Happy Call မုန္ ့ျပားသလက္ နဲ ့လမ္းသရဲမုန္ ့

အျမဲလြမ္းတတ္တဲ့ ျမန္မာမုန္ ့ထဲမွာ မုန္ ့ျပားသလက္က ေရွ ့ဆံုးကပါ…။ ကြ်န္မတို ့ျမင္းျခံဘဘၾကီးတို ့ လမ္းထိပ္က ေျမအိုးကင္းပူေလးေတြစီျပီး လက္မလည္ေအာင္ လုပ္ရသည့္ မုန္ ့ျပားသလက္ဆိုင္ေလးကို ခဏခဏလြမ္းတတ္တယ္…။ ေျမအိုးေလးေတြ ၄အိုးကို လက္မလည္ေအာင္ မုန္ ့ရည္ထည့္… ပဲျပဳတ္ထည့္.. ဆီေလးပုတ္…။ ေနာက္အိုးေလးတလံုးဖြင့္…ဆီပုတ္…ျပန္ဖံုး… ထင္းမီးေလးေတြ မီးညီေအာင္ ညွိနဲ ့ လက္မလည္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ အေဒၚၾကီးရဲ့ လွဳပ္ရွားမွဳကိုက အေတာ္ၾကည့္လို ့ေကာင္းျပီး နွမ္းေထာင္းနွမ္းေမြွးေမြွးေလးနဲ ့ မုန္ ့ျပားသလက္ေလး ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္ျပီဆို အိမ္ထိေတာင္ မေစာင့္နိုင္။ ဆိုင္မွာစားမယ္ဆိုေတာ့ မုန္ ့ျပားသလက္ေလးကို ကတ္ေၾကးနဲ ့ကိုက္… ပူစီနံေလးထည့္… မတ္ပဲေၾကာ္တခု.. ဘယာေၾကာ္တခု ေျခထည့္… ျပီးေတာ့ ျမင္းျခံပဲဆီေမြွးေမြွးေလးဆမ္းေပးလိုက္တာပါပဲ…။ အသင့္ခ်ေပးထားတဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းေလးနဲ ့ မုန္ ့ျပားသလက္ေလးကို ထုိင္စားရင္း လမ္းေပၚက စက္ဘီးေရာင္စံုကို ေငးရတဲ့ အရသာေလး ခုျပန္လုိခ်င္ေသးေတာ့…။

အဲဒီမုန္ ့ျပားသလက္လြမ္းတိုင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားလုပ္ဖူးခဲ့ေပမယ့္… သိပ္ၾကီးမေအာင္ျမင္လွပါ…။ အျဖစ္ေတာ့ ရသည္ေပါ့…။ အခက္အခဲ ၂ခုက မုန္ ့စပ္တာနဲ ့ ဒယ္အုိးပါ…။ မေၾကပြဲေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ႏြွဲခဲ့တာ ဒီတခါေတာ့ ေအာင္ျမင္သြားျပီလို ့ေျပာလို ့ရလို ့ ကိုယ့္လို လြမ္းသူေတြ မခံစားရေအာင္ မွ်ေ၀ေပးလုိက္တာပါ…။ ေမေမ့သမီး cooking facebookေပၚက မုန္ ့စပ္တဲ့အတုိင္းအဆေၾကာင့္ပါ…။ ဟင္းေလးေတြ ျမန္မာမုန္ ့ေလးေတြ တင္ေပးတတ္တဲ့ ေမေမ့သမီး facebookကို ေက်းဇူးပါ…။ ဒယ္အိုး ျပႆနာေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးသူကေတာ့ ညီမေလးအရင္းလိုခ်စ္ရတဲ့ ညီမေအာ္နီးပါ…။ ဟုိဘက္ဒီဘက္လွည့္လို ့ရတဲ့ ဒယ္အိုး Happy Callကို သံုးပါ့လားဆိုေတာ့ အကင္သာအသံုးမ်ားတဲ့ အိမ္က Happy Callအုိးေလးက မုန္ ့ျပားသလက္ အိုးကင္းျဖစ္သြားျပီး အဖံုးအုပ္သလို သံုးလို ့ရတာမို ့ အေတာ္အဆင္ေျပပါတယ္…။

မုန္ ့ျပားသလက္နဲ ့တပါတည္း ကြ်န္မတို ့လမ္းထိပ္က ညေနဆို လူၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနတဲ့ လမ္းသရဲမုန္ ့ေလးပါ အလြမ္းေျပလုပ္လုိက္ပါတယ္…။ အထူးတလည္ မုန္ ့စပ္ေနစရာမလုိတာေၾကာင့္ အတူလုပ္စားလို ့ရပါတယ္…။ professional ၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ စားလို ့ေကာင္း အလြမ္းေလးလဲ ေျပသား…။

မုန္ ့ျပားသလက္လုပ္ဖို ့ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကေတာ့

၁) ဆန္ မွဳန္ ့၊ ၂) ပဲျပဳတ္၊ ၃)နွမ္းေထာင္း၊ ၄) ၾကက္သြန္ျမိတ္ ၅)မဆလာ၊ ၆) ဂ်င္း တို ့ပါ…။ ဘယ္နိုင္ငံမဆို ၀ယ္လုိ ့ရတဲ့အရာေတြပါ…။

လုပ္နည္းကေတာ့ လြယ္ပါတယ္…။ မုန္ ့စပ္တာကေတာ့ rice cooker ခ်င္ခြက္ေလးနဲ ့ဆန္မွဳန္ ့၂လံုးကို ေရသံုးလံုးထည့္ပါတယ္… ။ ဆီပါေလကာေလးရယ္ ဆားလိုသေလာက္ရယ္ ျပီးေတာ့ ဂ်င္းေလးနဲနဲေထာင္းထားတာရယ္နဲ ့ မုန္ ့နွစ္စပ္လုိက္ပါတယ္…။



Happy Callအိုးေလးကို မီးဖိုေပၚတင္ ဆီပုတ္ ျပီးရင္ မုန္ ့နွစ္ေလး ေယာက္ခ်ိဳနဲ ့တစြန္းခြဲေလာက္ထည့္လုိက္ပါ…။ ျပီးေတာ့ ပဲျပဳတ္ေလးျဖဴး… ၾကက္သြန္ျမိတ္ေလးျဖဴးျပီး ခဏအုပ္ထားပါ…။ မုန္ ့ေလးေဖြးလာေတာ့ မုန ္ ့နွဳတ္ခမ္းသားေလးေတြ ဆီမ်ားမ်ားပုတ္… မုန္ ့အလည္ေလးေတြလဲ ဆီပုတ္ပါ…။ ျပီးမွာ နွမ္းေထာင္းေလးနဲ ့ မဆလာေလးနဲ ့အုပ္ျပီး ခဏအုပ္ထားပါ…။ မုန္ ့ေအာက္ေျခေလးၾကြတ္လာျပီး မုန္ ့နံ ့ေလးေမြွးလာရင္ အသာဆယ္ျပီး အသင့္စားလုိ ့ရပါျပီ…။ တြဲဖက္စားလုိ ့ရတာေတြက အေၾကာ္စံုရယ္ ေရေႏြးၾကမ္းေလးရယ္ေပါ့…။ Happy Callနဲ ့လုပ္တာမုိ ့ ျမန္မာျပည္ကလုိ ခပ္၀ိုင္း၀ိုင္းေလးမဟုတ္ပဲ ေလးေထာင့္ေလးျဖစ္ေနတာ ဒီဇိုင္းတမိ်ဳးေပါ့ေနာ္…။



လမ္းသရဲမုန္ ့အတြက္ ထပ္လုိအပ္ထာေတာ့ ေဂၚဖီရယ္.. ခရမ္းခ်ဥ္သီးရယ္… ပူစီနံရယ္… နံနံပင္ရယ္… ငရုတ္သီးစိမ္းရယ္… အားလံုးတခုစီပါးပါးလွီး ဆားအေနေတာ္နဲ ့နယ္ထားတာပါပဲ…။

လုပ္နည္းကေတာ့ မုန္ ့ျပားသလက္နဲ ့အေျခခံတူျပီး မုန္ ့ရည္ထည့္ျပီးတဲ့အခါ အေပၚကစပ္ထားတဲ့ အရြက္စံုနယ္ထားကို ျဖဴးလုိက္ရံုပါပဲ…။ မုန္ ့ေလးနဲနဲက်က္လာရင္ ေဘးသားေလးေတြဆီပုတ္ျပီး မဆလာေလးျဖဴး… ျပန္အုပ္ထားပါ…။ မုန္ ့ေအာက္ေျခေလးေမြွးၾကြတ္လာမွ မုန္ ့ေလးကို တ၀က္ေခါက္လိုက္ျပီး ခဏျပန္အုပ္ျပီးရင္ စားလုိ ့ရပါျပီ…။



လုပ္ရတာ သိပ္လက္ေပါက္သိပ္မကပ္ပဲ လြယ္လြယ္ကူကူ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္နဲ ့စားလို ့လဲေကာင္း က်န္းမာေရးနဲ ့လဲညီညြတ္တာမို ့ ပိတ္ရက္အိမ္မွာ လုပ္စားၾကည့္ဖို ့တုိက္တြန္းပါရေစ…။ ။

