခိ်ဳ ့အနုပညာ ၀ါသနာပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကဗ်ာတို ကဗ်ာစေလးေတြ ထည့္ေရးေပးတတ္တဲ့အခါ ကိုယ္ျဖင့္ေပ်ာ္လို ့မဆံုးပါဘူး…။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက တကူးတက ေရးပို ့တဲ့ စာေလးေတြကို တျမတ္တနုိး အမွတ္တရ သိမ္းထားျပီး လြမ္းတိုင္းဖြင့္ဖတ္တတ္ပါတယ္…။ အထူးသျဖင့္.. အေရးအခင္း ၃နွစ္ပိတ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြက စာေလးေတြ ကိုယ့္ေသတၱာေလးထဲမွာ အမ်ားၾကီးစုမိတဲ့အခ်ိန္ေလးပါပဲ…။

စာေလးတေစာင္ဟာ ဘ၀နွစ္ခု အစျပဳဖို ့လဲ ျဖစ္ေနတတ္ေသးတာ မဟုတ္လား…။ ပြင့္လင္းျမင္သာလာတဲ့ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ေကာင္ေလးတေယာက္က ေကာင္မေလးတေယာက္ကို ဖုန္းထဲကပဲျဖစ္ျဖစ္… chattingလုပ္ရင္း ျဖစ္ျဖစ္…ဒါမွမဟုတ္… ကဗ်ာဆန္တဲ့ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတခုမွာျဖစ္ျဖစ္… သူ ့ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကို ရင္ဖြင့္ၾကပါတယ္…။ ကိုယ္တို ့ေခတ္မွာေတာ့ တခ်ိဳ ့ေတြက ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို စာေလးတေစာင္နဲ ့ ရင္ဖြင့္တတ္ၾကတယ္…။ ကိုယ္နဲ ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ ( ခုေတာ့ ကိုယ့္ခင္ပြန္းေပါ့) ရဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ နံရံေလးကို ျဖိဳခြင္းလို ့ ခ်စ္သူဘ၀အစျပဳဖို ့ စခဲ့တာလဲ ခ်စ္သူရဲ့ ရိုးသားလြန္းတဲ့… အဖြဲ ့အႏြဲ ့မပါ.. လက္ေတြ ့ဆန္ေပမယ့္ ခ်စ္သူရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကို ထိုးေဖာက္ျမင္နိုင္တဲ့ စာေလးတေစာင္က စခဲ့တာပါ…။ အဲဒီစာေလးဟာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ့မွတ္တုိင္ေလးတခုဆိုလဲ မမွားသလို ကိုယ္တို ့နွစ္ေယာက္တဘ၀ထူေထာင္ဖို ့အမွတ္တရ လွပတဲ့ နိဒါန္းေလးဆိုလဲ မမွားဘူးေလ…။

စာေလးတေစာင္ဟာ မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းေနတဲ့ ခ်စ္သူနွစ္ဦးရဲ့ အလြမ္းေတြေ၀ဒနာေတြကို ေျဖေလ်ာ့သက္သာသြားေအာင္လဲ ကုစားတတ္ေသးရဲ့ေလ…။ တေယာက္နဲ ့တေယာက္ေ၀းေနတဲ့ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ သစၥာတရားေတြ… ဂရုစိုက္မွဳေတြ… နားလည္မွဳေတြ… လြမ္းဆြတ္တမ္းတမွဳေတြဟာ စာေလးကတဆင့္ တေယာက္နွလံုးသားကေန တေယာက္နွလံုးသားဆီ စီးဆင္းသြားတတ္တာ…။ ခ်စ္သူကိုယ္တုိင္ေရးတဲ့ ခပ္ေသာ့ေသာ့ ခ်စ္သူလက္ေရးေလးေတြက ခ်စ္သူကိုယ့္နံေဘးမွာ ရွိေနသလို နာက်င္ခါးသက္တဲ့ အလြမ္းေ၀ဒနာေတြက ခဏထြက္ေပါက္ရ သက္သာေစခဲ့တာ ကိုယ္ေတြ ့ပါပဲ…။ ကိုယ့္အလြမ္းေ၀ဒနာေတြကို ကုစားသက္သာေပးခဲ့တဲ့ အဲဒီစာေလးေတြကို ကိုယ္ျမတ္နုိးလြန္းလို ့ ကိုယ့္ဘီရိုေလးထဲက ကတ္ထူပံုးေလးမွာ ယေန ့ထက္ထိ မေပ်ာက္မပ်က္ေအာင္ သိမ္းဆည္းထားဆဲပါ…။

စာေလးတေစာင္ဟာ တခါတေလက်ျပန္ေတာ့ တီးတိုးတိုင္ပင္ ရင္ဖြင့္စရာ ေနရာေလးျဖစ္ေနတတ္ျပန္ေရာ…။ ပို ့သူရဲ့ ဆံုးျဖတ္ရခက္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာတခုခု… ဒါမွမဟုတ္ မြန္းၾကပ္ေနတဲ့ အေျခအေနတခုခု… ဒါမွမဟုတ္ အားငယ္ခိုကိုးရာမဲ့ေနတဲ့ ခံစားခ်က္တခုခုကို သိေစခ်င္သူ တေယာက္အတြက္ အလံုျခံဳဆံုး ရင္ဖြင့္စရာေနရာက စာေလးတေစာင္ျဖစ္လို ့…။ လက္ခံရရွိသူရဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား… ေမတၱာတရားေတြ အေျခခံတဲ့ ရင္နဲ ့ရင္းတဲ့ အၾကံဥာဏ္ေလးေတြ အျပည့္ပါတဲ့ ျပန္စာေလးတေစာင္ဟာ ပို ့သူရဲ့ လက္ရွိအခက္အခဲကေန လြတ္ေျမာက္စရာ ေနရာေလးတခုပါပဲ…။

အဲဒီလို ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ကုိယ့္ဆီကို စာေရးသူရဲ့ လက္ေလးနဲ ့ေရးထားတဲ့ လက္ေရးစာေလးတေစာင္ တကယ္ကို ့ ရရွိလာခဲ့ပါတယ္…။ ကိုယ္တခါမွ မျမင္ဘူးတဲ့ ပို ့သူရဲ့စာေလးဟာ ကိုယ့္ရင္ထဲကို ၾကည္ႏူးမွဳေတြ ေပးစြမ္းနုိင္တာ မဆန္းဘူးလား…။ စာေလးထဲမွာ ေက်းဇူးတရားေတြပါတယ္… အားငယ္မွဳေတြပါတယ္… အနာဂတ္အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြပါတယ္… အင္အားေတြပါတယ္… ၾကိဳးစားမွဳေတြပါတယ္… ေႏြးေထြးရင္းနွီးမွဳေတြပါတယ္… ျပီးေတာ့ စာေလးထဲမွာ ဘ၀တခုပါတယ္…။ အဲဒီစာေလးဟာ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတာထက္ ပိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ ေလးနက္မွဳေတြ ေပးနုိင္လြန္းတာမို ့ စာပို ့သူေလးကို ေက်းဇူးတင္ေနမိေတာ့တယ္...။



(စာၾကြင္း…။ BPP အတြက္ ကြ်န္မကို တခုတ္တရ စာေရးျဖစ္ေအာင္ တက္ဂ္ေပးၾကတဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းစုခ်စ္သူနဲ ့ ခ်စ္ညီမေလး ေမဓာ၀ီ တို ့ကို ခ်စ္လုိ ့ ဒီပုိ ့စ္ေလးကို ေရးပါတယ္…။ BPP ရည္ရြယ္ခ်က္မပ်က္ရေအာင္.. တက္ဂ္ဂိမ္းတို ့ထံုးစံမပ်က္ေအာင္ ဆက္တက္ဂ္ခ်င္သူမ်ားကေတာ့.

၁) စာမေရးတာ အေတာ္ၾကာေနတဲ့ ခ်စ္သမီးေလးနွစ္ေယာက္ေမေမ ညီမေလးနုစံ

၂) ဖဘေပၚမွာ note ေလးေတြေရးျပီး ဘေလာ့ေပၚေပ်ာက္ေနတဲ့ ညီမေလးခြန္ျမလွိဳင္နဲ ့

၃) ဖဘေပၚ status ေလးေတြမၾကာမၾကာတင္ျပီး ဘေလာ့ေပၚေပ်ာက္ေနတဲ့ ညီမေလးေပါက္

၄) ေပ်ာက္ေနတာၾကျပီျဖစ္တဲ့ ခ်စ္ေသာ အာအုိင္တီ မမ မသိဂီၤ

၅) အမိျမန္မာျပည္ေရာက္ ခ်စ္ေသာမမ မခင္ဦးေမ

၆) စာေရးေကာင္းတဲ့ ကြ်န္မနွစ္သက္ေသာ စာေရးဆရာမမ မေမျငိမ္း

ရ) ဖဘေပၚမွာ ေန ့တုိင္းေတြ ့ေနရေပမယ့္ ဘေလာ့ေပၚမွာ လြမ္းမိေနတဲ့ မမ မခင္မင္းေဇာ္

တပံုၾကိီးတက္ဂ္တာ စာေတြတပံုၾကီးဖတ္ခ်င္လုိ ့ပါ… စိတ္မဆိုးနဲ ့ေနာ္…)

တန္ခူး

27-Sep-2014 8:20PM

Friday, September 5, 2014

ကင္းတဲေလးနဲ ့ဂီတသံ



ကြ်န္မညဘက္ေတြ ညည့္နက္တဲ့အထိ အလုပ္လုပ္ရတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ေၾကာက္တတ္တဲ့ ကြ်န္မကို အမ်ိဳးသားက တီဗီြၾကည့္ရင္း စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ေပးတတ္ပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ သူပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးဆို ကြ်န္မသူ ့ကို အိပ္ခုိင္းျပီး တေယာက္ထဲ သားနဲ ့အမ်ိဳးသား အိပ္ေနတဲ့ ကုတင္နံေဘးမွာ အလုပ္လုပ္တတ္ပါတယ္…။ အဲဒီအခါတုိင္း ပတ္၀န္းက်င္က ဆိတ္ျငိမ္ ေနတတ္တာေၾကာင့္ တခါတခါ ဟိုးအေ၀းက ဂီတသံေလးကို လြမ္းမိတတ္တယ္…။ ကြ်န္မလြမ္းပံု ဆန္းခ်က္မ်ား ဆိတ္ျငိမ္တတ္လြန္းမွဳကို သည္းမခံနုိင္တဲ့အခါ ေခြးေဟာင္သံေတာင္ တမ္းတမိတဲ့အထိပဲ…။

ကြ်န္မက ငယ္ငယ္က သိပ္ေၾကာက္တတ္ခဲ့တာ…။ ညည့္နက္သန္းေခါင္ စာက်က္တဲ့အခါ ကြ်န္မၾကီးၾကီးက ကြ်န္မနံေဘးမွာ အိပ္ရင္းေစာင့္ေပးရတဲ့အထိ…။ ခုမွသာ အသံေတြကို မက္မက္ေမာေမာ ေတာင့္တတတ္ေနေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက အသံေလး ခြ်တ္ခြ်တ္ၾကားတာနဲ ့ ၾကီးၾကီးကို နွိဳးပါေလေရာ…။ ၾကီးၾကီးခမ်ာ ကြ်န္မစာေမးပြဲနီးတဲ့အခိ်န္ဆို အိပ္ေရး၀တယ္ မရွိပါဘူး…။ ၾကီးၾကီး အညာကို အျပီးျပန္သြားေတာ့ ကြ်န္မေၾကာက္ေၾကာက္နဲ ့ တေယာက္ထဲစာက်က္ရတဲ့ညေတြမွာ ကြ်န္မအေဖာ္က ဂီတသံေလးပါပဲ…။ အဲဒီတုန္းက လမ္းတိုင္းလမ္းတုိင္းမွာ ရပ္ကြက္လံုျခံဳေရး၊ မီးေရး၊ ထင္းေရး အတြက္ ကိုယ္ထူကိုယ္ထနဲ ့ ကင္းေစာင့္ဖို ့ ကင္းတဲေလးေတြရွိတတ္ပါတယ္…။ ခုေတာ့ အဲဒီလိုရွိေသးလား မသိဘူးေနာ္…။ ကင္းတဲေလးေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ ေျခတံရွည္ ၀ါးခင္း၊သက္ကယ္ သို ့ ဓနိမိုးေလးေတြပါ…။ ကင္းတဲထဲမွာ အေရးဆို အခ်က္ေပးလုိ ့ရေအာင္ သံျပား၀ုိင္းၾကီးတခုနဲ ့သံေခ်ာင္းတခုရွိပါတယ္…။ အဲဒီသံေခ်ာင္းသံၾကားျပီဆို ရပ္ကြက္က မီးလား သူခိုးလားဆို နိုးနိုးၾကားၾကားရွိၾကပါတယ္…။

ရပ္ကြက္ထဲက ေယာက်ၤားသားရွိတဲ့ အိမ္တုိင္း ညဖက္ အလွည့္က် ကင္းေစာင့္ေလ့ရွိပါတယ္…။ ေယာက်ၤားသားမရွိတဲ့အိမ္ေတြကို ရပ္ကြက္ထဲက အကိုၾကီးေတြက ေစာင့္ေပးပါတယ္…။ ရပ္ကြက္ေလး ျငိမ္းခ်မ္းေနျပီဆို ကင္းေစာင့္တဲ့အကိုၾကီးေတြက ဂီတာေလးကို တိုးတိုးေလးတီးျပီး သီခ်င္းေလးေတြ ဆိုတတ္ပါတယ္…။ ကြ်န္မတို ့အိမ္က လမ္းေထာင့္မွာမို ့ ၀ရန္တာကၾကည့္ရင္ ကင္းတဲေလးကို လွမ္းျမင္ရပါတယ္…။ ညဖက္ေတြမွာ လတ္ဆတ္တဲ့ေလေအးေအးရတဲ့ ၀ရန္တာမွာ ကြ်န္မစာက်က္ေလ့ ရွိပါတယ္…။ ေၾကာက္တတ္တဲ့ ကြ်န္မအတြက္ ကင္းတဲက ဂီတာသံတုိးတိုးေလးနဲ ့ သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးက ဒီညမွာ ငါတေယာက္ထဲမဟုတ္ပါလားဆို ေၾကာက္စိတ္ေျပေစတာမို ့ ကင္းတဲထဲက ကင္းေစာင့္တဲ့ အကိုၾကီးေတြကို ၾကိတ္ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္…။