တန္ခူး

18-Apr-2013 8:00pm

တန္ခူးရဲ့ေပါေခ်ာင္ေကာင္း စိတ္ပင္ပန္းမွဳေလ်ွာ့ခ်နည္းမ်ား

လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ စိတ္ပင္ပန္းမွဳေတြ ရွိၾကျမဲပါ…။ ကိုယ္ပုိင္စီးပြားေရးလုပ္သူကလဲ သူ ့စိတ္ပင္ပန္းမွဳနဲ ့သူ… ၀န္ထမ္းလုပ္သူကလဲ စိတ္ပင္ပန္းမွဳတမ်ိဳး… အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြလဲ စိတ္ပင္ပန္းမွဳတသြယ္နဲ ့… စိတ္ပင္ပန္းမွဳသာေလ်ာ့မခ်ရင္ ခုေခတ္ၾကီးမွာ ရူးသြားမလား ေအာင့္ေမ့ရပါတယ္…။ အေကာင္းဆံုး စိတ္ပင္ပန္းမွဳေလွ်ာ့ခ်နည္းကေတာ့ တရားထိုင္တဲ့နည္းပါပဲ…။ တခိ်ဳ ့ကလဲ ကိုယ့္၀ါသနာပါရာေလး လုပ္ျပီး စိတ္အပန္းေျဖၾကတယ္…။ ပန္းခ်ီ၀ါသနာပါသူက အေရာင္ေလးေတြၾကားမွာ စိတ္ေမ်ာ၀င္… ဂီတ၀ါသနာပါသူက သံစဥ္ေလးေတြၾကား စိတ္အနားယူ… စာေပ၀ါသနာပါသူကေတာ့ စာအုပ္ပံုေတြၾကားမွာ စိတ္ကိုနစ္ျမွပ္ရင္းေပါ့…။ ဒီကြ်န္းပိစိကလူေတြကေတာ့ shoppingထြက္ရင္း စိတ္အပန္းေျဖၾကတယ္…။ ဘရန္းေတြ ေစ်းခ်လို ့မ်ား ရွိရင္းေစ်းထက္ ေလ်ွာ့ရလာရင္ စိတ္ပင္ပန္းမွဳေတြက အေ၀းကို ခ်က္ခ်င္းလြင့္စင္သြားတတ္ၾကတာ…။ အဲဒီထဲ ကိုယ္မပါဘူးမေျပာပါဘူး… တခါတခါေတာ့ ပါ ပါတယ္… ခဏခဏေတာ့ မပါနိုင္ပါဘူး… ကိုယ့္အိမ္မွာ ပါးစပ္ေပါက္ေသးေသးေလး စရိတ္ကရွိေသးတယ္မိုလား…။ ဒီေတာ့ ကိုယ္လဲကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္ ကိုယ့္၀ါသနာနဲ ့ ကိုယ့္စိတ္ကို အပန္းေျဖပါတယ္…။ စိတ္ပင္ပန္းမွဳေလ်ာ ့ေအာင္ေပါ့…။ ကိုယ့္နည္းေလးေတြက သိပ္ေငြကုန္ေၾကးက်မမ်ားတဲ့အျပင္ စိတ္ၾကည္နူးမွဳကိုလဲ ရေစတာမို ့ ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္…။ ပန္းခ်ီေတြဂီတေတြမေတာ္တဲ့ တန္ခူးရဲ့ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း စိတ္အပန္းေျဖနည္းေလးေတြေပါ့….။

ကပ္နားကပ္လွလွေလးလုပ္ရေအာင္

အေမ့အေဖက လက္၀တ္ရတနာ၀တ္ဖို ့ကို ကိုယ့္အသားကိုေဖာက္ျပီး၀တ္ရတာကို အားမေပး မလုပ္ရဘူးလုိ ့တားျမစ္ထားတာမို ့ အေမကအဖိုးစကားနားေထာင္ျပီး နားေပါက္မေဖါက္ခဲ့သလို ကြ်န္မတို ့ညီမေတြလဲ အေမစကားနားေထာင္ျပီး နားေပါက္မေဖာက္ခဲ့ပါ…။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ နားကပ္လွလွေလးေတြဆို သိပ္ပန္ခ်င္သိပ္ခ်စ္တာမို ့ နည္းလမ္းရွာရပါေတာ့တယ္…။ ကပ္နားကပ္ကလဲ နားဆြဲေလးေတြဆို ရွားမွရွားေလ…။ ဒီေတာ့ နားကပ္ေခါင္းေလးေတြ ၀ယ္ျပီး ကိုယ့္ဘာသာ ကပ္နားကပ္ေလး ျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္း၀တ္ပါတယ္…။ နားေပါက္မရွိေပမယ့္ ကိုယ့္ဘာသာလုပ္၀တ္တဲ့ နားဆြဲေလးေတြ ရွိပါတယ္…။ နားကပ္ေခါင္းေလးေတြကို ဒီနိုင္ငံမွာ Arab Street မွာ လက္ကား၀ယ္လုိ ့ရသလို ‘Crystals ‘N’ Beads’ ဆိုင္ေလးေတြမွာ လက္လီ၀ယ္လုိ ့ရပါတယ္…။ ကိုယ့္နွစ္သက္တဲ့ ကြင္းပါတဲ့ နားဆြဲေလး၀ယ္… နားေပါက္ခ်ိတ္ကေလးျဖဳတ္… ကပ္နားကပ္ေခါင္းက ကြင္းကေလးကို ဇဂနာနဲ ့ဟ … နားဆဲြကြင္းေလးနဲ ့ခ်ိတ္… ျပီးရင္ကြင္းေလးကို ျပန္ေစ့… ဒါဆို ကပ္နားဆဲြေလး၀တ္လုိ ့ရပါျပီ…။ ညီမေလးအတြက္ လုပ္ေပးထားတဲ့ ပံုေလးကို ေအာက္မွာျပထားပါတယ္…။ နားေပါက္မရွိေသာနားကပ္ခ်စ္သူေတြ အတြက္ပါ…။



ဇာပန္းထိုးရင္း ဒီဇိုင္းထြင္

ငယ္ငယ္က ဇာထိုးပန္းထိုးကို အရမ္း၀ါသနာပါပါတယ္…။ အေရးအခင္းပိတ္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ထိုးခဲ့သလဲဆို အပ္ထည္လက္ခံတဲ့အျပင္ အိမ္မွာ တေခ်ာင္းထိုးသင္တန္းဖြင့္တဲ့အထိ လုပ္ခဲ့တာပါ…။ အရမ္းထိုးလြန္းေတာ့ အေဖက မ်က္လံုးပ်က္မွာ စိုးရိမ္ျပီး မလုပ္ခုိင္းတာနဲ ့အဲဒီအလုပ္ေတြကို ၀ါသနာပါေပမယ့္ အေတာ္မလုပ္ျဖစ္တာၾကပါျပီ…။ အိမ္မွာ ညီမ၀မ္းကြဲေလးလာေနေတာ့ သူ ့ကို ကိုယ္တတ္တာေလး သင္ေပးျဖစ္ပါတယ္…။ ျမန္မာျပည္က ညီမေလးအတြက္ ကလစ္ေလးေတြ ဖုန္းအိတ္ေလးေတြ ပုိုက္ဆံအိတ္ေလးေတြ ကြ်န္မကိုယ္တုိင္ဒီဇိုင္းထြင္ျပီး ညီမ၀မ္းကြဲေလးကထိုးေပးပါတယ္…။ ျမန္မာျပည္ကညီမက ၾကိဳက္တယ္.. သူ ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘယ္က၀ယ္တာလဲေမးၾကတယ္ဆို ကြ်န္မတို ့မွာ ေပ်ာ္ရြွင္ၾကည္နူးရတာ မေျပာပါနဲ ့…။ ဒါလဲ စိတ္အပန္းေျဖနည္း တခုပဲ မဟုတ္လား…။



အက်ီၤေလးကို အလွဆင္ရေအာင္

အက်ီၤဘီရိုဖြင့္ၾကည့္ရင္ S$50 ထက္ေက်ာ္တဲ့ အက်ၤီဆိုတာ လက္ခ်ိဳးေရလုိ ့ ရေအာင္နဲပါတယ္…။ ခ်မ္းသာတာေျပာပါတယ္…။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေစ်းခ်ရင္၀ယ္ထားတဲ့ အက်ီၤေလးေတြပါ…။ တခ်ိဳ ့အကီၤ်ေလးေတြဆို ဒီတိုင္းေနရိုးတယ္ထင္ရေပမယ့္ အလွေလးဆင္လုိက္ရင္ ဘရန္းေတြနဲ ့ေတာင္ ယွဥ္လို ့ရပါတယ္…။ ကိုရီးယား ဖက္ရွင္ေတြ ေခတ္စားေနခ်ိန္မို ့ ပုလဲလံုးေလးေတြ စိန္ေလးေတြ စီလိုက္ရင္ တကယ္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းသြားပါတယ္…။ ေအာက္က အက်ီၤေလးက ကုိယ့္ဘာသာပုလဲလံုးေလးေတြ စီသီထားတာပါ…။ အိမ္နားေလးေစ်းက ပုစုခရုေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ ပုလဲတထုတ္မွ S$3 … တပ္ပါေလ့…။



စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ ခ်က္ၾကမယ္

မိသားစု အျပင္ထြက္စားတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာမွန္ေပမယ့္ ပိုက္ဆံကလဲ အနည္းငယ္ေတာ့ ထိပါတယ္…။ ျပီးရင္ ကိုယ္ကျမန္မာဆိုေတာ့ ျမန္မာစာ ျမိဳးျမိဳးျမက္ျမက္ေလးမွ ခံတြင္းပိုေတြ ့တာမိုလား…။ ဒီေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္တာေလး ျမန္မာျပည္အလြမ္းေျပေလး လုပ္စားလုိက္ေတာ့ တခါတခါ ဒီနုိင္ငံေရာက္ေနတယ္ဆိုတာေတာင္ ေမ့ေတ့ေတ့…။ အိမ္မွာခ်က္စားတာမို ့ ဇယားလဲကိုက္ပါတယ္…။



ပန္းပင္ေလးေတြ ပ်ိဳးၾကေအာင္

အေမ့ျခံထဲက ပန္းပင္ေလးေတြ လြမ္းတိုင္း ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္ျဖစ္တယ္…။ ဒီမွာက ေျမမရွိျခံမရွိေတာ့ ရွိတဲ့ေနရာေလး ျပြတ္ျပြတ္သိပ္သိပ္ စိုက္ၾကရတာ…။ ကြ်န္မက အနံ ့ေမြွးတဲ့ပန္းေလးေတြ ခ်စ္ေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲဒီအပင္ေလးေတြ စိုက္ျဖစ္တယ္…။ အရြက္လွလွေလးေတြနဲ ့ အပင္ပုစိေလးေတြကိုလဲ ခ်စ္လို ့စုိက္ျဖစ္သလုိ အျမဲပန္းပြင့္ေနတတ္တဲ့ အပင္ေလးေတြလဲ စိုက္ျဖစ္တယ္…။ ပန္းပင္စိုက္ရတာ အလုပ္ေတာ့ရွဳပ္ေပမယ့္ ပန္းပြင့္ေလးေတြေ၀ေနတာေတြ ့ရင္ အရြက္လွလွေလးေတြ လန္းဆန္းေနတာေတြ ့ရင္ ဘာနဲ ့မွ မလဲနုိင္တဲ့ စိတ္ၾကည္နူးမွဳကို ရေစပါတယ္…။



အေပၚက ေငြလဲသိပ္မကုန္ လူလဲစိတ္အပန္းေျဖေစတဲ့ နည္းေလးေတြ အျပင္ လုပ္ျဖစ္တာေလးကေတာ့ စာေရးစာဖတ္တဲ့အလုပ္ပါပဲ…။ ပင္ပန္းေနတဲ့စိတ္ေတြကို ထြက္ေပါက္ေပးတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ကူးေလးေတြ ေဆးစက္က်ရာ အရုပ္ထင္တဲ့ စာေရးျခင္းကေတာ့ အနွစ္သက္ဆံုး စိတ္ပင္ပန္းမွဳေျဖေလ်ာ့နည္းေပါ့ရွင္…။

စိတ္ပင္ပန္းမွဳမွ အနားရၾကပါေစ…။

တန္ခူး 11-May-2013 9:20pm

အာဒမ္ရယ္ ဧ၀ရယ္ ေျပတီဦးနဲ ့ သားရယ္ (သို ့) သားနဲ ့ရုပ္ရွင္

ငယ္ငယ္က အေဖက အျပင္စာဖတ္တာနဲ ့ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာကို လံုး၀ခြင့္မျပဳပါဘူူး…။ တခါတေလမွ မိသားစုၾကည့္သင့္တဲ့ ပညာေပးကားကို အေဖကိုယ္တုိင္ေရြးျပီး လုိက္ျပတတ္ပါတယ္…။ အဲဒီတုန္းက ျမန္မာရုပ္ရွင္ကားအမ်ားစုက အခ်စ္ကားေတြမ်ားေတာ့ အေဖစကာတင္ ေရြးျခယ္တဲ့ကားက နဲနဲရယ္…။ ကိုယ္ကလဲ ရုပ္ရွင္က၀ါသနာပါလြန္းေတာ့ တကၠသိုလ္လဲေရာက္ေရာ အေဖမသိေအာင္ ခိုးၾကည့္ေတာ့တာပါပဲ…။ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ သားတေယာက္အေမျဖစ္လာေတာ့ အေဖဘာစိုးရိမ္လဲဆိုတာ ပိုသိလာပါတယ္…။ သားကို တီဗီြျပရင္ သားနဲ ့သင့္ေတာ္တာမ်ိဳးပဲျပပါတယ္…။ သားငယ္ငယ္က ျမန္မာအခ်စ္ကားတုိ ့ ကိုရီးယားအခ်စ္ကားတို ့ဆို သားေရွ ့မၾကည့္ပါဘူး…။ သားနဲ ့အတူၾကည့္လို ့ရမယ့္ကားပဲ သားနဲ ့အတူၾကည့္ပါတယ္…။

သားကုိ ရုပ္ရွင္စျပတဲ့ အရြယ္က သား၄နွစ္အရြယ္လုိ ့ထင္ပါတယ္… သားစိတ္၀င္စားမယ့္ animationကားေလးကို ေရြးရပါတယ္… အဲဒီအရြယ္တုန္းက သားက တခုခုဆို သိပ္အၾကာၾကီး စိတ္မ၀င္စားတတ္ေသးတဲ့ အရြယ္မို ့ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနတုန္းတန္းလန္းနဲ ့ သားမ်ား ထျပန္ခ်င္မလားလို ့ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ ့ ၾကည့္ရတဲ့ကားပါ…။ အံ့ၾသဖို ့ေကာင္းစြာ သားက ရုပ္ရွင္ရဲ့ ဆဲြေဆာင္မွဳေနာက္ကို လုိက္သြားလုိ ့ ဇာတ္လမ္းျပီးသြားတာေတာင္ ျမန္သလိုပါပဲ…။ ရုပ္ရွင္ျပေနခ်ိန္တခိ်န္လံုး သားဇာတ္ရည္လည္ေအာင္ ရွင္းျပရပါေသးတယ္…။ သားတို ့ေခတ္မွာေပၚလာတဲ့ animationကားေလးေတြက အရမ္းေကာင္းပါတယ္…။ အရုပ္အသံအရည္အေသြးေကာင္းရံုတင္မက ဇာတ္လမ္းတုိင္းက ပညာေပးေလး တခုမဟုုတ္တခုပါပါတယ္…။ ကာတြန္းကား animation ကား မၾကိဳက္တဲ့ကိုယ္ေတာင္ သားနဲ ့ရုပ္ရွင္အတူၾကည့္ရတာကို အရသာေတြ ့လာပါတယ္…။ သားကို တုိက္ရုိက္ၾကီး ဆံုးမတာထက္ ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္ေကာင္ေလးေတြကို ဥပမာျပဆံုးမတာ ပိုလဲထိေရာက္တာမို ့ပါ…။

သားနဲ ့အတူလုိက္ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္ကားေလးေတြထဲ အၾကိဳက္ေတြ ့မိတာေလးေတြက အမ်ားသား..။ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးေတြကလဲ တခုနဲ ့တခုမတူ…။ စိတ္၀င္စားဖို ့အေတာ္ေကာင္းပါတယ္…။ “How to train your dragon” ဆိုတဲ့ကားေလးကိုျပျပီး ဘယ္ေလာက္ရို္င္းပါတဲ့ဆိုတဲ့ သတၱ၀ါေတြေတာင္ ေမတၱာတရားနဲ ့ဆက္ဆံရင္ ယဥ္ေက်းသြားတတ္တယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာေလးကို သားကို ေပးလို ့ရပါတယ္…။ “The lorax” ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ေလးကေတာ့ သဘာ၀တရားကိုခ်စ္တတ္လာေအာင္ သစ္ပင္ေလးေတြကို တန္ဖိုးထားတတ္လာေအာင္ ပါးပါးေလးသင္ေပးတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ဇာတ္ကားေလးမို ့ သားကို သစ္ပင္ေလးေတြခ်စ္တတ္လာေအာင္ သင္လုိ ့ပိုေကာင္းသြားပါတယ္…။ ဟိုတေလာက ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ “The croods” ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေလးဆို ဦးေနွာက္ကို အသံုးခ်တတ္ရင္ ဘ၀မွာ ခက္ခဲေနတာေတြက အလြယ္တကူျဖစ္သြားတတ္တယ္ဆိုတဲ့ အျပင္မွာဆံုးမရင္ အေတာ္လက္ေပါက္ကတ္တာကို ဒီရုပ္ရွင္ေလးနဲ ့ဆံုးမလုိက္ေတာ့ ေခါင္းထဲလြယ္လြယ္ကူကူကို ၀င္သြားတာ...။ ခုတေလာအရြယ္ေလးနဲနဲၾကီးလာတာနဲ ့ ေျပာရဆိုရခက္ ဂ်စ္ကန္ကန္နုိင္လာတဲ့သားကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို ့လုိရင္ ေျပာင္းလဲခ်င္စိတ္ရွိရတယ္ ေျပာင္းဖို ့၀န္မေလးရဘူးလို ့ အဲဒီရုပ္ရွင္ေလးျပျပီး ဆံုးမရတာေပါ့….။ အဲဒီလုိ အက်ိဳးရွိတဲ့ ရုပ္ရွင္ဖန္တီးသူေတြကို တကယ္ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္…။ Mediaက ကေလးေတြရင္ထဲတန္းထိတာမ်ိဳးမိုလား…။

ဒါေပမယ့္လဲ ဒီMediaေၾကာင့္ပဲ အတတ္ဆိုးေတြရတတ္မွာမို ့ အေတာ္ေတာ့သတိထားရပါတယ္…။ သားနဲနဲၾကီးလာေတာ့ ျမန္မာရုပ္ရွင္ကားေလးေတြနဲ ့ ရင္းနွီးေအာင္ တခ်ိဳ ့ကားေတြကုိ သားနဲ ့အတူၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္…။ သားနဲ ့အတူၾကည့္ေတာ့ တအံ့တၾသသိလုိက္ရတာက ရုပ္ရွင္မင္းသား မင္းသမီးတုိင္းကို သားက သိေနေတာ့တာကိုပါပဲ…။ ေျပတီဦးလဲသိ ေနတိုးလဲသိ သက္မြန္ျမင့္ကအစ မုိးေဟကိုအဆံုး အကုန္သိေနေတာ့ ဒီအေမလဲ မ်က္လံုးျပဴးေရာ…။ ေနာက္မွ ဇာတ္ရည္လည္လာေတာ့ သူ ့အမနဲ ့ေျပာဟယ္ဆိုဟယ္ မဂၢဇင္းေတြက ပံုေတြၾကည့္ရင္း သိလာတာပါ…။ သိရံုသိတာေလာက္မဟုတ္ပဲ သူ ့ဟာသူေျပတီဦးအရမ္းၾကိဳက္သြားတာ အေတာ္ထူးဆန္းပါတယ္…။ ငယ္ငယ္က မင္းသားျဖစ္ျဖစ္ မင္းသမီးျဖစ္ျဖစ္ အရမ္းၾကိဳက္ရင္ ဘယ္ဇာတ္ေကာင္စရိုက္ကပါပါ သူ ့ပဲအနုိင္ရေစခ်င္တာမ်ိဳး ျဖစ္မိၾကတယ္ မဟုတ္လား..။ အသက္ ၉နွစ္မျပည့္ေသးတဲ့သားေလးမွာ အဲဒီလို စြဲလန္းမွဳမ်ိဳးျဖစ္ေနတာ ဟုိတေလာကမွ သတိထားမိလုိက္ပါတယ္…။