လူေျခတိတ္ခ်ိန္မို ့ ဂီတာကို အက်ယ္ၾကီး မတီး… သီခ်င္းကို အက်ယ္ၾကီးမဆိုေပမယ့္ ကြ်န္မတို ့အိမ္က အနီးေလးမို ့ သူတို ့ဆိုတဲ့ သီခ်င္းတုိင္းကို ေသခ်ာၾကားရပါတယ္…။ ခဏခဏ ၾကားရတတ္တဲ့သီခ်င္းေလးေတြက မြန္းေအာင္ရဲ့ ရိုးရိုးေလး၊ ၀တ္မွဳန္၊ ယု၊ လြမ္းရတဲ့ညေတြ လြန္ပါေစ၊ ၈/၈၂ အင္းလ်ား၊ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ့ ေမျမိဳ ့မိုး၊ ေမာင့္လျပည့္၀န္း၊ ေလညာအရပ္ကအခ်စ္၊ ေမာင့္အရိုင္းပန္း၊ ခုိင္ထူးရဲ့ သိလား၊ တခ်ိဳ ့ေတြေနနိုင္လြန္းတယ္၊ စစ္ကိုင္းလမ္း၊ ထူးအိမ္သင္ရဲ့ ေခါင္းေလာင္းေလးေတြ ျမည္ေနျပီ၊ ေ၀းသြားတဲ့အခါ၊ ေဂ်ညီညီရဲ့ အရိပ္ကေလး… စတဲ့ သိပ္ဆူဆူညံညံၾကီး မဟုတ္ပဲ ညရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းမွဳထဲမွာ စီး၀င္ေမ်ာပါသြားနိုင္တဲ့ သီခ်င္းေလးေတြပါ…။ တခ်ိဳ ့ဆို တကယ့္ကို အဆုိေတာ္ၾကီးေတြလို ဆိုနုိင္တာ အံ့ၾသစရာပါ…။ စာေမးပြဲနားနီးလို ့ ပင္ပန္းေနတဲ့စိတ္ေတြက အဲဒီကင္းတဲက ပ်ံ ့လြင့္လာတဲ့ ဂီတသံေလးေၾကာင့္ ျပန္လည္ၾကည္လင္တတ္လာလို ့ ကင္းတဲေလးနဲ ့ ဂီတသံဟာ ကြ်န္မအေဖာ္ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္…။ တိတ္ဆိတ္တဲ့ညေတြမွာ ဂီတာသံေလးေပ်ာက္ေနရင္ တခုခုလိုအပ္ေနသလို ခံစားရတဲ့အထိပါ…။

ေခတ္ေတြေျပာင္းလာျပီး ကြ်န္မေမာင္ေလးတုိ ့ေခတ္ေရာက္လာေတာ့ မြန္းေအာင္၊ ခုိင္ထူး၊ စို္င္းထီးဆုိင္ကေန ေဇာ္၀င္းထြတ္၊ေလးျဖဴ၊အငဲ၊မ်ိဳးၾကီး၊ မ်ိဳးေက်ာ့ျမိဳင္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္…။ စာမက်က္ရေတာ့တဲ့ ကြ်န္မက အိပ္ယာထဲကေန အဲဒီသီခ်င္းေလးေတြလဲ နွစ္သက္စြာနားေထာင္ျမဲပါ…။ ညနဲ ့ဂီတ ဘယ္ေလာက္ ပနံရလုိက္ဖက္လုိက္ပါသလဲေနာ္…။ ညရဲ့ ျငိမ္သက္ျငိမ္းခ်မ္းမွဳေၾကာင့္ သီခ်င္းသီဆိုသူေတြကလဲ ျငိမ္းခ်မ္းေအးေဆးတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြ ေရြးဆိုတတ္ၾကတယ္…။ ကြ်န္မက အေဆာင္မေနဘူးသူဆိုေတာ့ အေဆာင္ေရွ ့ဂီတ၀ို္င္းေလးေတြဆို ပိုလို ့ေတာင္ အသက္၀င္ နားေထာင္ေကာင္းလိမ့္မယ္ဆိုတာ မွန္းဆလုိ ့ရပါတယ္…။

ဒီေရာက္ျပီးမွ အိမ္အလည္ျပန္တဲ့အခါ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညေတြမွာ အိမ္ေရွ ့က ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ ကင္းတဲေလးနဲ ့ ဂီတသံကို လြမ္းမိတတ္ပါတယ္…။ အေမ့စံပယ္ရံုေလးက ခံုတန္းရွည္ေလးေအာက္မွာ ထုိင္ရင္း ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ အနွစ္နွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္က ၀ရန္တာမွာ စာေအာ္က်က္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ပံုရိပ္ေလးကို ကိုယ္ျမင္ေယာင္မိပါတယ္…။ အိမ္ေဘးလမ္းေစ်းဆိုင္ေလးမွာ လူငယ္ေလးေတြ ဂီတာတီးသံၾကားေတာ့ ကြ်န္မနွစ္အေတာ္ၾကာၾကာ လြမ္းဆြတ္ေနခဲ့တဲ့ ဂီတသံေလးမုိ ့ နွစ္ျခိဳက္စြာ နားစြင့္မိပါတယ္…။ စို္င္းစိုင္းခမ္းလွိဳင္ည… ရဲေလးည… ဆုိေတးည… ဘန္နီျဖိဳးည… ေခတ္ေတြ အခါခါေျပာင္းလာေပမယ့္… ပါးေပၚမွာ သနပ္ခါးေလးနဲ ့ ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာကြယ္ဆိုတာေလးနဲ ့ ေခတ္သစ္ညရဲ့ဂီတကိုလဲ ကြ်န္မက နွစ္သက္ျမတ္နုိုးဆဲပါ…။ ကင္းတဲေလးက ဂီတသံအလြမ္းေျပေပါ့ေလ…။

တန္ခူး

12:01 am 5 Sep 2014

Tuesday, August 5, 2014

သစၥာတရားတို ့ျဖင့္…



Groom: “ I, take you, to be my wife. I promise to be true to you in good times and in bad, in sickness and in health. I will love you and honour you all the days of my life.


Bride:” I, take you, to be my husband. I promise to be true to you in good times and in bad, in sickness and in health. I will love you and honour you all the days of my life. “

“အဲဒီစကားလံုးေတြက လက္ေတြ ့မဆန္လုိက္တာ… သတို ့သမီး မ်က္၀န္းထဲကို ခုၾကင္ၾကင္နာနာ စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ သတို ့သားအၾကည့္ေတြ တနွစ္ေတာင္ ခံပါ့မလားမသိ…ဟိဟိ”

“ေအးေလ… နာဖ်ားသည္ျဖစ္ေစတဲ့… ဘယ္ေယာက်ၤားမွ နာဖ်ားေနတဲ့ နာတာရွည္မိန္းမကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ျပဳစုမွာ မဟုတ္ဘူး… လူေရွ ့သူ ့ေရွ ့ လူၾကားေကာင္းေအာင္သာ လုပ္ျပမယ္… ကြယ္ရာက်ေတာ့ က်န္းမာနုပ်ိဳတဲ့ေကာင္မေလးနဲ ့ေနမွာ”

သတို ့သမီးေလးနဲ ့သတို ့သားေလးတို ့ရဲ့ မဂၤလာအရွိဆိုး မဂၤလာကတိက၀တ္ေတြ တေယာက္နဲ ့တေယာက္ေပးေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မေဘးက ေကာင္မေလးနွစ္ေယာက္ရဲ့ တီးတိုးေျပာဆိုသံေတြေၾကာင့္ ၾကည္ႏူးေနတဲ့ စိတ္ကေလးေတြ ေပ်ာက္သြားတယ္…။ သူတို ့ရွိလွမွ အသက္၂၀ ၀န္းက်င္ေပ့ါ…။ နွစ္ေယာက္လံုး ရင္ညြွတ္ေလးေတြ ျမင္ရေအာင္ လည္ဟုိက္ေနတဲ့အက်ီၤေလးေတြနဲ ့… ျပီးေတာ့ေပါင္တံသြယ္သြယ္ေလးေတြ ျမင္ေနရေအာင္ တိုတဲ့စကပ္ေလးေတြနဲ ့…။ အဲဒီေလာက္ နုနယ္တဲ့နွလံုးသားေလးေတြမွာ ဘာေၾကာင့္ ဒီအရုပ္ဆိုးတဲ့ အျမင္ေတြ ရွိေနပါလိမ့္…။

“ဟယ္…. ခုမွရွင့္အိတ္ေလးေတြ ့တယ္ေတာ့… chanel ေလး… အရင္က မေတြ ့ပါဘူး… မဟုတ္မွလဲြေရာ ဦး၀ယ္ေပးထားတာပဲ ျဖစ္ရမယ္”

“အဟုတ္ေပါ့… သိတယ္မိုလား… chanel တအိတ္ေလာက္ကေတာ့ တခါခြ်ဲပဲ… ဟိုတေလာက စကၤာပူလုိက္သြားတုန္းက ၀ယ္ေပးတာေလ ”

“ေအး…နင္လုိက္သြားတာ ပုိးေျပာလို ့သိလုိက္တယ္… သူ ့မိန္းမၾကီးက ေလဆိပ္ထိလိုက္ပို ့တာဆို”

“ေအးေလ… ပါတိတ္၀မ္းဆက္ၾကီးနဲ ့ရုပ္ၾကမ္းၾကီးနဲ ့ သူ ့ေယာက်ၤားကို မွာေနလုိက္တာ မျပီးဘူး… အသြားေလယဥ္ေပၚကေန… အျပန္ေလယဥ္ေပၚထိ အရမ္းကဲတဲ့ သူ ့ေယာက်ၤားကို ဗီြဒီယိုရုိက္ျပီးသာ ျပလုိ္က္ခ်င္တယ္.. ”

“နင္… ဦးကို ယူမွာလား”

“ယူမွာေပါ့ဟ… ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္စရာမလိုပဲ လွလွပပေလးျပင္ ထုိင္ခ်ြဲေပးေနရံုနဲ ့ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနခ်င္သလိုေနရတာ… ၀တ္ခ်င္သလုိ၀တ္ရတာ… ဒါမ်ိဳးအလြတ္ခံရင္ ငါမိုက္ရာက်မွာေပါ့”

“သူ ့သမီးေလးေတာင္ နင့္ထက္တနွစ္ပဲငယ္တာမိုလား… အငယ္ဆံုးသားေလးက နင့္ေမာင္ေလးနဲ ့ရြယ္တူဆို… အဲဒီမိသားစုကို နင္ထည့္မစဥ္းစားဘူးေပါ့”

“None of my business ပါဟာ… သူေတာင္ သူ ့မိသားစုမစဥ္းစားတာ ငါက ဘာလို ့စဥ္းစားေနမွာလဲ… ယူကိုယူျပဦးမွာ… တကယ္လို ့ ဦးက ငါ့ကို အတည္ယူပံုမရရင္ ယူေအာင္ လုပ္ဖို ့လြယ္လြယ္ေလး”

“ရွဴး…ဟိုမွာ သတို ့သားနဲ ့သတို ့သမီးလာေနျပီဟ…”

သတို ့သားနဲ ့သတို ့သမီး အနားေရာက္လာမွ ကြ်န္မနားထဲကို သံရည္ပူေတြေလာင္းခ်သလို ပူပူေလာင္ေလာင္ ၾကားေနရတဲ့ စကားလံုးေတြ ရပ္တန္ ့သြားေတာ့တယ္…။ သတို ့သမီးနဲ ့သတို ့သားကို ခ်ိဳျမေနတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ ့ နွဳတ္ဆက္ေနလုိက္ၾကတာ…။ ေအာ္… ဒီအသက္ဒီအရြယ္နဲ ့ ဒီလိုအေကာက္အေကြ ့ေတြ ကြ်မ္းက်င္ေနလိုက္တာ…။

“စကားဆက္ပါဦး… ဟုိက လူကံုထံ လုပ္ငန္းရွင္ၾကီး… မိန္းမက နာမည္ၾကီးမီးယပ္သားဖြားဆရာ၀န္မၾကီး… ရွင့္လို စတိုးဆိုင္မွာ အေရာင္းစာေရးလုပ္ေနရတဲ့ တေယာက္ကို အတည္ယူေအာင္ ရွင္ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ”

“ဒါေတြထည့္မေျပာပါနဲ ့… ရွင္ေျပာတဲ့အဲဒီဆရာ၀န္မၾကီးမွာ ဒီလိုနုဖတ္ေနတဲ့အသားအေရေတြ ရွိသလား… ဒီလိုေတာင့္တင္းေနတဲ့ bodyရွိသလား… ဒီလိုခ်ိဳျမေနတဲ့အသံရွိသလား… လြယ္လြယ္ေလး… ဦးမသိေအာင္ ကေလးတိတ္တိတ္ေလးယူလုိက္မွာေပါ့… ျပီးေတာ့ ကေလးထိုးျပ ငိုလုိက္… တခ်က္ပါပဲဟာ… သူ ့ေသြးကို သူျပစ္နုိင္မလား…”

“ဘုရား… ဘုရား… ရွင္ကေလးတေယာက္ယူဖို ့စဥ္းစားတာ တမ်ိဳးၾကီးပါလား… တို ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စပြန္ဆာျဖစ္ေနၾကေတာ့ တို ့ေလ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို ့ေတာင္ ေၾကာက္တယ္သိလား… ကိုက မခ်မ္းသာပါဘူး… ဒါေပမယ့္ နာဖ်ားသည္ျဖစ္ေစ… က်န္းမာသည္ျဖစ္ေစ တို ့နဲ ့အတူမရွိမွာစိုးတယ္… အမွန္ေျပာရင္ ငါက ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ ့ပဲ လက္ထပ္ခ်င္တာ… သစၥာတရားဆိုတာ ဒီေလာကၾကီးမွာ တကယ္ရွိရင္ေပါ့… ”