On lineေပၚမွာ ညီမ၀မ္းကြဲေလးက အကယ္ဒမီရသြားတဲ့ အာဒမ္ံရယ္ ဧ၀ရယ္ ဒႆရယ္ၾကည့္ေတာ့ သားလဲ ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္ျဖစ္လာေရာ…။ ဒီဇာတ္ေလးကေတာ့ အခ်စ္ပါးပါးေလးဆိုျပီး သားကိုျပလုိက္မိတာပါ…။ ဒီဇာတ္ကားမွာ ေျပတီဦးက အတၱၾကီးတဲ့ဇာတ္ေကာင္ပါ…။ သူလုိခ်င္တာတခုကို သူမ်ားကို ကိုယ္ခ်င္းမစာပဲ အတင္းရယူတတ္တဲ့ အျမဲအနိုင္လိုခ်င္တဲ့ ဗီလိန္ဇာတ္ေကာင္စရိုက္ေပါ့…။ ကိုယ္လဲဇာတ္ထဲေမ်ာသြားတာ သက္မြန္ျမင့္က ေျပတီဦးကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလို ့ေျပာလုိ ့ေျပတီဦးရွံဳးတဲ့အခန္းေတြေရာက္ေတာ့ သားမ်က္ရည္ေတြ၀ို္င္းျပီး စိုင္းစိုင္းနဲ ့သက္မြန္ျမင့္ကို ေဒါသေတြထြက္ေနတာ သတိထားမိသြားပါတယ္…။ အားလံုးက ေျပတီဦးမုန္းေနခ်ိန္မွာ သားကေျပတီဦးအရံွဳးကို သနားေနတာ…။ ဘယ္လိုေတြျဖစ္ကုန္ပါလိမ့္ဆို ဇာတ္လမ္းတဲ့စိတ္ေရာက္တဲ့ အေမ သားကို ေလ့လာရပါေတာ့တယ္…။ ေျပတီဦးရဲ့ ဒီကားထဲက စရိုက္က မေကာင္းဘူးေလသားရဲ့… သူ ့အတၱေၾကာင့္ သူျပန္ခံစားရတာေလ… စသျဖင့္ သားကို ဒီကားရဲ့ေျပတီဦးစရိုက္မလြွမ္းမုိးေအာင္ ရွင္းျပရပါေတာ့တယ္…။ ေျပတီဦးကို အရမ္းၾကိဳက္လို ့ သူ ့ကို နုိင္ေစခ်င္တာဆိုတဲ့ သားအေျပာက အရွိဳက္ကို ထိသြားပါတယ္…။ သားနဲ ့ရုပ္ရွင္တူတူၾကည့္တုိင္း အပြဲပြဲတုိင္း ဆံုးမလာတဲ့ကိုယ္က ေျပတီဦးနဲ ့မွ အလဲထိုးခံလုိက္ရတာပါ…။ ဘယ္ရမလဲ…။ ဒီကလဲ စာေတြေရးေနသူဆုိေတာ့ ဇာတ္လမ္းထဲကထက္ ပိုဇာတ္နာေအာင္ အတၱၾကီးသူတုိ ့ရဲ့ ေၾကာက္စရာေကာင္းပံုေတြကို တရစပ္ေျပာျပလုိက္ေတာ့ ေျပတီဦးမွားတယ္လုိ ့ ေနာက္ဆံုးသေဘာေပါက္သြားပါတယ္…။ အဲဒီေနာက္ပုိင္း ကိုယ္ျဖစ္ျဖစ္ ညီမေလးျဖစ္ျဖစ္ ေျပတီဦးအေၾကာင္း သိပ္မေျပာျဖစ္ေအာင္ သူ ့ရုပ္ရွင္ေတြသိပ္မၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ျဖစ္ေတာင္ ဇာတ္ေကာင္စရိုက္ကိုၾကည့္ျပီးမွ ဆက္ၾကည့္ပါေတာ့တယ္…။ ေျပတီဦးေတာ့ အားနာပါရဲ့ေလ…။

မင္းသားျဖစ္ျဖစ္ မင္းသမီးျဖစ္ျဖစ္ အလြန္အက်ြံစြဲလန္းမိတဲ့အခါ သူတို ့သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္စရုိက္ေတြ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ လြွမ္းမိုးတတ္တာ သဘာ၀ပါပဲ…။ အဲေလာက္မလြွမ္းမိုးဘူးဆိုရင္ေတာင္ မင္းသမီးလိုလွခ်င္လုိ ့ မင္းသမီးေလးလို လုိက္၀တ္တာေလာက္ေတာ့ အနဲဆံုးရွိမေပါ့…။ ကိုယ္တို ့ေခတ္က ထမီ၀တ္တဲ့ေခတ္ လံုလံုျခံဳျခံဳ၀တ္တဲ့ေခတ္မို ့ မင္းသမီးလုိ လုိက္၀တ္တာ အဲေလာက္ၾကီး အႏၱရယ္မရွိေပမယ့္… ဒီဘက္ေခတ္ေတာ့ သမီးမိန္းခေလးေမြးတဲ့ မိဘေတြ အေတာ္သတိထားရမွာပါ…။ ညီမ၀မ္းကြဲေလးနဲ ့ ရုပ္ရွင္အတူၾကည့္တဲ့အခါ ခုေခတ္ျမန္မာမင္းသမီးေတြ ေပါင္ရင္းနားေရာက္ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီတိုေလးေတြ ခပ္ရဲရဲ၀တ္လာတာ သတိထားမိပါတယ္…။ ဒါေၾကာင့္ုမို ့ ျမန္မာျပည္မွာလဲ ေဘာင္းဘီတုိေခတ္ေရာက္ေနသလား ထင္ရပါတယ္…။ ထမီ၀တ္ရင္ပဲ ေတာသူလို ့အေျပာခံရမလားလို ့ စိုးရိမ္ေနၾကတဲ့ေခတ္ပါ…။ ပုိင္ရွင္ရွိတဲ့ေယာက်ၤားကို ျပစ္မွားတဲ့ ကိုရီးယားကားေတြ ၀င္လာေတာ့ သူမ်ားအိမ္ေထာင္ေရးကို ဖ်က္ဆီးတာဟာ ဘာသာတရားနဲ ့ဆန္ ့က်င္တဲ့ နိမ့္က်တဲ့လုပ္ရပ္လုိ ့ကို မစဥ္းစားနိုင္ေအာင္ Mediaရဲ့လြွမ္းမုိးမွဳကို ခံၾကရတာပါ…။ အသဲကြဲရင္ အရက္ေသာက္တတ္တယ္ဆိုတာ ဟိုးတုန္းက ေယာက်ၤားေလးေတြလုပ္ၾကတဲ့အလုပ္…။ အခုေတာ့ အသဲမကြဲလဲ အရက္ဆုိင္ေပၚတင္ထုိင္ေနတဲ့ ေခတ္ရဲ့သမီးပ်ိဳေလးေတြ ငါးပါးသီလဆိုတာ သတိမွရပါေလစလို ့ တကယ့္ကို ရင္ေလး စိုးရိမ္ပူပန္မိပါတယ္…။ တကယ္ေတာ့ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းေၾကာင့္ တားမရတဲ့Mediaေၾကာင့္လုိ ့ယိုးမယ္ဖဲြ ့လုိ ့ရေပမယ့္ အုပ္ထိန္းသူမိဘေတြရဲ့ မ်က္ေျခမျပတ္ ျပုျပင္ဆံုးမမွဳကလဲ အေတာ္အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာ သားနဲ ့ေျပတီဦးက သက္ေသျပလုိက္သလုိပါပဲ…။ အမ်ိဳးေကာင္း သားသမီးေလးေတြ အမ်ားၾကီးေပၚထြန္းပါေစ…။

တန္ခူး

5 May 2013 11:30pm

…

ထံုဇင္နဲ ့အလြဲမ်ား

“ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီးရင္ အသားခုတ္တဲ့ ဒီဓားမၾကီးနဲ ့မလွီးသင့္ဘူး… ဒီဓားေလးဆိုအေတာ္ပဲ… ဓားေရြးခ်ယ္မွဳကလဲ ဟင္းခ်က္ရာမွာ အေတာ္အေရးၾကီးတယ္… ၾကက္သြန္နီကို ခုလို နွစ္ျခမ္းျခမ္း ျပီးေတာ့ ဟုိဘက္လက္ကေလးနဲ ့အသာကိုင္ျပီး ဒီဘက္ကေန အထူအပါးကို ကိုယ္လုိသေလာက္ညီညီလွီးရတယ္… အထူအပါးမညီရင္ အက်က္လဲမညီဘူး… ဘေဘာေပါက္တယ္ေနာ္”

ေဘးလူၾကားရင္ ကြ်န္မအသံက ဟင္းခ်က္တဲ့ တီဗီြအစီအစဥ္တခုခု အတြက္ပဲ ေလ့က်င့္ေနသလိုလို… ဒါမွမဟုတ္ ကိုရီးယားကားေတြ အၾကည့္မ်ားျပီး ဟင္းခ်က္တာေတာင္ ဇာတ္ကားထဲက စတုိင္အတုိင္း လုပ္ေနသလုိလို ထင္ပါလိမ့္မယ္…။ တကယ္ေတာ့ အဲဒါေတြ တခုမွ မဟုတ္ပါဘူး…။ ကြ်န္မနဲ ့ အတူေန ကြ်န္မ၀မ္းကြဲညီမေလးကို ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္းသင္ေနတာပါ။ ကြ်န္မနဲ ့ေနတာ နွစ္နွစ္ေလာက္ရွိျပီး စ ေနကတည္းက ယေန ့ထက္ထိ သင္ေနရတုန္းပါ။ တခိ်ဳ ့ဟင္းေတြေတာ့ လက္လြွတ္လို ့ရေပမယ့္ တခါတခါ ေၾကာင္ေၾကာင္ျပီး တလြဲေတြ လုပ္တတ္လြန္းလို ့ အဲဒီလို အေသးစိတ္ကို ေန ့တုိင္းနီးပါး ရွင္းျပရပါတယ္။

ကြ်န္မဦးေလးနဲ ့အေဒၚက သမီးေလးတေယာက္ထဲပါတယ္ဆို ဖူးဖူးမွဳတ္ထားေတာ့ မီးဖုိေခ်ာင္ဆိုတာ အေဖနဲ ့အေမေနရာလုိ ့ သတ္မွတ္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မညီမ ခုမွ ဘြဲ ့လြန္သင္တန္းပဲ တက္ေနသလုိလို အေတာ္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ သင္ယူရပါတယ္။ တခါတေလ သူ ့အေတြးေလးနဲ ့မ်ား လုပ္တတ္မလားလို ့ လြွတ္ထားေပးၾကည့္ အေသအခ်ာကို လြဲေတာ့တာပါပဲ။ လဲြလြန္းလို ့ အေမေပးတဲ့ နာမည္လွလွေလးကေန “ထံုဇင္” လို ့ေျပာင္းရမလုိပါ။ သူလြဲတဲ့ အလြဲေလးေတြ နဲနဲေျပာရရင္ေတာ့….

လြဲလြဲေလး(၁)

ထံုဇင္ >> “မမ… မေန ့က ၀ယ္လာတဲ့ ေပါက္စီၾကီးက ေရခဲေသတၱာထဲ ဘာလုပ္မလုို ့ထည့္ထားတာလဲ”

ကြ်န္မ >> “မေန ့က ဘာေပါက္စီမွ မ၀ယ္ခဲ့ပါလားဟယ္”

ထံုဇင္ >> “ဒီမယ္ေလ ဒါၾကီးေျပာတာ”

သူ ့လက္ထဲက ေပါက္စီဆိုတာ ၾကည့္မိေတာ့ ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္မိပါတယ္…။ ပင္နင္းဆိုးလားမွာ ႏြားနို ့ခဲေတြ ့လို ့ ခ်က္စားရေအာင္ ၀ယ္လာခဲ့တာ အညာသူထံုဇင္လက္ထဲေရာက္မွ ႏြားနို ့ခဲက ေပါက္စီဘ၀ေျပာင္းေတာ့တာပါပဲ။

**********************

လြဲလြဲေလး (၂)

ထံုဇင္ >> “မမ၀ယ္လာတဲ့ ဒန္ ့ဒလြန္သီးၾကီးက ရင့္လုိက္တာ ဘယ္လိုမွ သင္လုိ ့မရဘူး”

ကြ်န္မ >> “ဟုတ္လုိ ့လား… ေသေသခ်ာခ်ာ မရင့္တာေလးေတြ ေရြး၀ယ္လာတာပါ”

ထံုဇင္ >> “ဒီမယ္ေလ… ခ်ိဳးလို ့မွမရတာ… ၾကည့္ပါဦး”

ဒန္ ့သလြန္သီးကို အခြံမျခစ္ ဓားမသံုးပဲ ကန္စြန္းရြက္သင္သလုိ ခ်ိဳးျပီး ကြ်န္မကို ရင့္တာၾကီး ၀ယ္လာရလားလုိ ့ အျပစ္တင္ေနတဲ့ ညီမကို ၾကည့္ျပီး မျပံဳးပဲ ၀ါးလံုးကဲြ ရယ္မိပါေတာ့တယ္။

**********************

လြဲလြဲေလး (၃)

ကြ်န္မ >> “အိုး… ဘယ္လုိျဖစ္လုိ ့ ဒီဗူးၾကီးက ေရခဲေသတၱာထဲေရာက္ေနတာလဲ”

ထံုဇင္ >> “မေန ့က မမအမ်ိဴးသား၀ယ္လာတဲ့ အေအးဗူးေလ… ဘာျဖစ္လုိ ့လဲ”

လက္ေဆးဆပ္ျပာကို လိေမၼာ္ေရာင္ ၀ယ္လာသည့္ ကြ်န္မ အမ်ိဳးသားကိုပဲ အျပစ္တင္ရမလား… ဆပ္ျပာရည္နဲ ့အေအး မကြဲျပားသည့္ ညီမကုိပဲ အျပစ္တင္ရမလား… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မေဖာက္ရေသးတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္မိပါေသးတယ္။

**********************

လြဲလြဲေလး (၄)

ကြ်န္မ >> “ဒီေန ့ၾကက္ျမစ္ၾကက္သဲဟင္းခ်က္မယ္… မခ်က္ခင္ အုိင္ဒီယာေလးရေအာင္ ေမးပါရေစဦး.. အသဲနဲ ့အျမစ္ ဘယ္ဟာက ပိုမာသလဲ”

ကြ်န္မက ၾကက္ျမစ္ၾကက္သဲခ်က္ရင္ အျမစ္ေလးကို အရင္ေပ်ာ့ေအာင္ ျပဳတ္ျပီးမွ အသဲနဲ ့အတူေရာခ်က္တာပါ။ ဒါမွအက်က္ေလးညီေအာင္လုိ ့ပါ။ အသဲေနာက္မွထည့္ရင္ သိပ္မေမြွးဘူးထင္လုိ ့။ အဲဒါရွင္းျပဖို ့ညီမကို အေပၚကလုိ ေမးခြန္းထုတ္တာပါ။

ထံုဇင္ >> “အသဲမာတယ္”

ကြ်န္မ >> “ဘယ္လုိ… ၀တၳဳထဲသီခ်င္းထဲက စာသားလား… အသဲနဲ ့အျမစ္နဲ ့မကြဲတာလားဟယ္”

တကယ္ေတာ့ အသဲကို အျမစ္လုိ ့မွတ္… အျမစ္ကို အသဲလုိ ့မွတ္… လြဲခ်င္တိုင္းလြဲေနတာမို ့ အဲဒီလို အေျဖလဲြေလးကို ကြ်န္မၾကားတာပါ။

**********************

ဒါက မီးဖိုေခ်ာင္နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အလြဲဥပမာပါ…။ ယေန ့ထက္ထိ အသီးအရြက္နာမည္ေတြ အေပါက္မတည့္ေသးသလို ငါးေျခာက္ေတြလဲ ေရာေႏွာေနတုန္းပါ။ ငါးရံ့ေျခာက္ေလး ထုတ္ခဲ့ပါဆို ငါးပုတ္ေျခာက္ထုတ္လာတတ္ျပီး အာျဗဲေျခာက္ဆို ငါးနီတူးယူလာတုန္းပါ။ ဒီပို ့စ္မွာ တင္ထားတဲ့ ပံုေလးကေတာ့ အိမ္မွာရွိတဲ့ အသီးအရြက္နဲ ့ အသားစာရင္းကို သူျပဳစုထားတာပါ။ မွင္နီေလးေတြ ၀ိုင္းထားတာကေတာ့ လြဲေနတာေတြေပါ့။ တို ့စားတဲ့ ခရမ္းကေစာ့သီးက ခရမ္းေဆာ့သီးဆိုတဲ့ နာမည္အသစ္ေပးခံရသို ခ၀ဲသီးကို သပြတ္သီးဘ၀ေျပာင္းလုိက္တာလဲ သူပါပဲ။ စားေတာ္ပဲျပဳတ္ကို ပဲျပဳတ္ျဖဴလို ့ေခၚတာ သူတေယာက္ပဲ ရွိမယ္ထင္ရဲ့ေနာ္။ မီးဖိုေခ်ာင္တင္မက တျခားေနရာေတြမွာလဲ ထိုနည္းတူလြဲတတ္ပါေသးတယ္။

လြဲလြဲေလး (၅)

သားေနမေကာင္းတာ ေဆးတုိက္ဖို ့ေဆးေတြကို သူ ့ကိုေျပာျပထားျပီးသားပါ။ ေဆးတမိ်ဳးက တေန ့၂ၾကိမ္၊ က်န္တဲ့ေဆးေတြက တေန ့၃ၾကိမ္။ ခုေန ့လည္ေဆးကို တေန ့၂ၾကိမ္ေဆးပါတုိက္မယ္လုပ္ေနေတာ့ ကြ်န္မေမးရပါျပီ။

ကြ်န္မ >> “အဲဒီေဆးက တေန ့၂ၾကိမ္ေလ… ဘာလို ့ေန ့လည္ၾကီးတိုက္ေနတာလဲ”

ထံုဇင္ >> “ဟုတ္တယ္ေလ မမရဲ့… တေန ့၂ၾကိမ္ဆိုေတာ့ မနက္တၾကိမ္ ေန ့လည္တၾကိမ္တုိက္… ညက်တိုက္စရာမလုိေတာ့ဘူးေပါ့”

သူ ့အေျဖေၾကာင့္ ဘာစကားမွျပန္မေျပာနုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားရပါတယ္။ အေတြးေတြလဲြခ်က္ကေတာ့ ကမ္းကုန္ပါပဲ။ မနက္ကို တျပိဳင္တည္း ၂ၾကိမ္ မတိုက္တာပဲ ေတာ္ရဲ့လို ့ ေျပာရမလိုပါပဲ။

**********************

လြဲလြဲေလး (၆)

ထံုဇင္ >> “မမ ဟိုဘက္အိမ္က အကူမိန္းမၾကီး သူတို ့အိမ္ထဲ ေယာက်ၤားၾကီးတေယာက္ ၀င္လာလို ့ ျပူတင္းေပါက္ေန ဒီဘက္ခုန္တာ ကံေကာင္းလို ့ျပဳတ္မက်တယ္… ေျခေထာက္ေတြ ဒဏ္ရာေတြ ရကုန္တာ”

အဲဒီလို သဲထိတ္ရင္ဖို ဇာတ္လမ္းၾကားလိုက္ရေတာ့ ကြ်န္မအေတာ္ပူသြားရပါတယ္။ ဘယ္နွယ့္ အိမ္ထဲသူစိမ္းေယာက်ၤား၀င္ရသတဲ့လား။ ကြ်န္မပူသြားရတာ သူ ့အတြက္ပါ။ သူကရိုးရိုးနံုနံုနဲ ့ဟိုဘက္အိမ္လူ၀င္သလုိ ကိုယ့္အိမ္မ်ား၀င္ရင္ေတာ့ ဒုကၡေပါ့။

ကြ်န္မ >> “ဟုတ္လုိ ့လားဟယ္… သူေျပာတာေရာ ေသခ်ာနားလည္လုိ ့လား”

ထံုဇင္ >> “ေအာ္…ဟုတ္ပါတယ္ဆို… အိမ္ေရွ ့အိမ္က အန္တီၾကီးကိုေျပာေနတာ”