“စိတ္ကူးေတြ မယဥ္စမ္းပါနဲ ့ဟာ… ရွင့္ကိုက ရွင့္ကို chanel အိတ္၀ယ္ေပးနုိုင္ဖုိ ့ေနေနသာသာ တေယာက္လက္ တေယာက္တဲြျပီး ကားက်ပ္က်ပ္အတူတိုးစီးရမယ့္ဘ၀… ဦးသူငယ္ခ်င္းအန္ကယ္ေက်ာ္က ရွင့္ကို စည္းစိမ္ပံုေပးမယ္ေျပာထားတာ… ဘာလို ့မိုက္မဲေနတာလဲ… ေတာ္ၾကာတျခားစပြန္ဆာေနာက္ပါသြားမယ္”

“စဥ္းစားေနုတုန္းပဲ… ကုိ ့ကို သနားတယ္.. ခ်န္မထားရက္ဘူး”

“ေအးစဥ္းစား…စဥ္းစား… ေနာက္မွ ေနာင္တမရနဲ ့… ဟယ္… message ရတယ္.. ဦးလာေခၚမယ္တဲ့… တို ့သြားလုိက္ေတာ့မယ္ေနာ္… ရွင္တေယာက္ထဲျဖစ္တယ္ဟုတ္”

“ရပါတယ္… သြားပါ… bye.. good night”

မဂၤလာပဲြက တည္ခင္းဧည့္ခံေနတဲ့ အစားအေသာက္ေတြက အရသာရိွမွာ ေသခ်ာေပမယ့္ နေဘးက ကေလးမနွစ္ေယာက္စကားေတြ နားေထာင္ရင္း စားခ်င္ေသာက္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္တဲ့အထိပါပဲ…။ ေခတ္ၾကီးက အဲဒီေလာက္ဆိုး၀ါးေနျပီလား…။ ရင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးမေကာင္း…။ ဒီေလာကၾကီးမွာ သစၥာတရားဆိုတာ တကယ္ရွိမရွိမေသခ်ာတဲ့ ေကာင္မေလးပဲ က်န္ေတာ့တာမို ့ ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္…။ တကယ္လုိ ့မ်ား ဒီေကာင္မေလးကို စကားေျပာခြင့္ရခဲ့ရင္ ရင္ထဲမွာ အေတာ္သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္သြားနုိင္တယ္…။

“သမီးေလးက ဘယ္ျပန္ရမွာလဲ… မမနဲ ့လုိက္ခဲ့ေလ…”

“ရွင္… ရပါတယ္ မမရယ္… အားနာစရာ”

“အားမနာပါနဲ ့… မမလဲ တေယာက္ထဲလာတာပဲ… သမီးစိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ ခုနသမီးသိခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ သစၥာတရားနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေလး ၂ ခုေျပာျပမယ္… ကဲလာ.. သတို ့သမီးနဲ ့သတို ့သားကို သြားနွဳတ္ဆက္ရေအာင္”

ေကာင္မေလးက ကုိယ့္စကားနားေထာင္ျပီး အံ့ၾသသြားတယ္…။ ျပီးေတာ့ သူ ့မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ ့…။ အဲဒီေမ်ွာ္လင့္ခ်က္မ်က္၀န္းေတြကို ယံုၾကည္မွဳမ်က္၀န္းေတြ အျဖစ္ ကိုယ္ေျပာင္းနုိင္ခဲ့ရင္ျဖင့္ ဒီေန ့ညက ကိုယ့္အတြက္ ေအာင္ျမင္တဲ့ည မဂၤလာရွိတဲ့ညပါပဲ…။

*****************************************************

နာဖ်ားသည္ျဖစ္ေစ… က်န္းမာသည္ျဖစ္ေစ… ေအးအတူပူအမ်ွ အိမ္ေထာင္ဖက္အနားမွာ အတူရိွတတ္တဲ့ သစၥာရွိတဲ့ေယာက်ၤားေကာင္းေတြ ေလာကမွာ အမ်ားၾကီးပါသမီးရယ္…။ ပံုျပင္မဟုတ္တဲ့ သစၥာရွိလြန္းတဲ့ မမသူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္အေၾကာင္းေျပာျပမယ္နားေထာင္ေနာ္…။

သူ ့နာမည္က Kelvin တဲ့…။ သူက စကၤာပူတရုတ္လူမ်ိဳးတေယာက္ပါ…။ သူသိပ္ခ်စ္တဲ့ ေနာင္သူ ့ဘ၀လက္တဲြေဖာ္ျဖစ္လာမယ့္ ေကာင္မေလးက သူနဲ ့တရံုးထဲလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေပါ့…။ သူတို ့အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးက ရိုးရွင္းတယ္…။ အေကြ ့အေကာက္မမ်ားဘူး…။ အေနအထုိင္ေအးတဲ့ စိတ္တူကိုယ္တူ နွစ္ေယာက္ လက္ထပ္ျဖစ္ၾကတယ္…။ သားေလးတေယာက္၊ သမီးေလးတေယာက္နဲ ့ခ်စ္စရာအိမ္ေထာင္ေလးတခု ျဖစ္လာတယ္…။ သူတို ့အိမ္ေထာင္ေလးက ျပီးျပည့္စံုျပီးသာယာေနခဲ့တယ္…။

ေမာင္တထမ္း မယ္တရြက္ အတူ ရုန္းကန္းရင္း သားေလးသမီးေလးေတြကိုလဲ ပဲ့ျပင္ထိန္းေက်ာင္းရင္းေပါ့။ ျဗဳန္းဆို မေမ်ွာ္လင့္ပဲ ကံၾကမၼာဆိုးက သူတို ့ရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့မိသားစုေလးထဲကို ေရာက္လာခဲ့တယ္…။ သူ ့အမ်ိဳးသမီးေလး ေလျဖတ္ျပီး ေအာက္ပိုင္းေသသြားခဲ့တယ္…။ ပထမျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းမွာ ကိုမာ၀င္ျပီး သတိတရားေတြပါ ခ်ိဳ ့ယြင္းခဲ့တယ္…။ နာမက်န္းတဲ့ ဒီလက္တြဲေဖာ္ကို Kelvin က ခ်န္ထားရစ္ျပီး က်န္းမာတဲ့ ေကာင္မေလးဆီသြားတယ္လုိ ့သမီးထင္သလားဟင္…။ Kelvinက နာမက်န္းတဲ့ သူ ့မိန္းမကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ စနစ္တက် ျပဳစုလာတာ ခုဆိုသူ ့မိန္းမက အေတာ္တုိးတက္လာျပီ…။ သားသမီးေလးေတြအတြက္ မိန္းမကိုယ္စား အေဖတခါ အေမတလွည့္ေစာင့္ေရွာက္ စီးပြားရွာ… သူကုိယ္တုိင္ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းတဲ့ ဖခင္ေကာင္း တေယာက္ပါ…။ နာမက်န္းျဖစ္ေနတဲ့ သူ ့မိန္းမစိုးရိမ္စိတ္ပူမွာစိုးလို ့ မိန္းခေလးသူငယ္ခ်င္းေတာင္ သိပ္မထားပဲ သူ ့အခ်ိန္ေတြကို သူ ့မိန္းမနဲ ့သူ ့ကေလးေတြအတြက္ပံုအပ္ေပးထားတဲ့ သစၥာတရားနဲ ့ျပည့္စံုသူပါ…။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ ့ျပည့္စံုတဲ့ ဖခင္ေကာင္းတေယာက္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတေယာက္ရဲ့ ထိန္းသိမ္းမွဳေအာက္မွာ မိသားစုေလးဟာ အရင္ကလို သာသာယာယာ ျပန္ျဖစ္လာခဲ့တယ္…။ သမီးေရ… အဲဒါဟာ ပံုျပင္မဟုတ္တဲ့ မမလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ရဲ့ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ…။

ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ မမတို ့အာအုိင္တီက မမထက္ နွစ္တန္းငယ္တဲ့ ေက်ာ္ေဇယ်ဆိုတဲ့ ေမာင္ေလးတေယာက္ပါ…။ သူ ့ထက္ငယ္တဲ့ ညီမေလးလုိတမ်ိဳး ခ်စ္သူလိုတသြယ္ ခ်စ္ရတဲ့ ေကာင္မေလးကို ဒီမွာတကၠသိုလ္တက္ရင္း ဆံုခဲ့ၾကတာေပါ့…။ သူ ့ထက္ငယ္ေပမယ့္လဲ တည္ျငိမ္ေအးေဆးတဲ့ သူ ့ခ်စ္သူေလးကို သူအျမတ္တနို္းလက္ထပ္ခဲ့ပါတယ္…။ တေယာက္နဲ ့တေယာက္ နားလည္မွဳအျပည့္အ၀ရွိတဲ့ ခ်စ္စရာ စံုတြဲေလးအျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၾကားမွာ နာမည္ၾကီးတဲ့ စံုတဲြေလးပါ…။ အလုပ္အကုိုင္လဲေတာ္… အိမ္ေထာင္မွဳအထိန္းအသိမ္းလဲကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဇနီးေခ်ာေလးကို ေက်ာ္ေဇယ်က တျမတ္တနုိးတန္ဖိုးထားခ်စ္ပါတယ္…။ သူတို ့မိသားစုေလး ပိုျပည့္စံုေအာင္ ကေလးေလးယူဖို ့ ဆံုးျဖတ္ျပီး သားေလးကို ကိုယ္၀န္လြယ္ထားစဥ္က သူတို ့မိသားစုရဲ့ အနာဂတ္ပန္းခ်ီေလးကို မွန္းဆပံုေဖာ္ ေဆးေရာင္ေတြ အတူျခယ္လုိ ့ေပါ့…။ သားေလးအတြက္ အလွဆံုးနာမည္ေလးကို အတူေရြးၾက… သားေလးအတြက္ အက်ီၤေသးေသးေလးေတြ အတူ၀ယ္ၾက… မိသားစုေလးထဲကို ေရာက္လာမယ့္ သားေလးအတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ရင္း ဘ၀အေမာေတြေတာင္ေမ့လုိ ့…။

အဲဒီေလာက္ ေပ်ာ္ရြွင္စိတ္ခ်မ္းေျမ့စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစုေလးကိုလဲ ၾကမၼာအညွိးၾကီးပံုမ်ား… ၾကားရသူတိုင္းေၾကကြဲစရာေပ့ါ သမီးရယ္…။ သားေလးေမြးျပီးျပီးခ်င္းပဲ ဇနီးေလးမွာ ေသြးေတြသြန္ရင္း ဘာမွ သတိမရပဲ ကိုမာရသြားခဲ့ပါတယ္…။ ေက်ာ္ေဇယ်မွာ ဇနီးသည္ေလးကိုျပဳစုရတာက တဘက္ သားငယ္ငယ္ေလးကို မိခင္ေနရာက အစားထုိး ေစာင့္ေရွာက္ရတာတဘက္နဲ ့ အပူမ်ားဗ်ာမ်ားရတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့…။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကိုမာက သက္သာခဲ့ေပမယ့္လဲ ပံုမွန္လုိ လွဳပ္ရွားသြားလာလုိ ့မရေတာ့ပါဘူး…။ စိတ္ေတြေလလြင့္ျပီး ရုပ္ရွင္ထဲကလုိ အရက္ေသာက္ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ ့ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနမယ္လို ့ သမီးထင္လားဟင္…။ ဇနီးသည္ေလးက်န္းမာဖုိ ့အတြက္ အဘက္ဘက္က ၾကိဳးစား ျပဳစုတတ္လြန္းတဲ့ သစၥာတရားၾကီးမားသူတေယာက္ပါ…။ နာတာရွည္ေရာဂါမို ့ အေသအခ်ာနွစ္ရွည္လမ်ား စိတ္ရွည္လက္ရွည္ကုေပး စိတ္ဓါတ္အင္အားျဖည့္ဆည္းေပးတတ္သူမို ့ ေလးစားစရာပါ…။ တခိ်န္ထဲမွာပဲ သားေလးကို မက်န္းမာတဲ့မိခင္ရဲ့ ကြက္လပ္ေတြျဖည့္ေပးရင္း မိခင္ဖခင္၂ေယာက္စာ ျပဳစုထိန္းေက်ာင္းလာခဲ့တာ ခုဆိုသားေလးေတာင္ မူၾကိဳတက္ေနေပါ့…။

မက်န္းမာတဲ့ ဇနီးသည္ကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ဆင္ေပးျပီး စေန၊တနဂၤေႏြပိတ္ရက္ေတြမွာ wheel chairေလးေပၚတင္ စိတ္အပန္းေျပမယ့္ေနရာေလးေတြ လုိက္ပို ့ရင္း မိသားစု ဘ၀ေလးကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြွင္ရြွင္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးတာမ်ား က်န္းက်န္းမာမာမိန္းမေတြေဘးထား ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့ ေယာက်ၤားေတြကို နားရြက္ဆြဲျပီး ျပခ်င္တဲ့အထိပါပဲ…။ သားေလးကိုလဲ ဘာသာတရားဘက္ပါ မလစ္ဟင္းရေအာင္ ဆံုးမသြန္သင္… ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း Sunday School ပို ့အပင္ပန္းခံ ပဲ့ျပင္ခဲ့တာေၾကာင့္ သားေလးက ညအိပ္ရာ၀င္ရင္ မက်န္းမာတဲ့ေမေမ့ကိုပါ ကန္ေတာ့အိပ္တတ္တဲ့အထိ အရြယ္နဲ ့မလုိက္ေအာင္ လိမၼာလြန္းတဲ့ကေလးပါ…။ အဲဒီေလာက္သေဘာထားျပည့္၀ ၾကင္နာေစာင့္ေရွာက္တတ္တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ့ ေမတၱာတရားေအာက္မွာ ဇနီးေလးက မက်န္းမာေပမယ့္လဲ အျမဲေပ်ာ္ရြွင္လန္းဆန္းေနတာေတြ ့ရတယ္…။ လူတိုင္းလက္ဖ်ားခါေအာင္ ဂရုစုိက္သိတတ္လြန္းတဲ့ သစၥာရွိလြန္းတဲ့ ေက်ာ္ေဇယ်ရဲ့ သူ ့ဇနီးေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရားေၾကာင့္ သူ ့ဇနီးသည္ေလး အျမန္က်န္းမာပါေစလုိ ့ အေပါင္းအသင္းေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက ၀ုိင္းေမတၱာပို ့ေပးၾကတယ္သမီးရဲ့…။

ကဲ… ဒီသစၥာရွိလြန္းတဲ့ Kelvin နဲ ့ေက်ာ္ေဇယ်တို ့ဇာတ္လမ္းနားေထာင္ရင္း သမီးခ်စ္သူကို လက္ထပ္ရဲတဲ့ သတၱိေတြရွိလာပါေစလုိ ့ မမဆုေတာင္းေပးပါတယ္…။ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ယြင္းလာတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ သူမ်ားတရားပ်က္တုိင္း ကိုယ္မပ်က္ေစနဲ ့သမီးေရ…။ အပင္ပန္းခံမရုန္းကန္ခ်င္လုိ ့ ဆင္းရဲေဘးက လြတ္ေအာင္ ျဖတ္လမ္းလုိက္မယ္ဆိုတဲ့ အယူမွားေတြရဲ့ အလြွမ္းမိုးမခံပါနဲ ့သမီးရယ္…။ တကယ္ေတာ့ သူမ်ားမ်က္ရည္ေပါက္ ၾကီးငယ္က်မွ ကိုယ္ခ်မ္းသာရတဲ့အျပင္ ဘာသာတရားအရလဲ ငါးပါးသီလမလံုတဲ့အလုပ္မုိ ့ ငရဲက်မွာ အမွန္ပါ…။

*****************************************************

“ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ မမရယ္… ခုမွ သမီးရင္ထဲက အလံုးၾကီးက်သြားေတာ့တယ္… သမီးေလ ကို ့ကိုပဲ လက္ထပ္မွာပါ… ပတ္၀န္းက်င္မွာ တေန ့တေန ့စပြန္ဆာဆိုတာေတြပဲ ၾကားၾကားေနရေတာ့ သမီးစိတ္ညစ္တယ္… လူငယ္ပီပီ သူမ်ားလွတာပတာေတြ ့ရင္လဲ ၀တ္ခ်င္ျပန္ေရာ… ဒါေပမယ့္ သမီးကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေငြနဲ ့မေရာင္းစားပါဘူး မမရယ္… ကို ကလဲ အဲဒါကို တန္ဖုိးထားပါတယ္… ေနာက္ျပီး ေယာက်ၤားတေယာက္ကို သူမ်ားလက္ထဲက လုယူဖို ့ အျပစ္မဲ့တဲ့ ကေလးတေယာက္ကို မုိက္မုိက္မဲမဲ ဒီေလာကထဲေခၚလာမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳး သမီးဘယ္ေတာ့မွ မေတြးရဲပါဘူး… ခုလို သမီးရဲ့ မွဳန္၀ါးေနတဲ့ အျမင္ေတြကို ၾကည္လင္ေအာင္ လုပ္ေပးတာ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္”

“ရပါတယ္ သမီးရယ္… ဒီမွာ မမဖုန္းနံပါတ္… သမီးတုိင္ပင္စရာရိွရင္ အခ်ိန္မေရြးေခၚလုိ္က္ေနာ္”

“ဟုတ္ကဲ့မမ… ဘုိင္…ေကာင္းေသာညပါ”

တကယ့္ေကာင္းေသာညပါ သမီးရယ္…။ အခြင့္အေရးမ်ားရခဲ့ရင္ သမီးလုိ ေကာင္မေလးေတြနဲ ့မမစကားေတြ အမ်ားၾကီးေျပာခ်င္ပါေသးတယ္…။ ဒီညဟာ တျခားညေတြထက္ ၾကယ္ေတြစံုလို ့… ျပီးေတာ့ လမင္းၾကီးလဲသာလုိ ့… ေအာင္ျမင္တဲ့ညတညပါပဲ…။

တန္ခူး

5-Aug-2014 5:50pm

(ဒီပို ့စ္မွ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို သံုးခြင့္ေပးေသာ ေမာင္ေလးေက်ာ္ေဇယ်ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္..)

Monday, July 21, 2014

ကုိယ့္အတြက္အလွ သူတို ့အတြက္ဘ၀



“ကိုယ့္အတြက္ အလွအပတစ္ခုဟာ သူတို႔အတြက္ ဘ၀တစ္ခု ျဖစ္သြားနိုင္မယ္ ဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား မစြန္႔လႊတ္နိုင္ရမွာလဲ ။ “(ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္ )

တခ်ိဳ ့မိန္းခေလးေတြဟာ အလွအပကို သာမာန္ေလာက္ စိတ္၀င္စားတတ္ျပီး တခ်ိဳ ့ကေတာ့ သာမာန္ထက္ပို စိတ္၀င္စားတတ္ၾကပါတယ္…။ အဲဒီထဲမွာ ကြ်န္မက အလွအပကို သာမာန္ထက္ပို စိတ္၀င္စားတတ္တဲ့အထဲမွာ ပါပါတယ္…။ ဘယ္ေလာက္စိတ္၀င္စားသလဲဆို ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ ေတာင္မကေတာ့ပဲ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြထိ ဘယ္လုိလွေအာင္ေန ဘယ္လိုလွေအာင္၀တ္ဆို ၀ါသနာအရတုိက္တြန္းေရြးျခယ္ေပးတတ္သူပါ…။ ငယ္ငယ္က စံုလင္မ်ားျပားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြထဲမွာ ဒီဇိုင္နာဆိုတာေတာင္ပါလုိက္ေသးတာပါ…။ အဲဒီလို အလွအပစိတ္၀င္စားတဲ့ ကြ်န္မ ဒီနိုင္ငံေရာက္လာေတာ့ shopping ေတြ sales ေတြၾကားမွာ ဟိုနားစြင့္ဒီနားစြင့္နဲ ့ မအားရေအာင္ပါပဲ…။ ဘယ္ေလာက္ထိ ရူးသြပ္ခဲ့သလဲဆို ၃နာရီေလာက္ အခ်ိန္ကုန္ခံတန္းစီရတဲ့ sales ကို ကြ်န္မက မပ်င္းမရိ ဇြဲဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ ့တန္းစီခဲ့တဲ့အထိပါပဲ…။ online shopping ေတြ ေခတ္စားလာေတာ့လဲ လိုလုိမလိုလို တန္တာေလးေတြ ့လွမ္းမွာမိတာပါပဲ…။ အထူးသျဖင့္ branded ပိုက္ဆံအိတ္ေရာဂါက ပတ္၀န္းက်င္ကတဆင့္ ကြ်န္မဆီကူးဆက္ခဲ့တာ အဆုိးဆံုးပါပဲ…။ မတရား ေစ်းၾကီတဲ့အိတ္ေလာက္အထိမလွမ္းေပမယ့္ အရင္က အဲဒီေလာက္တန္ဖိုးဆို လက္ေနွးခဲ့တဲ့ ကြ်န္မက နွစ္ခါျပန္မေတြး လက္မေနွးေတာ့တာပါပဲ…။

အဲဒီလို sales ပင္လယ္ထဲမွာ လက္ပစ္ကူးေနခဲ့တဲ့ ကြ်န္မကို လွဳပ္နွိဳးခဲ့တာေတာ့ ကြ်န္မအရမ္းေလးစား အားက်မိတဲ့ အမၾကီးတေယာက္ပါပဲ…။ သူ ့နာမည္က ေဒၚေမေအးဦးလုိ ့ေခၚျပီး ပစၥည္းဥစၥာမခ်မ္းသာေပမယ့္ ေစတနာေတြ အရမ္းခ်မ္းသာတဲ့၊ သူ ့ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတြ ေငြေတြ လုပ္အားေတြကို ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ အတြက္ ရက္ရက္ေရာေရာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေပးဆပ္ေနတဲ့ အမတေယာက္ပါ…။ တကယ္ ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ ဆီကို လူကိုယ္တုိင္သြားျပီး ေဖးမကူညီျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ ဂရုဏာလက္အစံု ပုိင္ရွင္ပါ…။ ကြ်န္မက အမရဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြကို တတ္နိုင္သေလာက္ အေ၀းက လွဴဒါန္းေနတဲ့ အလွဴရွင္ထဲက တေယာက္ပါ…။ အမေရးတဲ့စာေလးေတြထဲက ကြ်န္မကို လြွမ္းမိုးျပဳျပင္နို္င္တဲ့ စာေလးကို ကြ်န္မမနွစ္က ဖတ္မိခဲ့တာပါ…။

“ကိုယ့္အတြက္ အလွအပတစ္ခုဟာ သူတို႔အတြက္ ဘ၀တစ္ခု ျဖစ္သြားနိုင္မယ္ ဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား မစြန္႔လႊတ္နိုင္ရမွာလဲ ။ “(ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္ )

အထက္ပါ တန္ဖုိးရွိလြန္းတဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ့ တရားေလးကို အမစာထဲကတဆင့္ ကြ်န္မသိခဲ့ရတာပါ…။ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ငါရွာတဲ့ေငြ ငါဒီေလာက္ေတာ့ သံုးမွာေပါ့ဆို ကြ်န္မရဲ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ limit ထက္ေက်ာ္တဲ့ ပိုက္ဆၤအိတ္တလံုး ပူပူေႏြးေႏြး ၀ယ္ျပီးကာစေပ့ါ…။ အမေရးတဲ့ အဲဒီစာထဲက သူနွစ္သက္တဲ့ ျမန္မာခ်ိတ္ထမီတထည္ကို စြန္ ့လြွတ္ျပီး တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ကေလးေတြ ပညာေရးအတြက္ သံုးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သူ ့ပီတိက စာထဲက တဆင့္ ကြ်န္မဆီ ကူးစက္လာခဲ့ပါတယ္…။ ျပီးေတာ့ ေလာေလာလတ္လတ္ ၀ယ္ထားတဲ့ အိတ္တလံုးတန္ဖုိးက ကုလို ့ရရက္နဲ ့ ဆင္းရဲလုိ ့ လက္ေလ်ာ့ျပီး ေသဖို ့ အသင့္ထုိင္ေစာင့္ေနတဲ့ လူနာတေယာက္ကို အသက္ကယ္လုိက္နိုင္သလို၊ ခ်ိဳ ့တဲ့လို ့ အနာဂတ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ရဲ့ အနာဂတ္တခုျဖစ္နိုင္တယ္လုိ ့ သေဘာေပါက္လာမိျပီး တေယာက္ထဲ ၾကိတ္ရွက္မိတဲ့ ေန ့ပါပဲ…။ အမ ကေလးေတြဆီက အျပန္ အမကို အရမ္းေက်းဇူးတင္တဲ့ ကေလးေလးေတြက Coffee Mix အထုတ္အခြံေလးေတြနဲ ့ လုပ္ထားတဲ့ ယပ္ေတာင္ေလးတခု လက္ေဆာင္ေပးၾကတာ ဖတ္ရေတာ့ ကြ်န္မမ်က္ရည္၀ိုင္းတဲ့ အထိ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္…။ အဲဒီကစလို ့ တန္ဖိုးၾကီးပစၥည္းတခု ၀ယ္မယ္ၾကံတုိင္း ကုိယ့္တုိင္းျပည္က လိုအပ္ေနတဲ့သူေတြကို မ်က္စိထဲေျပးေျပးျမင္ျပီး ခ်ီတုန္ခ်တုန္ျဖစ္လို ့ လက္ထဲက ျပန္ျပန္ခ်မိခဲ့ပါတယ္…။ တခါတရံ စိတ္မထိန္းနုိင္ပဲ ၀ယ္မိခဲ့တာ တခ်ိဳ ့လဲရွိတာေပါ့ေလ…။

ေဒၚေမေအးဦး ဦးေဆာင္တဲ့2000 group အဖြဲ ့ေလးကို ကြ်န္မသေဘာက်မိတာက စိတ္တူကိုယ္တူနဲ ့ ဒုကၡေရာက္ေနသူတို ့ဆီ ကိုယ္တုိင္အျမန္ဆံုး လွဴဒါန္းေပးနိုင္ေအာင္ အပင္ပန္းခံေဆာင္ရြက္ၾကျခင္းပါပဲ…။ အမေရ ေရတြင္းေလးလွဴခ်င္ပါတယ္ဆို တကယ့္ေရေဘးဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ လက္ထဲ ေရတြင္းတတြင္း အျမန္ဆံုးေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးနိုင္သူပါ…။ အမက ပညာေရးအလွဴရွင္လုိတယ္လုိ ့ ေျပာလုိ ့ ကိုယ္လွဴလုိက္ရင္ အဲဒီကေလးနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ပညာေရးတိုးတက္မွဳမွတ္တမ္းကအစ ကိုယ္ဘာမွ မေမးရခင္ အမက အလွဴရွင္ေတြဆီ သတင္းပံုမွန္ပို ့နုိင္ေအာင္ အရမ္းအလုပ္လုပ္သူပါ…။ အမရဲ့ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေလးေတြ အေၾကာင္းၾကားရျမင္ရေတာ့ ေ၀းလံေခါင္ဖ်ား ႏြမ္းပါးတဲ့ အရပ္ေဒသက ကေလးေတြလုိပဲ… ဒီနိုင္ငံက ျပည့္စံုတဲ့ကေလးေတြမွာလဲ ဘာသာတရား၊ ယဥ္ေက်းမွဳနဲ ့ တခ်ိဳ ့အလွမ္းကြာေ၀းေနတာ… တခ်ိဳ ့ဆို ျမန္မာဘာသာစကားနဲ ့ေတာင္ အလွမ္းကြာေ၀းေနတာမို ့ ဘာသာတရား၊ ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမွဳ… အားလံုးသာ သင္ျပခြင့္ရရင္ သိပ္ကို အက်ိဴးရွိမွာပဲလို ့ ေတြးမိပါတယ္…။ ေနာက္တခုက ေဒၚေမေအးဦးရဲ့ 2000 အဖြဲ ့ရဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြသာ ဒီနိုင္ငံကသူေတြ ထဲထဲ၀င္၀င္ သိခြင့္ရရင္ အလွဴေတြပိုခရီးေပါက္လုိ ့ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သူေတြကို ပိုလို ့ကယ္တင္နုိင္မယ္လုိ ့ ေတြးမိခဲ့ပါတယ္…။