ကြ်န္မလဲ စိတ္ပူျပီး အိမ္ေရွ ့အိမ္က အန္တီကို ေမးမိေတာ့ ဇာတ္လမ္းအမွန္က တမ်ိဳးပါ။ အိမ္ေဘးအိမ္က ဖီလစ္ပုိင္မိန္းမက ကေလးကို တံခါးပိတ္ထားခဲ့ျပီး ေအာက္မွ သူ ့ဖဦးထုတ္အေဖာ္ေတြနဲ ့ ေပ်ာ္ပဲြစားေနတုန္း aircon maintenance လုပ္ဖုိ ့ သူ ့အိမ္ရွင္ခိ်န္းထားတဲ့သူက ေရာက္လာတာပါ။ အိမ္တံခါးက ပိတ္ထားေတာ့ အိမ္ရွင္လွမ္းဖုန္းဆက္ အိမ္ရွင္က ဖီလစ္ပိုင္မကိုဆက္ သူက အေျပးျပန္လာ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေသာ့ၾကီး အိမ္ထဲထည့္ျပီး ေသာ့ခတ္မိေနလုိ ့ ျပဴတင္းေပါက္က ေက်ာ္ဖြင့္ရတာပါ။ ကဲ… ဖီလစ္ပိုင္မက အိမ္ေရွ ့က ကုလားလူမ်ိဳးအန္တီကို အဂၤလိပ္လုိေျပာတာကို ကြ်န္မတို ့ျမန္မာမေလးထံုဇင္က ျမန္မာမွဳျပဳလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္နီးစပ္သလဲေနာ္…

**********************

လြဲလြဲေလး (ရ)

ထံုဇင္ >> “မမေျပာေတာ့ Lake Side နဲ ့ Bukit Batok ” ၾကားထဲ ရထား ၃မွတ္တိုင္ဆို… ခုတကယ္သြားေတာ့ တမွတ္တိုင္တိုးလာတယ္”

ကြ်န္မ >> “ဟဲ့… ရထားဘူတာက ဘယ္နွယ့္ေနရင္းထိုင္ရင္း တမွတ္တိုင္တိုးပါ့မလဲ… ၃မွတ္တုိ္င္ပါ”

သားေက်ာင္းက ေရကူးသင္တန္းရွိတဲ့ေနရာကို သြားခိုင္းရာမွ ကြ်န္မရဲ့လမ္းညြန္မွဳကို ေဒၚထံုဇင္တို ့ complaint တက္ေနပါျပီ။ ဘယ္လိုေရေရ ၃မွတ္တုိင္ပဲမို ့ သူ ့ဘယ္လိုမ်ားေရဘာလိမ့္လို ့ စိတ္၀င္တစားေမးၾကည့္ေတာ့…

ထံုဇင္ >> ”မမတြက္ၾကည့္ေလ… lake side က Chinese garden ၁မွတ္တိုင္… Chinese gardenကေန Jurong East ၁ မွတ္တိုင္… Jurong East အစိမ္းလုိင္းက အနီလိုင္း ၁ မွတ္တိုင္…”

ဘာေၾကာင့္ တဘူတာပိုလဲ သိလုိက္ရပါျပီ။ ဒီေလာက္ေျမပံုဆြဲရွင္းျပလိုက္ရက္နဲ ့ Jurong East အစိမ္းနဲ ့အနီေလး ကူးလိုက္တာကို တမွတ္တိုင္စာတြက္ပလုိက္တာေလ။

**********************

လြဲလြဲေလး (၈)

ကြ်န္မ >> “ၾကာလုိက္တာဟယ္… ဘာမ်ားျဖစ္ေနသလဲလုိ ့”

သားက်ဴရွင္သြားပို ့ျပီး ေတာ္ေတာ္နဲ ့ျပန္မေရာက္ေတာ့ စိတ္ပူလုိက္ရတာ…။ ဖုန္းဆက္တာလဲမၾကား။ ကြ်န္မေမးတာကို ျပံဳးစိစိျဖစ္ေနတာၾကည့္ရင္း တခုခုလြဲျပီဆုိတာ စိတ္ထဲက သိလိုက္ပါတယ္။

ထံုဇင္ >> “Boonlay Interchange မွာ ဘတ္စ္ကားစီးတာ လမ္းေၾကာင္းမွား စီမိလို ့”

ကြ်န္မ >> “လမ္းေၾကာင္းမွားလဲ လမ္းေၾကာင္းျပန္ေျပာင္းလုိ ့ရတာပဲ”

ထံုဇင္ >> “မဟုတ္ဘူးေလ… လမ္းေၾကာင္းမွားတာ ကားေပၚေရာက္ျပီး တျခားလမ္းထဲေကြ ့သြားမွ သတိထားမိတယ္… နံပါတ္မၾကည့္ပဲ လိုက္စီးသြားတာ… ဟဲဟဲ…”

ကြ်န္မ >> “အိုး.. ျဖစ္ရမယ္… အဲဒါအိမ္ကို ဘယ္လုိျပန္လာလဲ”

ထံုဇင္ >> “လမ္းေလ်ွာက္လာတာေလ”

လမ္းေလွ်ာက္တာမလြဲတာကိုပဲ ေတာ္ေသးရဲ့လို ့ဆိုရမလိုပါပဲ။

**********************

ကြ်န္မနဲ ့မေနခင္က ျမန္မာျပည္က စတိုးဆိုင္တခုမွ ေငြကိုင္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ စတုိးဆိုင္က အိမ္နဲ ့ဘတ္စကား ၂မွတ္တိုင္ေလာက္ပဲ ေ၀းတာမို ့ သူ ့အကိုက စက္ဘီးနဲ ့အျမဲလုိက္ပုိ ့ပါတယ္။ တရက္သားမွာ သူ ့အကို မအားတာနဲ ့ဘတ္စ္ကားနဲ ့သြားမယ္ဆို ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ ကားေစာင့္ပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားတစီးလာတာနဲ ့ တက္စီးသြားတာ သူ ့စတုိးဆုိင္ေက်ာ္မွ သတိထားမိပါတယ္။ ကားေမာင္းတဲ့ အဖုိးၾကီးက သမီး၀န္ထမ္းအသစ္လားလုိ ့ေမးမွ သူစီးသြားတာ လုိင္းကားမဟုတ္ပဲ ရံုးဖယ္ရီၾကီးျဖစ္ေနပါသတဲ့။

တကယ္ေတာ့ လြဲတဲ့ဇာတ္လမ္းေတြသာ ထိုင္ေရးရရင္ လံုးခ်င္းတအုပ္ထြက္နုိင္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္လြဲသလဲဆို မလဲြတဲ့ေန ့မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းေလးထဲကအတုိင္း လြဲလဲြေလးပဲေကာင္းပါတယ္ဆုိတာ သူ ့အတြက္မ်ား စပ္ထားသလား ထင္ရပါတယ္။ ဆရာမင္းလူသာ သူနဲ ့ေနရရင္ လွထံုလို ဇာတ္ေကာင္တေယာက္ေတြ ့ပဟဆို ကုန္ၾကမ္းေတြ မနဲမေနာရမွာ အမွန္ပဲ။ စိတ္ထားေလးကျဖဴစင္ျပီး သေဘာေလးေကာင္းတာမို ့ မိန္းခေလးလဲျဖစ္ေနေတာ့ အလြဲၾကီးေတြ မလြဲရေအာင္ အလြဲေသးေလးေတြက တဆင့္ သင္ခန္းစာယူတတ္ေအာင္ သင္ေပးရပါတယ္။ ကြ်န္မတို ့ အိမ္မွာေတာ့ တေန ့တေန ့အလဲြေတြ ထပ္မလြဲရေအာင္ ကြ်န္မက သင္လုိက္ ထံုဇင္က လြဲျပီးရင္းလဲြလုိက္နဲ ့ ဆူညံျမိဳင္ဆုိင္လုိ ့ေနပါေတာ့တယ္။

တန္ခူး 6:50pm 5-Apr-2013

နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္ကြ်န္မတို ့ေခတ္

စာမေရးတာ အေတာ္ၾကာတဲ့ ဒီဘေလာ့ဂါအန္တီၾကီး စာျပန္ေရးေတာ့လဲ လူရုိက္ခ်င္စရာေခါင္းစဥ္နဲ ့ဆိုျပီး မဖတ္ပဲနဲ ့ေတာ့ ထြက္မသြားပါနဲ ့ေနာ္…။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိပ္နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္တယ္လို ့ ဘ၀င္ေလဟပ္ျပီးေရးထာမဟုတ္မွန္း စာဆံုးရင္သိမွာပါ...။

ဒီပုိ ့စ္ေလးေရးျဖစ္ျခင္းေအာင္ အဓိကလွံဳေဆာ္သူက ခုတေလာ အင္တာနက္ေပၚ… ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚ… ဂ်ာနယ္ေတြေပၚမွာ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိွဳင္ထက္ေတာင္ ေရပန္းစားေနတဲ့ ကိုစိုးသူပဲေပါ့…။ ကြ်န္မတို ့ေခတ္က သူငယ္ခ်င္းေတြ အမၾကီးေတြ ညီမေလးေတြ သဲသဲလွဳပ္ခဲ့တဲ့မင္းသား…။ ကိုယ္မပါဘူးလုိ ့မေျပာပါဘူး…။ ရုပ္ရွင္မရုိက္ခင္ ရုပ္ရွင္ရုိက္ေတာ့မယ့္ ေဆးေက်ာင္းသားဆို သူငယ္ခ်င္းက သူ ့အမဆီက တဆင့္ ဓာတ္ပံုေလးယူလာကတည္းက စလို ့ ေရွ ့ကို၀ဲ၀ဲေလးက်ေနတဲ့ ဆံပင္ေလးနဲ ့နွဳတ္ခမ္းေလးေစ့ျပံဳးေနပံုေလးေတြ ့ျပီး ဆယ္ေက်ာ္သက္တုိ ့သဘာ၀ ရင္ခုန္လွဳပ္ရွားခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ ၀န္ခံပါတယ္…။ ဘယ္ေလာက္ ရူးသြပ္ခဲ့သလဲဆို ေအာ္တိုစာအုပ္ေတာင္ စိုးသူမ်က္နွာဖံုးနဲ ့ဖံုးျပီး ကိုယ့္နာမည့္ကို ခပ္တည္တည္နဲ ့ ေနာက္ကစိုးသူတပ္ျပီးေျပာင္းပစ္လုိက္တာ… ေအာ္တိုေရးေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်က္စိလည္သြားတယ္… ဘယ္သူၾကီးလဲေပါ့…။ ေက်ာင္းေရွ ့မွာ ပလတ္စတစ္ေလးခင္း ပံုေရာင္းတဲ့ ရုပ္ရွင္မင္းသားပံုေတြထဲမွာ စိုးသူပံုသိပ္မပါရင္ ေရာင္းတဲ့ဦးေလးၾကီးကို ရန္စြာတတ္တာလဲ ကိုယ္ပါပဲ။ ျပီးရင္ အေဖမသိေအာင္ လြယ္အိတ္အထဲက ဇစ္အိတ္ေလးထဲဖြက္ ခိုးခုိးၾကည့္ရတာအေမာပါ။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီရူးသြပ္မွဳေတြက ပထမဆံုးၾကည့္မိတဲ့ စိုးသူရုပ္ရွင္ကားမွာ အကုန္ရပ္တန္ ့ကုန္တာလဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အံ့ၾသမိပါရဲ့။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ စိတ္မတည္ျငိမ္ပံုမ်ားေျပာပါတယ္…။ ပထမၾကည့္ျဖစ္တဲ့ကားက ၾကည္မင္းနဲ ့သုန္သုန္။ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး မင္းသားတုိ ့ ပထမေလးငါးကားဆို ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မို ့ ထင္ပါရဲ့။ အဲဒီကားလဲၾကည့္ျပီးေရာ ဆြဲေဆာင္မွဳသိပ္မရွိလွဘူးဆို ရင္ခုန္သံေတြ ရပ္သြားခဲ့တာ။ ခ်စ္ၾကိဳးေလးနွစ္မွ်င္က စကားမပီတပီနဲ ့ေက်ာ္သူ ့မွေက်ာ္သူျဖစ္သြားခဲ့တာ..။ အင္း… အေျပာင္းအလဲျမန္ပံုေျပာပါတယ္…။