အိတ္၀ါသနာပါတဲ့ ကြ်န္မ တနွစ္ကို အနည္းဆုံုးတလံုးေလာက္ အိတ္လွလွေလးေတြ စုမယ္လို ့ ဟိုးအရင္က ၾကံစည္ထားတဲ့ အၾကံအစည္ကို ဖ်က္လိုက္ပါတယ္…။ ေဒၚေမေအးဦးနဲ ့အဖဲြ ့ကို ဒီနုိင္ငံဖိတ္ၾကားျပီး ကေလးေတြ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေလး လုပ္ျဖစ္ေအာင္ ကြ်န္မနဲ ့ ညီမအရင္းလုိ ခ်စ္တဲ့ စိတ္တူကိုယ္တူ ညီမေလးေတြနဲ ့ ကြ်န္မတို ့တုိင္ပင္နွီးေနွာ မ တည္ အတူလုပ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ပထမအၾကိမ္ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေလးဟာ ထင္တာထက္ ပိုေအာင္ျမင္ေတာ့ ကြ်န္မတို ့ အားလံုး ၾကည္နူးပီတိ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ကေလးေလးေတြရဲ့ နုနယ္တဲ့နွလံုးသားထဲမွာ ဘာသာတရားနဲ ့ ယဥ္ေက်းမွဳေလး နဲနဲအျမစ္တြယ္သြားရင္ ေတာ္ျပီလို ့ ကြ်န္မတို ့ေမ်ွာ္လင့္လုပ္ခဲ့ၾကတာ…။ တခ်ိဳ ့မိဘေတြဆီက ကေလးေတြရဲ့ တုိးတက္မွဳကို ျပန္ၾကားရေတာ့ ကြ်န္မတို ့အားလံုး ေရွ ့ဆက္ဖို ့ အင္အားေတြ ပုိျပည့္ခဲ့ၾကတယ္…။ သိသာထင္ရွားလြန္းတဲ့ တိုးတက္မွဳကေတာ့ 2000 Group ရဲ့ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြမွာ စကၤာပူက အလွဴရွင္ေတြ ပုိတုိးျပီး အလွဴေတြ ပိုအထေျမာက္လာတာပါပဲ…။ အဲဒီက ရတဲ့ပီတိက ကြ်န္မပုိက္ဆံအိတ္အသစ္တလံုး ၀ယ္လုိ ့ရတဲ့ေပ်ာ္ရြွင္မွဳနဲ ့ နွိဳင္းယွဥ္လုိ ့မရေအာင္ ကြာျခားလွပါတယ္…။

“Give the world the best you have” တဲ့…။ ကြ်န္မအရမ္းေလးစားရတဲ့ ေဒၚေမေအးဦးရဲ့ gTalk မွာ အျမဲေတြ ့ရတဲ့ statusေလးပါ…။ ဒီေလာကမွာ ဆင္းရဲေဘးဒုကၡတြင္းထဲက လြတ္ေျမာက္ဖို ့ ကူကယ္ရာမရွိဘူးလို ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနတဲ့ဘ၀ေတြအားလံုးကို မကယ္နုိင္ေပမယ့္ ဘ၀တခုကို ကယ္ဖို ့ ကြ်န္မတို ့မွာ အင္အားေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ မေမ့မေလ်ာ့ရင္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္သူဦးေရ နဲသထက္နဲလာမွာ အမွန္ပါပဲ…။ အလားတူပဲ နုိင္ငံရပ္ျခားေရာက္မွေတာ့ ဘာသာတရား ယဥ္ေက်းမွဳေတြနဲ ့လဲ ေ၀းျပီလို ့ စိ္တ္ေလ်ာ့အားငယ္ေနမယ့္ မိဘေတြအတြက္ ျမန္မာနိုင္ငံမွာလို သင္တန္းမ်ိဳးေလးဖြင့္နုိင္ရင္ ကုိယ့္သားသမီးေလးေတြ ကိုယ္ျပန္သင္ၾကားျပီး ဘာသာတရား၊ ယဥ္ေက်းမွဳနဲ ့ အျမဲထိေတြ ့ေနနုိင္မွာ အမွန္ပါပဲ…။ ဒီလို စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြနဲ ့ ကြ်န္မတို ့ ဒုတိယအၾကိမ္ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေလး ဖြင့္ခဲ့ၾကျပန္တယ္…။ လူေတြအမ်ားၾကီးအကူအညီနဲ ့ စုေပါင္းလုပ္ရတဲ့ ဒီသင္တန္းေလးဟာ နွလံုးသားျဖဴစင္သူေလးေတြ အခ်ိန္အလွဴေပးဖို ့ရက္ေရာသူေလးေတြ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ မီးေမွာင္းထိုးျပလုိက္သလုိပါပဲ…။ စုေပါင္းအလွဴၾကီးတခုကို ကြ်န္မတို ့အတူလုပ္ခဲ့ၾကတယ္…။ အားလပ္ရက္ရွားပါးတဲ့ စကၤာပူလုိ ေနရာမ်ိဳးမွာ အားလပ္ရက္ကို မနားပဲ ျပံဳးျပဳံးရြွင္ရြွင္စိတ္အား ထက္သန္စြာ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ေဒၚေမေအးဦးဦးေဆာင္တဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမအဖဲြ ့ကလဲ ကေလးေတြကို ပညာသာမက ေမတၱာေတြ တပံုၾကီး အလွဴေပးခဲ့ၾကလို ့ မေပ်ာ္တဲ့ကေလးဆိုတာ အေတာ္ရွားပါတယ္…။ ကေလးငယ္ငယ္ေလးေတြ ကံ၊ ကံ၏အကိ်ဳးကို ယံုၾကည္လာၾကတယ္…။ ငရဲက်နုိင္တဲ့ အကုသိုလ္အလုပ္ကုိ ေၾကာက္လာၾကတယ္…။ ကြ်န္မတို ့အဲဒီလုိသာ မွန္မွန္ရင္းနွီးျမွပ္နွံၾကမယ္ဆိုရင္ ဘာသာတရားဆံုးမမွဳေအာက္က ဒီကေလးေတြရဲ့ အနာဂတ္ လွပလာမွာ အမွန္ပါပဲ…။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား၊ ဂရုဏာတရား၊ ေမတၱာတရားေတြနဲ ့ ျပည့္စံုတဲ့ အနာဂတ္ရဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြ မ်ားလာေလ ျငိမ္းခ်မ္းမွဳေတြ မ်ားလာေလ မဟုတ္လား…။

ကုသိုလ္ေပၚ ကုသိုလ္ဆင့္ မိဘမ်ားရဲ့ ေစတနာတရားထက္သန္စြာ လွဴဒါန္းမွဳေၾကာင့္ ပထမအၾကိမ္သင္တန္းက ပိုေငြေတြ အကုန္ကို ဆရာမေဒၚေမေအးဦးရဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြထဲက တခုျဖစ္တဲ့ ရိုးမရြာေတြက ဆင္းရဲႏြမ္းပါးျပီး စာလဲ အသင့္အတင့္ေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းေနခ်င္တဲ့ ကေလးေတြကို ျပည္မွာ ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစားထားျပီး အစိုးရေက်ာင္းကို ပို ့ျပီး ကေလးေတြရဲ့ စား၊၀တ္၊ေန၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးအားလံုး တာ၀န္ယူရတဲ့ ေက်ာက္ကြင္း၊ ပရဟိတေက်ာင္း(၀ိနယ လကၤာရ) ဂႏၶမာစက္မွဳရပ္ကြက္၊ ျပည္ျမိဳ ့မွာရွိတဲ့ ကေလးေတြေနဖို ့အေဆာင္အတြက္ ေခါင္မိုးအလွဴကို လွဴျဖစ္ခဲ့ပါတယ္… ဒုတိယအၾကိမ္ ပိုေငြေတြအားလံုးကို အဲဒီေက်ာင္းအတြက္ မ်က္နွာက်က္နဲ ့ ေရတြင္းတတြင္းလွဴျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…။ ဘယ္ေလာက္မ်ားၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလိုက္ပါလဲေနာ္…။

ဒီကေန ့ ကြ်န္မတို ့နုိင္ငံ ဆယ္ေက်ာ္သက္ နွစ္ဆယ္ေက်ာ္သက္ တခ်ိဳ ့မိန္းမပ်ိဳေလးေတြ ငရဲကို ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကျပီ…။ သူမ်ား မိသားစုျဖိဳခြဲဖို ့ ၀န္မေလးၾကေတာ့ဘူး…။ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြကလဲ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမွဳနဲ ့ ဂုဏ္သိကၡာကို မွားယြင္းလို ့ တလြဲဆံပင္ေကာင္းလာၾကလုိက္တာမ်ား…။ ဘီယာဆိုင္ အရက္ဆိုင္ စပြန္ဆာ နိုက္ကလပ္ ယဥ္ေက်းမွဳနဲ ့ ငါးပါးသီလဆိုတာ ဘာၾကီးလဲလို ့ ေမးရမလို ဘာသာတရားနဲ ့ ကင္းေ၀းသထက္ ကင္းေ၀းလို ့ ငရဲျပည္ၾကီးဆီ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး သြားေနလုိက္ၾကတာ…။ ဘယ္တတ္နုိင္မလဲလုိ ့ ကြ်န္မတို ့ လက္မွိဳင္ခ်မယ့္အစား ေနာက္မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြကို အခုကတည္းက စလုိ ့ အပင္သန္ေအာင္ မ်ိဳးေစ့မွန္မွန္ေလးေတြ ခ်ေပးသင့္ပါတယ္…။ ကြ်န္မတို ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ေနတဲ့သူေတြက ပိုလို ့ေတာင္ အလွမ္းနီးလုိ ့ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေလးေတြ နယ္တုိင္းျမိဳ ့တုိင္းမွာ ဖြင့္လွစ္သင့္ပါတယ္…။ ကြ်န္မတို ့ တကိုယ္စာလွဖို ့ပဖုိ ့ အတြက္ အသံုးခ်ေနတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို အက်ိဳးရွိတဲ့ေနရာေတြမွာမ်ား သံုးလုိက္ရင္ အက်ည္းတန္တဲ့ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ လွပသြားမွာ အေသအခ်ာပါ…။ ဒီလို ေကာင္းတဲ့ အသံုးခ်မွဳေလးကို ကိုယ္က စလုိ ့ လက္ေတြ ့က်င့္သံုးရင္း ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကို က်ယ္ျပန္ ့… ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္တဆင္ ့ တျခားပတ္၀န္းက်င္ေတြ ပိုက်ယ္ျပန္ ့လာျပီး… ေနာက္ဆံုး ဘ၀ေတြ အားလံုးမလွလာနုိင္ဘူးလို ့ ဘယ္သူေျပာနုိ္င္မလဲေနာ္…။

ေပးဆပ္တတ္သူတေယာက္ရဲ့ နွလံုးသားကို လွစ္ဟျပေနတဲ့ ကြ်န္မရဲ့ေမာင္အရင္းလုိ ရင္းႏွီးရတဲ့ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းက ကေလးတုိ ့ဆရာ ဆရာေသာ္( ကိုေသာ္ဇင္ျမင့္) ရဲ့ကဗ်ာေလးနဲ ့ ဒီပုိ ့စ္ေလးကို အဆံုးသတ္ပါရေစ…။

ေပးဆပ္ျခင္း



ျမင့္ျမတ္လို ့လား…

ကုသိုလ္ရလို ့လား…

ထင္ေပၚေအာင္လား…

ၾကည္ႏူးခ်င္လုိ ့လား…

တစ္စံုတစ္ခု ျပန္ရေအာင္လား…

………………………………….

ဒါေတြ တစ္ခုမွ မဟုတ္။



ငါ့အင္ ငါ့အား

နွလံုးသားနဲ ့

ေပးဆပ္ခဲ့သမွ်

သူတို ့ရလို ့

သူ ့ဘ၀မွာ

သူ ့လိုရာသံုး

ဒီမွာဆံုးျပီ…

ငါကတဲ့ဇာတ္

တစ္ခန္းရပ္။ ။



ေသာ္ဇင္ျမင့္



ဘ၀တုိင္း ဘ၀တုိင္း လွပၾကပါေစ...။

( ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ စကၤာပူနုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမွဳ နွင့္ လိမၼာစာကဗ်ာ ရက္တိုသင္တန္း အမွတ္တရ)

စာၾကြင္း။ ။ ေဒၚေမေအးဦး နဲ ့ 2000 group ရဲ့ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြအေၾကာင္း စိတ္၀င္စားလွဴဒါန္းလုိ သူမ်ားရွိရင္ (website - http://www.twothousandgroup.org/ ,email- 2000.donation.group@gmail.com , facebook – May Aye Oo – 2000 GROUP) ကို ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းနုိင္ပါတယ္…။ ကဗ်ာေလးသံုးခြင့္ေပးေသာ ကိုေသာ္ဇင္ျမင့္ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္…။

တန္ခူး

21-Jul-2014 12:57pm

Friday, July 11, 2014

ကြ်န္မနဲ ့ေမာ္ေတာ္ကား





ေရာင္စံုကားလွလွ ေမာ္ဒယ္လွလွေတြ မ်ားျပားလာတဲ့ ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာ အဲဒီကားေတြနဲ ့ ပတ္သက္ရင္ ကြ်န္မသိပ္ရင္မခုန္တတ္တာ အေတာ္ေတာ့ ထူးဆန္းတာ အမွန္ပါပဲ…။ လက္ရွိကြ်န္မအလုပ္က ကားျပခန္းေတြ ကားအေရာင္းခန္းမေတြနဲ ့ နီးတဲ့ေနရာမို ့ ကားလွလွေလးမ်ား… အထူးသျဖင့္ ျပိဳင္ကားလွလွေလးမ်ားေတြ ့ရင္ ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ့လုိက္သလို ကြ်န္မလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက ေလကေလးေတာင္ခြ်န္မိတဲ့ အထိ သေဘာက်ၾကတာ ေတြ ့ေတာ့ ငါ့မယ္ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီလုိစိတ္မရွိရတာလဲလို ့ ေတြးမိတဲ့အထိပါပဲ…။

ကြ်န္မအမ်ိဳးသားနဲ ့ အတူသြားေနတဲ့အခ်ိန္ သူက ကားလွလွေကာင္းေကာင္းေလးမ်ား လွမ္းျပရင္ ကြ်န္မရဲ့ မထူးျခားတဲ့ရုပ္ကို ၾကည့္ျပီး အဲဒီ sensor တခုပ်က္ေနတယ္လို ့ ကြ်န္မကို အျမဲ ေနာက္တတ္ပါတယ္…။ ကြ်န္မကလဲ ကြ်န္မပါပဲေလ…။ ကြ်န္မအရင္ အလုပ္က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တေယာက္က ဘယ္ေလာက္မ်ား ပုိက္ဆံခ်မ္းသာ သလဲဆို ကားအေကာင္း နာမည္တခုသာ ေျပာလုိက္ သူ ့မွာ ရွိျပီးသားပါပဲ…။ ကားေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ပိုင္တဲ့ သူနဲ ့ အရမ္းရင္းနွီးတာမို ့ တခါတေလ အျပင္မွာ ေန ့လည္စာထြက္စားတဲ့အခါ သူ ့ကားနဲ ့ကားၾကံဳလိုက္စီးပါတယ္…။ Audi, BMW, Lexus ကားေတြသာ ေျပာင္းသြားတယ္ ကြ်န္မအတြက္က ဘာမွ မထူးသလိုပါပဲ…။ ဟုိေန ့ကကားနဲ ့ ဒီေန ့ကား စီးရတာ ဘာကြာသလဲေမးရင္ ကြ်န္မက တို ့အတြက္ေတာ့ comfort taxi စီးရတာနဲ ့ ဖီလင္ခ်င္းတူတူပါပဲ… မခြဲျခားတတ္ဘူးလို ့ အမွန္အတုိင္းေျပာေတာ့ သူ ့ခမ်ာ ငိုမလိုရယ္မလုိ မ်က္နွာနဲ ့ ခံရခက္တာေတြ ့ေတာ့ အားနာမိသလုိလိုေတာ့ ျဖစ္မိသား…။

ကြ်န္မငယ္ငယ္ သူငယ္တန္းအရြယ္က အေဖက ေဂါက္လွည့္လွည့္ျပီး နွိဳးရတဲ့ ေမာဒစ္အိတ္ ကားစုတ္စုတ္ေလး ၀ယ္လာေတာ့ ကြ်န္မအရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္…။ ဘတ္စ္ကားစီးရတဲ့ ဒုကၡ၊ ျမိဳ ့ပတ္ရထားစီးရတဲ့ ဒုကၡကို ကြ်န္မက ငယ္ငယ္ေလးနဲ ့ခံစားခဲ့ရသူမိုလား…။ ကြ်န္မကို ထားတဲ့ မူၾကိဳက ျမိဳ ့လယ္ေခါင္မွာ မို ့ေလ…။ ေမာဒစ္အိတ္၊ ေမာ္စကိုဗစ္၊ အိုပယ္၊ ေဗာက္စဂြန္၊ ဒတ္ဆန္း၊ ပတ္ပလစ္ကာ… စူပါရုပ္ဖ္… အဲဒီလို ကြ်န္မတို ့ အိမ္မွာ ကားအမ်ိဳးမ်ိဳးသာ ေျပာင္းသြားတယ္… ကြ်န္မစိတ္ထဲကေတာ့ အတူတူပါပဲ…။ လိုရာခရီးကို သက္ေတာင့္သက္သာ သြားနို္င္ရင္ ျပီးတာပဲေလ…။ ကားတစီးေျပာင္းခါနီးတိုင္း ဘယ္ကားလဲရမလဲဆို ရင္ခုန္ေနတတ္တဲ့ ကြ်န္မတို ့ တအိမ္လံုးနဲ ့ ဆန္ ့က်င္ဘက္ပါ…။ ကားနဲ ့ပတ္သက္လို ့ အေဖ့ကို ကြ်န္မပူဆာမိတာဆိုလို ့ နွစ္ခါလားပါပဲ…။ ကြ်န္မဆယ္တန္းတုန္းက အိုပယ္ကားနဲ ့လာတိုင္း ကားနာမည္ေၾကာင့္ ေကာင္ေလးေတြ ေနာက္ၾကတာကို ရွက္လုိ ့ အေဖ့ကားလဲခုိင္းတဲ့အခါရယ္… ေဗာက္စဂြန္ကားလံုးလံုးနဲ ့တုန္းက သၾကၤန္ေရပက္ခံထြက္လုိ ့ မရတာေၾကာင့္ အမိုးဖြင့္လို ့ရတဲ့ကားေလး ပူဆာတာရယ္ပါပဲ…။ သိပ္ဆႏၵလဲ ျပင္းျပင္းျပျပမဟုတ္ေတာ့ အေဖ၀ယ္တဲ့ကားနဲ ့ အေဖလုိက္ပို ့တာ ျငိမ္ျငိမ္ေလး လုိက္တတ္တဲ့ ကြ်န္မပါ…။

ဒီနုိင္ငံေရာက္ေတာ့ public transport ေတြ အဆင္ေျပတာမို ့ သားေလးမေမြးခင္အထိ ကြ်န္မအတြက္ ကားဆိုတာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ပါပဲ…။ သားေလးေမြးလာေတာ့ သားေလးသက္ေတာင့္သက္သာ သြားလာလုိ ့ရေအာင္ ကားေလးတစီးလုိခ်င္မိပါတယ္…။ အဲဒီအခါ ကြ်န္မနဲ ့ ကြ်န္မခင္ပြန္း ေစ်းလဲသက္သာ ဆီစားလဲနဲမယ့္ကားကို စဥ္းစားရပါတယ္…။ ျပီးေတာ့ တခ်က္ခုတ္နွစ္ခ်က္ျပတ္ ကြ်န္မတို ့အဲဒီအခ်ိန္က လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကေလးအတြက္လဲ အသံုး၀င္မယ့္ကားမ်ိဳးေပါ့…။ ခဏခဏလဲ မပ်က္တဲ့ ခုိင္ခန္ ့မယ့္ ျပင္သစ္ထုတ္ ရိန္းေနာ့ကားေလးကို ကြ်န္မတို ့ ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္…။ ကြ်န္မခင္ပြန္းေမာင္းမွာဆိုေတာ့ သူနွစ္သက္တဲ့ အ၀ါေရာင္ေလးေရြးျဖစ္ခဲ့တယ္…။ ကားေလးနာမည္က Kangoo တဲ့…။ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တဲ့ နာမည္ေလးလဲေနာ္..။ ဒီနုိင္ငံမွာ ကားလွလွေတြ အရမ္းေပါတာ သိပ္စိတ္မ၀င္စားမိေပမယ့္ ကားနာမည္ေလးေတြေတာ့ ကြ်န္မက စိတ္၀င္တစား မွတ္တတ္ပါတယ္…။ ျပီးရင္ ကားအထီးေလးလား အမေလးလားဆို ကားရဲ့ရုပ္ရည္ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မဘာသာ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ခဲြမွတ္ထားတတ္ပါတယ္…။ ကြ်န္မတို ့ကားေလးကေတာ့ boy ေလးနဲ ့တူတဲ့ ကားအထီးေလးေပါ့…။ Transformer ၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မသားကေတာ့ အ၀ါေရာင္ ကြ်န္မတို ့ကားေလးကို bumblebee လို ့ သူ ့ဘာသာ နာမည္ေပးထားေလရဲ့…။

ကြ်န္မတို ့ကားေလးက ေစ်းသက္သာ… ဆီစားသက္သာတဲ့အျပင္… ပ်က္ခဲပါတယ္…။ တေန ့တေန ့ကြ်န္မေနတဲ့ အေနာက္ဘက္ကေန ကြ်န္မအလုပ္ရွိတဲ့ အေရွ ့ဘက္သြား… တခါ ကြ်န္မအမ်ိဳးသား အလုပ္ေနရာေတြသြားနဲ ့ သူ ့ခမ်ာ နားရတယ္လုိ ့မရွိပါဘူး…။ ကြ်န္မတို ့ မိသားစု၀င္တေယာက္လို ကားေလးနဲ ့ကြ်န္မတုိ ့ တသားထဲက်ေနပါတယ္…။ ဇိမ္ခံကားေျပာင္းစီးရင္ေကာင္းမလား… ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ကား ေျပာင္းစီးရင္ေကာင္းမလားဆိုတဲ့ အေတြးေတြ မရွိေလာက္ေအာင္ ကားေလးနဲ ့ကြ်န္မတို ့ၾကား သစၥာတရားက ၾကီးလွပါတယ္…။ ကားေလး တခါတေလ စက္ခ်ိဳ ့ယြင္းလို ့ ပ်က္တာမ်ားရွိရင္ မိသားစု၀င္တဦးေနမေကာင္းသလို ကြ်န္မစိတ္အေတာ္မေကာင္းပါဘူး…။ သူ ့ခမ်ာ ပစၥည္းေတြလဲ အမ်ားၾကီးသယ္ရ… လူေတြကိုလဲ မရပ္မနားပုိ ့ရရွာတာဆုိ စက္ပစၥည္းဆိုတာ ေမ့ေလ်ာ့စြာ သနားမိတဲ့အထိပါပဲ…။

ဒီနုိင္ငံမွာ ကားေတြကို ၁၀နွစ္အထိပဲ ထားပါတယ္…။ ဆယ္နွစ္ျပည့္လို ့ ကားက ေကာင္းေနေသးတယ္ဆို ထပ္ထပ္ တုိးခြင့္ေပးပါတယ္…။ ကားက အေျခအေနမေကာင္းဘူးဆို တိုးခြင့္မေပးပဲ ဖ်က္ျပစ္ပါတယ္…။ မနက္က ရံုးသြားတဲ့လမ္းမွာ ကားနဲ ့ပတ္သက္လုိ ့ ေျပာဖို ့အေၾကာင္းဖန္လာတာေၾကာင့္ ကားေလးသက္တမ္းကို အမ်ိဳးသားနဲ ့ေျပာျဖစ္ပါတယ္…။ ကြ်န္မတို ့ကားေလး ရနွစ္ရွိျပီတဲ့…။ ဒါဆို ေနာက္၃နွစ္ၾကာရင္ ကားေလး သက္တမ္းကုန္ေတာ့မွာေပါ့ေနာ္…။ ကားေလးဖ်က္ပစ္ခံရမွာေတြးမိေတာ့ ကြ်န္မနွလံုးသားတခုလံုး နာက်င္လာမိပါတယ္…။ သက္တမ္းကုန္ရင္ ျမန္မာျပည္ပုိ ့လို ့ မရဘူးလားလုိ ့ အမ်ိဳးသားကို ေမးေတာ့ သူက ကုန္က်စရိတ္နဲ ့ လက္ေတြ ့မက်ဘူးတဲ့…။ ကြ်န္မမ်က္ရည္ေတြ၀ဲလာတာ ကြ်န္မအမ်ိဳးသားက သတိထားမိမယ္မထင္ပါဘူး…။ ပစၥည္းသခၤါရ… လူသခၤါရဆုိတဲ့ တရားသေဘာကို နွလံုးသြင္းဖို ့ ေမ့ေလ်ာ့တဲ့အထိ ကြ်န္မကားေလးကို သံေယာဇဥ္တြယ္မိတာ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိေပမယ့္လဲ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ အလြယ္တကူျဖတ္ေတာက္လို ့ ရတဲ့ အရာမွမဟုတ္တာပဲေလ…။ ခုခ်ိန္မွာ အဖိုးတန္ကားၾကီးတစီးနဲ ့ လဲခြင့္ရမယ္ဆုိေတာင္ ကြ်န္မလဲဖို ့ မစဥ္းစားမိပါဘူး…။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ကားေလးနဲ ့ခြဲရမယ္ဆိုရင္ျဖင့္….။

တန္ခူး

2:35pm 11-Jul-2014

Saturday, May 10, 2014

ေမာင္ထမ္းပါလုိ ့ မယ္ရြက္ကြယ္...



ပံုကို အင္တာနက္မွ ယူပါသည္...