ကိုယ္ရူးသြပ္တာကို ေျပာေနတာနဲ ့ ပို ့စ္လဲ အေတာ္ရွည္လွျပီ။ အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကိုစိုးသူရဲ့ နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းပါ။ အသက္ ၄၇လို ့ ဘယ္လိုမွ ေျပာမရေအာင္ နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္တဲ့ ကြ်န္မတုိ ့ေခတ္ကမင္းသားက ခုေခတ္ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးေတြ နွလံုးသားကို ဆြဲေဆာင္နိုင္ဆဲဆိုတာ အံ့ၾသစရာ မေကာင္းဘူးလား။ ဒါက ကြ်န္မက ခုေလာေလာဆယ္ ကိုရီးယားမင္းသားေတြထက္ ေဟာ့ေနတဲ့ ကိုစိုးသူကို အေကာင္းဆံုးဥပမာေပးလုိက္တာပါ။ ကြ်န္မတို ့ေခတ္က ပုဇြန္စိတ္ကေလး ဘယ္လိုငယ္ငယ္ ပင္လယ္ကူူးခဲ့တဲ့ ေမဆိြဆို အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္လုိ ့ ဘုရားစူးေျပာေတာင္ ယံုနုိင္စရာမရွိေအာင္ နုပ်ိဳလြန္းလွပါတယ္။ မ်က္နွာဆံပင္ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ အကုန္ကို လွေနတုန္းပါ…။ ခုတေလာ အနုပညာေလာကက ေပ်ာက္ေနတဲ့ တင့္တင့္ထြန္းဆိုလဲ မ်က္နွာမွာေတာင္ ဘာအေရးအေၾကာင္းမွ မထင္ေအာင္ အသားအေရကအစ စိုေျပလွပေနဆဲ။ ကိုကုိေရ သိပ္ခ်စ္တယ္… အစဲြၾကီးစြဲမိျပီရွင္ဆိုတဲ့ ေဟမာ့ မ်က္၀န္းအၾကည့္ေလးေတြကလဲ ကြ်န္မတို ့ေခတ္က တီဗီြဖန္သားေပၚမွာျမင္ရတာနဲ ့ ခုထိထပ္တူ ဆြဲေဆာင္နိုင္တုန္း။ Good Morning မေကသီဆိုတဲ့ နွဳတ္ခမ္းေလးတြန္ ျပံဳးတတ္တဲ့ ရဲေအာင္ဆို ခုထိ မင္းသမီးငယ္ေလးေတြနဲ ့တြဲလို ့ရတုန္းေလ။

ဒါက ကြ်န္မတို ့ေခတ္က ျမန္မာနုိင္ငံက မင္းသားမင္းသမီးေတြရဲ့ နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္မွဳပါ။ ေဟာလီ၀ုဒ္လဲ အမ်ားသားေနာ္။ ခုေလးတင္ ေလာေလာလတ္လတ္ သူ ့ဇာတ္ကားအသစ္ေလးရံုတင္ေနတဲ့ ကြ်န္မတို ့ေခတ္က ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြရဲ့ အခန္းထဲမွာ သူ ့wallsheetေတြနဲ ့ေနရာယူတတ္တဲ့ Tom Cruise က အသက္ ၅၁နွစ္ဆိုတာ ယံုနုိင္စရာေတာင္မရွိပါဘူး။ ခုထိ ေဟာလီ၀ုဒ္က မင္းသမီးေတြ သဲသဲလွဳပ္ေနၾကတဲ့ ခ်စ္စရာအျပံဳးေလးနဲ ့မင္းသားBrad Pittကလဲ အသက္၅၀ဆိုပဲ။ ေဟာလီ၀ုဒ္မွာ ေနာက္ဆံုးေဟာ့ေနတဲ့သတင္းပိုင္ရွင္ ကေလးသံုးမြွာပူးကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားတဲ့ Jennifer Lopezကလဲ အသက္ ၄၄ပါ။ ကြ်န္မတို ့ေခတ္က အရမ္းေရပန္းစားတဲ့ Pretty Woman မင္းသမီး Julia Roberts ဆို အသက္ ၄၆လုိ ့မထင္ရေအာင္ ခ်စ္စရာေကာင္းေနတုန္းပါ။

ဘာရယ္လုိ ့ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…။ ကိုယ့္ေခတ္ကနာမည္ၾကီးေတြရဲ့ နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းေတြကို ၾကည့္ျပီး မ်ားလားတဲ့ဆံပင္ျဖဴေတြကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္… ျဖဴသီ့သီခ်င္းထဲကလုိ ပိုလာတဲ့အသားေတြကို ဥေပကၡာျပဳရင္း တို ့လဲေလ အဲဒီေခတ္ကလို ့ေျဖသိမ့္ေတြးေတြးရင္း ေနာက္သံုးရက္ၾကာရင္ တစ္ေပါင္းရေတာ့မယ့္ သိပ္မလွေတာ့တဲ့ အသက္ကို တမင္ေမ့ဖို ့ကို ဒီပို ့စ္ကို ေရးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္…။ သည္းခံဖတ္ေပးသူမ်ားအားလံုးေက်းဇူူးပါ။



စာေရးပါစာေရးပါလုိ ့တုိက္တြန္းၾကတဲ့ တို ့နဲ ့ေခတ္တူ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းတို ့အတြက္အမွတ္တရ။

တန္ခူး 11:45pm 3-Apr-2013 span>

ေမာင့္ကြ်န္မ

ေမာင္ေပးတဲ့ခြန္အားေတြ ကြ်န္မေသြးေၾကာေတြထဲ စီး၀င္သြားတဲ့အခါ
ေမာင့္ကိုေပးဖို ့ခြန္အားေတြ ပိုလို ့အသစ္ေမြးျဖစ္တယ္…

ေမာင္ေပးတဲ့သစၥာတရားေတြ ကြ်န္မနွလံုးသားထဲ ေပ်ာ္၀င္သြားတဲ့အခါ
ေမာင့္အတြက္ကြ်န္မသစၥာတရားေတြ ပိုလို ့အျမစ္ခုိင္က်န္းမာသန္စြမ္းၾကတယ္…

ေမာင္ေပးတဲ့နားလည္မွဳေတြ ကြ်န္မေန ့ရက္ေတြထဲ ေပါင္းစည္းသြားတဲ့အခါ
ေမာင့္ေန ့ရက္ေတြထဲ ကြ်န္မနားလည္မွဳေတြ ပိုလို ့စဥ္ဆက္မျပတ္ စီးဆင္းသြားတယ္…

ေမာင္ေပးတဲ့ေအးျမျမေမတၱာေတြ ကြ်န္မကုိယ္ထဲ စိမ့္၀င္သြားတဲ့အခါ
ေမာင့္ကိုယ္ထဲ ကြ်န္မေမတၱာေတြ ပိုလို ့ေပါမ်ားဖိတ္လ်ံလို ့သြားတယ္…

ေမာင့္ျဖစ္တည္မွဳအတြက္ ကြ်န္မပါရမီျဖည့္တဲ့အခါ
ကြ်န္မျဖစ္တည္မဳွအတြက္ ေမာင္ကနေဘးမားမားရပ္လုိ ့ေနတယ္…

တန္ခူး
3:50pm 25-Oct-2011
(ခ်စ္ခင္ပြန္း=ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း=ခ်စ္ေလးေလး=ေမာင့္ေမြးေန ့အမွတ္တရ ႏွလံုးသားနွင့္ ေရးဖဲြ ့သည္)

တို ့ေခတ္နဲ ့ သူတို ့ေခတ္

“ဒီေန ့ေတာ့ေလ… မင္းနဲ ့ခ်ိန္းထားတယ္……ခ်က္တင္ထဲမွာေတြ ့ဖို ့ကြယ္
ည၈နာရီတိတိမွာ ငါေလဆက္ဆက္ေစာင့္ေနမယ္….
ငါမင္းအတြက္ကြယ္….သီခ်င္းေလးေရးထားတယ္
ခ်က္တင္ထဲမွာ ပို ့လိုက္မယ္…
ခံစားနားဆင္ရင္းေ၀ဖန္ေပးကြယ္… ေတြးရင္းနဲ ့ ရင္ခုန္မိတယ္”
…………………………………………………………………………….
“ခ်က္တင္ထဲမွာ… ေတြ ့ၾကမယ္… စကားေျပာေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးရယ္
ကိုယ္အမွားလုပ္ခဲ့မိရင္……ခြင့္လြတ္ေပးပါကြယ္
ေန ့တုိင္းသာေျပာရရင္……သူစိတ္ဆိုးမွာေၾကာက္မိတယ္
ကိုယ္အရမ္းခ်စ္မိတယ္……ခ်က္တင္ထဲကေကာင္မေလးရယ္”