ကြ်န္မတို ့ျမန္မာဆိုရိုးစကားေလးတခုကို ကြ်န္မသိပ္သေဘာက်မိပါတယ္…။ အဲဒါကေတာ့ ေမာင္တထမ္း မယ္တရြက္ ဆုိတဲ့ဆုိရိုးစကားေလးပါ…။ ဘာေၾကာင့္ သေဘာက်မိသလဲဆိုေတာ့ အရမ္းကိုမွ်တလို ့ပါ…။ အိမ္ေထာင္တခုမွာ မိန္းမနဲ ့ေယာက်ၤား ညီတူမွ်တူ ကိုယ္နုိင္သေလာက္ တာ၀န္ယူသင့္တယ္ဆုိတဲ့ တရားမွ်တတဲ့ အယူအဆေလးတခုပါ၀င္ေနလို ့ပါ…။ ကုိယ္နွစ္သက္ျမတ္နုိးလို ့ပဲျဖစ္ျဖစ္… မိဘသေဘာတူ ၾကည္ျဖဴလုိ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘ၀တခုကို အတူတည္ေဆာက္ၾကျပီဆုိရင္ အဲဒီဘ၀အတြက္ နွစ္ေယာက္လံုးမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္…။ အဲဒီဘ၀ေလး တည္တဲ့ခုိင္ျမဲဖို ့ နွစ္ေယာက္လံုးက ကိုယ္နိုင္သေလာက္ ၾကိဳးစားရမွာပါ…။ ေယာက်ၤားက အိမ္ေထာင္ဦးစီးမို ့ သူနဲ ့ပဲဆုိင္တယ္လို ့ ရွိသမွ်တာ၀န္ကို ေယာက်ၤားကိုခ်ည္းပံုခ်လုိ ့ မသင့္သလို မိန္းမက အိမ္အလုပ္လုပ္ရမယ့္တာ၀န္မို ့ ရွိသမ်ွအိမ္အလုပ္ သူနဲ ့ပဲဆိုင္တယ္ဆို မိန္းမကိုခ်ည္း ပံုခ်လို ့ မသင့္ပါဘူး…။ အိမ္ေထာင္တခုရဲ့ တာ၀န္ပမာဏေပၚ မူတည္ျပီး ေမာင္ထမ္းသင့္တာေမာင္ထမ္းလုိ ့ မယ္ရြက္သင့္တာရြက္မွ နွစ္ေယာက္လံုး တာ၀န္ေတြ မပိပဲ မွ်မွ်တတရွိမွာ အမွန္ပါပဲ…။

ကြ်န္မဘာလို ့ အဲဒီအေၾကာင္းေလး စဥ္းစားမိေနလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မပတ္၀န္းက်င္က ျမင္ေတြ ့ေနရတဲ့ ဘ၀ေတြေၾကာင့္ပါ…။ တခ်ိဳ ့မိသားစုေလးေတြ ျမင္ရေတြ ့ရတာ သိပ္ခ်စ္စရာၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းပါတယ္…။ ေယာက်ၤားနဲ ့မိန္းမ သူ ့အလုပ္ကိုယ့္အလုပ္ေတြ တြက္ကပ္မေနပဲ တေယာက္ေပၚ တေယာက္ေဖးမ ကူညီၾကတာ…။ ေယာက်ၤားက အိမ္သန္ ့ရွင္းရင္ မိန္းမက မီးဖိုေခ်ာင္၀င္… ေယာက်ၤားက ကေလးေတြ စာျပရင္ မိန္းမက အ၀တ္ေလ်ွာ္၊ မီးပူတုိက္…။ ရလာဒ္ကေတာ့ သန္ ့ရွင္းသပ္ရပ္တဲ့ အိမ္ကေလးနဲ ့ အရသာရွိတဲ့ ထမင္း၀ုိုင္းေလးေပ့ါ…။ ဒီေခတ္ၾကီးမွာ ေယာက်ၤားက စီးပြားရွာ မိန္းမက အိမ္အလုပ္လုပ္ဆိုတာမ်ိဳး ရွိေနေသးေပမယ့္ အေတာ္နည္းသြားပါျပီ…။ မိန္းမေတြပါ စီးပြားရွာတဲ့ေခတ္မို ့ ဟိုးအရင္ကလို စီးပြားလဲရွာရ အိမ္မွဳကိစၥမွန္သမွ် လုပ္ရဆိုရင္ ၾကာလာရင္ အဲဒီအမိ်ဳးသမီး က်န္းမာေရးထိခိုက္လာမွာပါ…။ ထိုနည္းတူပဲ ေယာက်ၤားမို ့ အားၾကီးသူ အားလံုးလုပ္ရမယ္ဆိုရင္လဲ အဲဒီေယာက်ၤား က်န္းမာေရးထိခုိက္လာမွာပါ…။ အိမ္ေထာင့္တာ၀န္ သားသမီးတာ၀န္ကို အတူမ်ွေ၀ယူျခင္းဟာ ကိုယ္က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းရဲ့ လ်ိဳ ့၀ွက္ခ်က္တခုမဟုတ္လား…။

တခ်ိဳ ့တဘက္ေစာင္းနင္းက်လြန္းတဲ့ မိသားစုေတြ ေတြ ့ရရင္ ကြ်န္မျဖင့္ အေတာ္ စိ္တ္မခ်မ္းသာ ျဖစ္မိပါတယ္…။ အိမ္မွာ အိမ္ရွင္မလို ့နာမည္ခံျပီး စီးပြားလဲ ထြက္မရွာ မီးဖုိေခ်ာင္လဲ မနုိင္နင္း အိမ္သန္ ့ရွင္းလဲ ေ၀လာေ၀း… သားသမီးပညာေရးလဲမပါခ်င္ပဲ… ကိုယ္လြတ္ရုန္း ကိုယ္လွဖို ့ပဖို ့ သံုးဖို ့ျဖဳန္းဖို ့ ေပ်ာ္ဖို ့ပါးဖို ့ပဲ စဥ္းစားေနတတ္တဲ့ အိမ္ရွင္မေတြဆို ကြ်န္မအေတာ္ကို အားမလို အားမရျဖစ္မိပါတယ္…။ စီးပြားသြားရွာတဲ့ေယာက်ၤားက ျပန္လာမွ မီးဖိုေခ်ာင္၀င္ ခ်က္ရျပဳတ္ရ… အိမ္သန္ ့ရွင္းရ… ကေလးလဲ ေျပးစာျပရနဲ ့ ညၾကီးမိုးခ်ဴပ္မွ အိပ္ရရွာတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပင္ပန္းလုိက္ပါမလဲ…။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္ဖက္ အတၱၾကီးတဲ့ အိမ္ေထာင္ဖက္ကို အေတာ္ကို သေဘာထားၾကီးလြန္းလုိ ့သာ သည္းခံေနရေပမယ့္ သူတို ့ေနရာက ၀င္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္…။ တကယ္လုိ ့သာ သူတို ့သည္းခံနိုင္မွဳဟာ အတုိင္းအတာ တခုထိသာ ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ေရးျပိဳကြဲမွဳေတြထိ ဦးေဆာင္သြားန္ိုင္တယ္ဆိုတာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဥပမာေတြ အမ်ားၾကီးပါ…။

အလားတူပဲ ငါက စီးပြားရွာေနရတာ က်န္တဲ့ ကိစၥငါနဲ ့မဆိုင္ဆို စီးပြားရွာရံုသက္သက္ကိုသာ ကိုယ့္တာ၀န္ထား ကန္ ့သတ္ထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေတြရဲ့ အိမ္ရွင္မဘ၀ကလဲ သနားစရာ ေကာင္းလွပါတယ္…။ အိမ္ရွင္မ သာ ေနထုိင္မေကာင္းျဖစ္ရင္ အိမ္ေထာင္တခုလံုးရဲ့ လည္ပတ္မွဳေတြ ရပ္တန္ ့သြားတာဟာ အိမ္ေထာင္တခုမွာ ေငြထက္လိုအပ္တာေတြလဲ ရွိေနေသးတယ္ဆိုတာ ေဖာ္ျပတာပါ…။ မနက္မိုးလင္းကေန ညေနမိုးခ်ဴပ္ မနားရတဲ့ အိမ္ရွင္မအလုပ္ေတြကို စာရင္းသာ ခ်ျပရရင္ တမ်က္နွာမကပါဘူး…။ အခ်ိန္တန္ ထမင္းပြဲေလးအဆင္သင့္… ၀တ္စရာအ၀တ္ေလးအဆင္သင့္.. ေနရာထုိင္ခင္းေလးသန္ ့သန္ ့ရွင္းရွင္း အဆင္သင့္… ျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ရတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြက အမ်ားသားဆိုတာ အိမ္ဦးနတ္ေတြလဲ သိထားသင့္တာမို ့ အိမ္သူသက္ထား မနားရတာမ်ားေတြ ့ရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေလးနဲ ့ ကူလုပ္ေပးသင့္ပါတယ္…။ ငါက ေယာက်ၤား ငါနဲ ့မဆုိင္ဆိုတဲ့ မဟာ၀ါဒေတြဟာ တကယ္ေတာ့ အတၱၾကီးသူ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမဲ့သူေတြရဲ့ ၀ါဒေတြပါ…။

ကြ်န္မနဲ ့ညီမအရင္းလို ရင္းနွီးတဲ့၊ သားငယ္ငယ္က ကြ်န္မအလုပ္သြားေနခ်ိန္ သားကို ကူညီျပဳစုေပးတဲ့ သားေမြးစားအေမတို ့ မိသားစုေလးက တကယ့္ အတုယူစရာ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ မိသားစုေလးပါ…။ ေလာဘ ေဒါသနဲတဲ့ ရုိးရွင္းတဲ့ မိသားစုေလးမွာ သားငယ္ဘ၀ေလးေနခြင့္ရတာကို ေတြးမိတိုင္း အဲဒီမိသားစုေလးကို ေက်းဇူးရွင္စာရင္းမွာထည့္ အျမဲေက်းဇူးတင္မိပါတယ္…။ ေယာက်ၤားက စီးပြားရွာ မိန္းမက အိမ္ရွင္မ… ျငိမ္းခ်မ္းေအးေဆးတဲ့ သမီးေလးတေယာက္နဲ ့…။ မနက္မိုးလင္း ေယာက်ၤားရံုးမသြားခင္ မိန္းမက ေစာေစာထ နံနက္စာ အသင့္ျပင္ေပး… သမီးေလးေက်ာင္းသြားဖို ့ျပင္ေပး… ျပီးေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္ လမ္းေလ်ွာက္ထြက္…။ လမ္းေလွ်ာက္က ျပန္လာရင္ တအိမ္လံုးအတြက္ အရသာရွိတဲ့ ဟင္းလ်ာေလးေတြ ခ်က္ျပဳတ္… ျပီးေတာ့ ေလွ်ာ္ဖြတ္၊မီးပူတုိက္.. အိမ္သန္ ့ရွင္း… ခ်ဴပ္စရာလုပ္စရာေလးေတြလုပ္… သမီးေလးေက်ာင္းၾကိဳ…။ သမီးေလးကို ေန ့လည္စာေကြ်းေမြး… အိမ္စာေတြ အတူလုပ္… အိမ္ေရွ ့က ပန္းပင္ေလးေတြ ျပဳစု….ေရမိုးခ်ိဳး။ ညေန ေယာက်ၤားျပန္လာခိ်န္ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ညစာေလး အဆင္သင့္ျပင္… မိသားစုထမင္း၀ုိင္းေလး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြွင္ရြွင္… ညက်ေတာ့ မိသားစုေျပာဆို ရယ္ေမာ တီဗီြၾကည့္ အပန္းေျဖၾက… ေယာက်ၤားက သမီးေလးကို စာျပခ်ိန္… မိန္းမက မီးဖုိေခ်ာင္သိမ္းဆည္း…။ စေန တနဂၤေႏြဆို ေယာက်ၤားက တအိမ္လံုး အိမ္သန္ ့ရွင္းေရးလုပ္ေပး… မိန္းမကို အနားေပးျပီး သူကိုယ္တုိင္ ခ်က္ျပဳတ္မီးဖိုေခ်ာင္၀င္… သမီးေလးကို စာျပ… တခါတေလ မိသားစုshopping အတူထြက္ အနားယူ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား တရားမွ်တတဲ့ တာ၀န္ခြဲေ၀ယူတတ္တဲ့ မိသားစုေလးလဲေနာ္…။ မိန္းမကလဲ အိမ္ရွင္မပီပီ အိမ္တြင္းမွဳလုပ္ သိမ္းထုတ္ေသခ်ာသလုိ ေယာက်ၤားကလဲ အိမ္ေထာင္ဦးစီးပီပီ သေဘာထားျပည့္၀ မိန္းမတာ၀န္ေတြကို မ်ွေ၀ယူတတ္လုိက္တာ… ကြ်န္မျဖင့္ သူတို ့မိသားစုေလးေတြ ့တုိင္း ျငိမ္းခ်မ္းလြန္းလုိ ့ သူတို ့အျငိမ္းက ကိုယ့္ဆီ အျမဲကူးစက္ပါတယ္…။

တကယ္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ တဦးနဲ ့တဦးေစတနာေလးေတြနဲ ့ အျပန္အလွန္နားလည္ဖို ့က အရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္…။ ကြ်န္မေတြ ့ဖူးတဲ့ တခ်ိဳ ့အိမ္ရွင္မေတြဆို အခိ်န္တန္ ေယာက်ၤားကို လစာအပ္ခုိင္း… ျပီးေတာ့ ကိုယ္ကေတာ့ စားလိုက္တာ အစားအေသာက္ေကာင္း… ေယာက်ၤားကိုက် ဘဲဥဟင္းနဲ ့ေၾကြးျပီး လုပ္တာကနဲနဲ ေျပာတာကမ်ားမ်ား သၾကားလူးထားတဲ့ စကားေတြနဲ ့…။ ေယာက်ၤားေတြ ခမ်ာ မသိတာလား မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလား ခ်စ္တာလား… ဘာလဲေတာ့ မသိ… ဒါေပမယ့္ နားထဲ၀င္သြားတဲ့ သၾကားခဲေလးေတြနဲ ့ ကိုယ့္လုပ္စာေတာင္ ကိုယ္ေကာင္းေကာင္း မစားရတဲ့ဘ၀…။ ကြ်န္မကေတာ့ အဲဒီလို အိမ္ရွင္မေတြကို ေစတနာမြဲသူေတြလုိ ့ သတ္မွတ္မိတယ္…။ ကိုယ့္နဲ ဘ၀တခုကို အတူလက္တဲြတဲ့ သူေပၚမွာေတာင္ မရိုးမသား ဖုန္းကြယ္ဆက္ဆံတတ္ၾကတာ…။ တခ်ိဳ ့ေယာက်ၤားေတြက်ျပန္ေတာ့လဲ မိန္းမနိုင္တယ္လုိ ့ပတ္၀န္းက်င္က အားေနတုိင္းေျပာတတ္ၾကတဲ့ လက္သံုးစကားကို ခံရမွာေၾကာက္လို ့ လခအမွန္ေတာင္ မေျပာပဲ ပုန္းထားဖြက္ထား၀ွက္ထား… မိန္းမဆိုတာ အကုန္သိစရာ အကုန္ေျပာျပစရာမလုိဘူးလို ့ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္ကို ေလးစားမွဳမွရွိပဲ တဖက္ေစာင္းနင္း မသိမသာ အနုိုင္ယူတတ္ၾကတာလဲ ေစတနာမြဲသူေတြပါပဲ…။

ကိုယ့္မိသားစုေလးေပၚမွာ တရားမွ်တမွ …ကုိယ့္မိသားစုေလးေပၚမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ထားတတ္မွ ကိုယ့္မိသားစုေလးေပၚမွာ ေစတနာထားတတ္မွ… ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္အေပၚမွာလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာေစတနာတရားထား အက်ိဳးျပဳနုိင္မွာပါ…။ တကယ္လုိ ့သာ ဇနီးေမာင္နွံတုိင္း ေမာင္ကထမ္းလုိ ့မယ္ကရြက္ျပီး တရားမွ်တစြာ တာ၀န္ယူတတ္ၾကရင္… မိသားစုတုိင္း ကိုယ့္မိသားစုေလးအေပၚ ကိုယ္ခ်င္းစာ ေစတနာထားတတ္ၾကရင္ ကြ်န္မတို ့ ေနထုိင္တဲ့ ကမာၻၾကီးကလဲ ေမတၱာတရားေတြေအာက္မွာ ျငိမ္းေအးခ်မ္းသာ ပိုလို ့က်န္းမာလာမွာ အမွန္ပါပဲ…။

တန္ခူး

10:30pm 10-May-2014

Saturday, April 26, 2014

ေသနုိင္ပါရိုးလား ျမန္မာျပည္သူေတြရယ္



ကြ်န္မက ေဆးပညာအေၾကာင္းဆို ဘာမွ သိပ္နားမလည္သလို သိပ္လဲ ေလ့လာလုိက္စားသူ မဟုတ္ပါ…။ ကိုယ့္မွာ တခုခုျဖစ္လာမွ ကိုယ့္မိသားစု၀င္တေယာက္ တခုခုျဖစ္လာမွ ဟိုဆရာ၀န္ေျပးေမး… ဒီဆရာ၀န္ေျပးေမး… အင္တာနက္ေပၚ သြားဖတ္နဲ ့တေယာက္ထဲ အပူလံုးေတြနဲ ့ အလုပ္ရွဳပ္တတ္သူပါ…။ ဗဟုသုတကလဲနဲ က်န္းမာေရးစာေတြ ေလ့လာမွဳကလဲနဲ ဆိုေတာ့ အထင္ေတြနဲ ့လုပ္ အထင္ေတြနဲ ့ပူေပါ့…။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္မွျပဴးျပဴးျပဲျပဲ ထကုတာထက္ မျဖစ္ခင္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္တာက ပိုေကာင္းတာ ေလ့လာရင္း ေလ့လာရင္းနဲ ့ပိုသိလာပါတယ္…။ အထူးသျဖင့္ ေန ့စဥ္အေနအထိုင္ အစားအေသာက္ကို ျပဳျပင္ဖို ့က အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာ ပိုပိုသိလာပါတယ္…။ အမွန္ေျပာရရင္ သားေလးေမြးျပီးမွ သားကို က်န္းမာေစခ်င္တဲ့ မိခင္တေယာက္ရဲ့ အတၱနဲ ့ အစားအေသာက္ အေနအထုိင္ စံနစ္ေတြ ပိုေျပာင္းမိပါတယ္…။

ေလ့လာလုိက္စားမွဳနဲ ေပမယ့္ အေပၚမွာေျပာသလို တကယ္ျဖစ္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြ်န္မပဲ အေသးစိတ္ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာေလ့လာခ်င္တတ္ျပန္ေရာ…။ အဲဒီအခါ ကြ်န္မမွာ အခက္အခဲေတြ ေတြ ့ရပါတယ္…။ ျဖစ္မွသိခ်င္လာေတာ့ အခိ်န္နဲနဲအတြင္း ဟိုဟာဖတ္ ဒီဟာဖတ္နဲ ့ တခါတေလ ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ information မရပဲ ဟိုတမ်ိဳး ဒီတမ်ိဳးနဲ ့ ရွုပ္ကုန္ပါေတာ့တယ္…။ အေရးအေၾကာင္းဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မညီမအရင္းက ဆရာ၀န္မို ့ သူ ့ပဲ အျမဲတိုင္ပင္ရပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ အင္ဂ်င္နီယာပီပီ ျပႆနာတခုကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ အေသးစိတ္သိခ်င္ေနတဲ့ ကြ်န္မေမးခြန္းေတြကို ကြ်န္မညီမက အစိုးရိမ္လြန္မွဳလို ့ အျမဲအမည္တပ္ပါတယ္…။ အဲဒီအခါ ကြ်န္မလိုခ်င္တဲ့ အေျဖဆီ မေရာက္တတ္ပါဘူး…။ ကြ်န္မကလဲ ဒါျဖစ္ ဒီေဆးေသာက္ဆိုတာနဲ ့တင္ ေက်နပ္တတ္တဲ့သူ မဟုတ္ေလေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္လို ့ သားေနမေကာင္းမ်ားျဖစ္ရင္ သားရဲ့ ေနမေကာင္းျဖစ္စဥ္ကို အေသးစိတ္ေျပာခ်င္ ေမးခြန္းေတြက ေမးခ်င္နဲ ့… ေနာက္ဆံုး ဆရာ၀န္ရဲ့ မ်က္နွာထားတင္းတင္းနဲ ့ သြယ္၀ုိက္ေသာနည္းအားျဖင့္ ပါးစပ္ပိတ္ထားဖို ့ ေျပာတာကို ခံရပါတယ္…။ ကြ်န္မအေတြ ့အၾကံဴနဲ ့ ေျပာျခငး္ျဖစ္ပါတယ္…။ ဆရာ၀န္တုိင္းကို မဆိုလိုပါ…။ ျမန္မာျပည္မွာ လူနာေတြရဲ့ right က အေတာ္နဲပါးေနတာ သတိထားမိလာပါတယ္…။ ေျပာသလိုေသာက္ဆုိတာမ်ိဳး... ေဆးခန္းျပရင္ ေဆးေလးယူ ပါးစပ္ေလးပိတ္ျပီး ျပန္လာရွာရပါတယ္…။ ၾကာလာေတာ့ အဲဒီအေျခအေနတခုနဲ ့ ေနသားက်ျပီး ေမးခြန္းေမးရမယ္ဆိုတဲ့ အသိေတာင္ မရွိၾကေတာ့ပါဘူး….။ ဘယ္ေလာက္မ်ား သနားစရာေကာင္းလုိက္သလဲေနာ္…။

တေန ့တျခား ေရာဂါေတြမ်ားလာ… ကင္ဆာျဖစ္မွဳကလဲ ကမာၻမွာ အမ်ားဆံုးျဖစ္လာတဲ့အခါ တုိင္းသူျပည္သားေတြကို က်န္းမာေရး အသိေပးမယ့္ ဆရာ၀န္ေတြအမ်ားၾကီး ေပၚလာရင္ေကာင္းမွာပဲလို ့ ေတာင့္တမိပါတယ္…။ ကြ်န္မမိဘအရင္းေတြေတာင္မွ ကြ်န္မက ေန ့စဥ္ေနထိုင္စားေသာက္တာ က်န္းမာေရးနဲ ့ညီေအာင္ ေနထိုင္စားေသာက္ဖို ့ အၾကံေပးေပမယ့္ သိပ္လက္မခံၾကပါဘူး…။ စီးပြားေရးအရ တြက္ေျခကိုက္ေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်ေနတဲ့ အျပင္စာေတြကို မက္မက္စက္စက္ စားေနၾကတုန္းပါ…။ အဲဒီအခါ ကြ်န္မမွာ အားမလုိ အားမရနဲ ့ အျမဲလက္ေလ်ာ့ အရွံဳးေပးရျမဲပါ…။ လူေတြရဲ့ နားထဲကို ၀င္ေအာင္ လုိက္လာလက္ခံနီုင္ေအာင္ ေျပာျပနုိင္တဲ့ က်န္းမာေရးပညာေပးကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြမ်ားရွိရင္ Media ေတြမ်ားရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို ့ ေတာင့္တမိပါတယ္…။ ဒါမစားနဲ ့ ဒါနဲ ့မတည့္ဘူးလို ့ အေျခအျမစ္မရွိေျပာတာထက္ အက်ိဳးနဲ ့အေၾကာင္းနဲ ့ ေသခ်ာေလ့လာလုိက္စားျပီး ေျပာတာကိုမွ လူေတြနားထဲ ပုိေရာက္နုိင္ပါတယ္…။

ဟိုတေန ့က ညီမအရင္းလို ခ်စ္တဲ့ ညီမေလးက ဆရာမၾကီးေဒါက္တာေဒၚခင္ႏြယ္၀င္းရဲ့ you tube file ေလးကို မွ်ေ၀လုိ ့နားေထာင္မိတဲ့အခါ ကြ်န္မေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အေတာ္ကို ျပည့္၀သြားပါတယ္…။ ျမန္မာျပည္က က်န္းမာေရးဗဟုသုတနဲတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ အရမ္းတန္ဖိုးရွိလြန္းပါတယ္…။ ဆရာမၾကီး ေဟာေျပာတာကို နားေထာင္ျပီးမွ ကြ်န္မရဲ့ ေန ့စဥ္စားေသာက္မွဳ တခိ်ဳ ့က အေတာ္မွားယြင္းေနတာ သိသြားရပါတယ္…။ Non-stick အိုးကို ဒယ္အိုးပူမွ ဆီထည့္ျခင္းဟာ ကိုယ့္ေရာဂါကို ဖန္တီးေနတာျဖစ္ေၾကာင္း သိရတဲ့ အခါ ကြ်န္မအေတာ္ေလး လန္ ့သြားပါတယ္…။ တခါတေလ Happy Call နဲ ့ သားကို ငါးေတြ ဘာေတြ ကင္လုိက္ေသးတာ…။ ေမြွလို ့ေနာက္လုိ ့ ေက်ာ္လို ့ေလွာ္လုိ ့ေကာင္းလို ့ ကြ်န္မ ေန ့တဓူ၀သံုးေနတဲ့ ဒန္ဒယ္အိုးေလးက ကြ်န္မကို အဆိပ္အေတာက္ေတြ ေပးေနတာ ကြ်န္မမသိခဲ့ဘူးေလ…။ Canola oil ေတာ့ သံုးပါရဲ့… အခ်ိဳမွဳန္ ့လဲေရွာင္ပါရဲ့… cooking ware ေတြလဲ ဂရုတစိုက္သံုးပါရဲ့… ဒါေပမယ့္ အိမ္ရွင္မ တေယာက္အေနနဲ ့ ကြ်န္မမီးဖိုးေခ်ာင္မွာ အဆိပ္အေတာက္ကင္းေအာင္ ကြ်န္မလုပ္ရမွာေတြ အမ်ားၾကီးလုိေနေသးတယ္ဆိုတာ သိလုိက္ရပါတယ္…။ တမိသားစုလုံးရဲ့ က်န္းမာေရးဟာ အိမ္္ရွင္မရဲ့ လက္ထဲမွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ဆရာမၾကီးက မီးေမွာင္းထုိးျပသြားပါတယ္…။

ေရာဂါေတြ မျဖစ္ေအာင္ ဘာေတြေရွာင္ရမလဲ…သဘာ၀တရားနဲ ့ ဘယ္လို ကာကြယ္မလဲ… ေန ့စဥ္ေနထုိင္စားေသာက္ပံု ဘယ္လိုေျပာင္းမလဲ… က်န္းမာဖို ့ ခုခံအားက ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးလဲ… ဘယ္လိုဓါတ္ေတြကို ျဖည့္ဆီးေပးဖို ့လိုလဲ… အဲဒါေတြကို လူတန္းစားေပါင္းစံု နားလည္နုိင္ေအာင္ medical term ေတြ အမ်ားၾကီးနဲ ့ မဟုတ္ပဲ ရိုးရိုးေလးရွင္းျပထားပါတယ္…။ ေရာဂါတခုျဖစ္လာရင္ အက်ိဳးကို သာ သတ္ျပီး အေၾကာင္းကို သတ္ဖို ့ ေမ ့ေနၾကလို ့ မခံသင့္ပဲ ေရာဂါဒဏ္ခံၾကရတာကိုလဲ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာေထာက္ျပသြားတာ ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့တာနဲ ့ တထပ္ထဲပါပဲ….။ ကြ်န္မတို ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ လြယ္လြယ္ကူကူ ရနုိင္တဲ့ နႏြင္းနဲ ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြဟာ ပိုက္ဆံေတြ အဆမတန္ ေစ်းၾကီးေပးေနရတဲ့ ေဆးေတြထက္ အစြမ္းထက္ေနတာ အံ့ၾသစြာ သိလုိက္ရတယ္…။ အခိ်န္ရရင္ သြားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္…။ နားေထာင္က်င့္သံုးရတာ လြယ္ကူတာမို ့ ကြ်န္မဆို နားေထာင္ျပီးတာနဲ ့ စလုပ္ေနပါျပီ…။ ေန ့စဥ္ နႏြင္း လဘက္ရည္ဇြန္းနဲ ့ ၃ပံုတပံုေလာက္ သံလြင္ဆီေလးနဲ ့ ေဖ်ာ္ေသာက္တာရယ္… ကိုက္လန္၊ ျမင္းခြာ၊ ပန္းပြင့္၊ ေဂၚဖီ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ မုန္လာဥနီ၊ တရုတ္နံနံ၊ သေဘာၤရြက္၊ ရဲရိုရြက္၊ ဟင္းနုနြယ္ရြက္ေတြ ေရာထားတဲ့ အရြယ္ရည္ကို ေန ့စဥ္ေသာက္သံုးျခင္းအားျဖင့္ ေရာဂါၾကီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတာင္ ကာကြယ္ခုခံနုိင္တာေတြရယ္ဟာ… ကြ်န္မတို ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ပိုက္ဆံမကုန္ပဲ က်န္းမာေစမယ့္ ေဆးေကာင္းေတြပါ…။ ရိုးရွင္းတဲ့ အဲဒီနည္းေတြကိို တနိုင္ငံလံုးမ်ား လိုက္နာက်င့္သံုးလုိက္ရင္ျဖင့္… ေလဘာတီမျမရင္ ရဲ့ တုံးေက်ာ္မသီခ်င္းထဲကလုိ ေသနိုင္ပါရိုးလား…ျမန္မာျပည္သူေတြရယ္… လို ့သာ လက္ခေမာင္းခတ္လုိ ့ရမွာ အမွန္ပါပဲ…။

နားေထာင္ၾကည့္ၾကပါဦး…။

http://www.youtube.com/watch?v=y4Dzys8a_GM

http://www.youtube.com/watch?v=1vB393YDQ4I

http://www.youtube.com/watch?v=RixRwaU9Kxk

ခ်စ္ေသာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ နွစ္သစ္မွာ သက္ရွည္က်န္းမာ ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာခ်မ္းသာၾကပါေစ…

တန္ခူး

26-Apr-2014 10:15pm