အေပၚက သီခ်င္းေလး နာမည္က “ခ်က္တင္ထဲကေကာင္မေလး” တဲ့..။ ကြ်န္မေမာင္ေလး၀မး္ကဲြ တေယာက္က သီခ်င္းေလးေတြ နားေထာင္ဖို ့ဆို အီးေမးလ္ပို ့လုိက္တာ နားေထာင္ရင္း ဒီသီခ်င္းက်ေတာ့ ကြ်န္မတေယာက္ထဲ ျပံဳးမိပါတယ္။ ဒီေခတ္ကေလးေတြဆို အေတာ္ကို ရင္ခုန္လွဳပ္ရွားေစမယ့္ သီခ်င္းေလးပါ။ နားေထာင္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးက သူနဲ ့ညတိုင္း ခ်က္တဲ့ ေကာင္ေလးကို မွန္းဆေတြးျပီး ရင္ေတြတဖ်တ္ဖ်တ္ခုန္ေနမွာ ျဖစ္သလို နားေထာင္ေနတဲ့ေကာင္ေလးကလဲ သူနဲ ့ခ်က္တင္လုပ္ရတာ ဟာမိုနစ္ျဖစ္တဲ့ေကာင္မေလးကို သတိရရင္ခုန္ေနမွာ အမွန္ပဲ။ ဒီေလာက္ ရင္ခုန္စရာေကာင္းတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ကြ်န္မက ဘာလို ့ျပံဳးျပံဳးၾကီး နားေထာင္ေနမိပါလိမ့္။ ေနာက္ဆက္တဲြ ေတြးမိသြားတာက… ေအာ္.. ငါေတာ္ေတာ္ အဖြားၾကီးျဖစ္သြားတာပဲ ဆိုတာပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၄နွစ္ေလာက္က ကြ်န္မ ဟိုအရင္အလုပ္က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေကာင္မေလးတေယာက္ရဲ့ မဂၤလာေဆာင္သြားေတာ့ သူတို ့စေတြ ့ပံုေလးကို စလုိက္ရွိဳးေလးနဲ ့ျပတဲ့အခါ သူတို ့ဇာတ္လမ္းေလးက ခ်က္တင္က စတယ္ဆိုတာ သိခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကြ်န္မအတြက္ အေတာ္ကို ထူးဆန္းခဲ့တာပါ။ ဘယ္နွယ့္ တေယာက္နဲ ့တေယာက္ မျမင္ဘူးၾကပဲ သံေယာဇဥ္ေတြ အရင္တြယ္သြားၾကတာလဲေပါ့။ ကံေကာင္းလို ့ ၂ေယာက္လံုးေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ျဖစ္ေနၾကလုိ ့…တကယ္လုိ ့ ခ်က္တင္ထဲေတြ ့ သံေယာဇဥ္တြယ္မိတဲ့သူက အိမ္ေထာင္ရွိေနရင္ဘယ္လိုလုပ္… မရိုးသားတဲ့သူျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္… စသျဖင့္ေပါ့… ။ ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့ အဲဒီလုိ မဂၤလာေဆာင္ေတြ သြားရစိတ္လာေတာ့ ခ်က္တင္ဇာတ္လမ္း… အြန္လုိင္းဇာတ္လမ္းေတြနဲ ့က နဲနဲယဥ္လာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ တခ်ိဳ ့ေတြက ခ်က္တင္ထဲမွာ စကားေျပာဆုိၾကည့္… စကားေျပာရတာ အဆင္ေျပရင္ လူခ်င္းေတြ ့ဖို ့ခ်ိန္း… သူေရာကိုယ္ေရာ ၾကိဳက္လို ့ရေလာက္ရင္ ၾကိဳက္လုိက္ၾကဆိုတာ ကြ်န္မ သေဘာေပါက္လာပါတယ္။ တခုပါပဲ… ကြ်န္မက စာေရးတာ ၀ါသနာပါသူ။ သူမ်ားဇာတ္လမ္းေတြကို ပူး၀င္ခံစားတတ္သူ။ တခ်ိဳ ့တကယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ ေကာင္မေလးနဲ ့ေကာင္ေလး သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ အေၾကာင္းမ်ားၾကားရရင္ ကိုယ္ပါေရာေရာင္ ရင္ေတြခုန္ျပီး စာေတြေရးခ်င္စိတ္တဖြားဖြား ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္… ဒီခ်က္တင္ဇာတ္လမ္းေတြကေတာ့ ကြ်န္မရင္ထဲသိပ္မတိုးလွပါဘူး။ အဲဒါ ခဏခဏၾကားဖူးေနတဲ့ generation gapဆုိုတာ ျဖစ္မွာပါ။

ဟိုတေန ့က ရံုးမွာ ကြ်န္မရဲ့ ဂ်ဴနီယာေကာင္ေလးနဲ ့ musicအေၾကာင္းေျပာရင္း နင္ဂီတာတီးတတ္သလား ေမးေတာ့ မတီးတတ္ပါတဲ့။ ကြ်န္မက တို ့နုိင္ငံမွာ နင္နဲ ့ရြယ္တူေကာင္ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဂီတာတီးတတ္ၾကတယ္လုိ ့။ ေကာင္မေလးေတြ အိမ္ေရွ ့က အုတ္ခံုေလးေတြမွာ ညညဂီတာတီးတဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳေလးက တို ့နုိင္ငံမွာ ရွိတယ္ဆိုေတာ့… သူက ကြ်န္မကို ေျပာပါတယ္။ ဘာလို ့ အခိ်န္ကုန္ လူပင္ပန္းခံမလဲတဲ့… အိမ္ကေန smsေလးပုိ ့လုိက္ ဒါမွမဟုတ္ အဲကြန္းခန္းထဲမွာ ခ်က္တင္ထဲက ရင္ဖြင့္လုိက္ ရတာပဲတဲ့။ သူ ့အိမ္ေရွ ့သြားလို ့ သူ ့ေတြ ့ရမေတြ ့ရ မေသခ်ာဘူးတဲ့။ facebookေပၚသြားရင္ သူ ့ပံုေလးေတြ အိမ္ကေန လွမ္းေတြ ့ေနရတာပဲတဲ့။ ကြ်န္မ ဘာမွ ျပန္မေျပာနိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ ေအာ္… သူတို ့ေခတ္က ဟုတ္သားလို ့ပဲ ေခါင္းျငိမ့္မိပါေတာ့တယ္။

ကြ်န္မတို ့ေခတ္က ေယာက်ၤားေလးေတြ ခမ်ာ မိန္းခေလးတေယာက္ကို ရဖို ့အေတာ္ကို လံုလစိုက္ထုတ္ ၾကိဳးစားခဲ့ရတာပဲ။ ကိုယ္ေနတဲ ့ မဂၤလာဒံုကေန ေကာင္မေလးရွိတဲ့ေက်ာက္ေျမာင္းကို ေလွ်ာက္ျပန္သံေပးလုပ္ၾကရသလို… ညဖက္အေတာ္မိုးခ်ဴပ္တဲ့အထိ မိဘေတြ အဆူခံျပီး ေကာင္မေလး အိမ္ေရွ ့မွာ သီခ်င္းသြားဆိုၾကရေသးတာ။ တကၠသိုလ္ေရာက္လာေတာ့ ပိုးရပန္းရတာ လြယ္သြားျပီဆိုေပမယ့္လဲ အာအိုင္တီကေန အတန္းေတြလစ္ ဘတ္စ္ကားက်ပ္က်ပ္တုိးစီးျပီး အာစီတူးထဲ ဒုကၡခံရတာမ်ိဳးကလဲ အမ်ားသားေလ။ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္မျပည့္လုိ ့ တနွစ္ေအာက္ခံရတဲ့အထိ အခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြရွိလုိ ့ တူးတူးရဲ့ ၇၅ရာခိုင္နွဳန္းသီခ်င္းေတာင္ အေတာ္ေခတ္စားလိုက္ပါေရာလား။

ဟိုးအရင္က ဂီတာမတီးတတ္ေပမယ့္ ေကာင္မေလးရွိတဲ့ သဇင္ေရွ ့သီခ်င္းဆိုခ်င္လြန္းလို ့ လက္ဖ်ားေတြ အသားမာတတ္တဲ့အထိ ဂီတာကို ၾကိဳးစားပန္းစား သင္တဲ့သူေတြလဲရွိ။ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆို လာဆိုတဲ့သူေတြထဲ သူပါလို ့ေကာင္မေလးသိရေအာင္ အဖြင့္သီခ်င္းေလးကို သူမ်ားနဲ ့မတူေအာင္ creative thinkingနဲ ့ ဆိုတတ္သူပါ။ (ေန ့တုိင္းအဖြင့္သီခ်င္းေလက ဖိုးခ်ိဳရဲ့ ေရလိုေအးလို ့ ပန္းလိုခ်မ္းေျမ့ပါေစတဲ့… ခုအဲဒီစံုတဲြေလးက အၾကင္လင္မယားျဖစ္သြားျပီး သူတို ့မွာ ကြ်န္မသားေလးနဲ ့ ရြယ္တူ သမီးေလးတေယာက္ရွိေနပါျပီ)။ ကြ်န္မ အမ်ိဳးသား သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆို စာေမးပြဲတြင္းၾကီး စာက်က္ေနရင္း ေကာင္မေလးကို လြမ္းလြန္းလို ့ပါဆို သူငယ္ခ်င္းေတြ ဂ်ီက် ညဘက္ၾကီး အေဆာင္ေရွ ့ကို ဆိုက္ကယ္နဲ ့အသြား ဆိုက္ကယ္ေမွာက္တာ စာေမးပြဲကို တကၠသိုလ္ေဆးရံုကေန ေျဖလုိက္ရပါတယ္။ အခ်စ္ၾကီးၾကပံုမ်ားေျပာပါတယ္။

ဒီၾကားထဲ ကုိယ္ၾကိဳက္မိတဲ့သူက အရမ္းနာမည္ၾကီးတဲ့ အလွဘုရင္မလုိ လူမ်ိဴးဆို အျပိဳင္အဆိုင္ေတြ ၾကားထဲ ကုိယ့္ကို ပန္းကံုးစြတ္ေအာင္ လံု ့လစိုက္ထုတ္ၾကိဳးစားၾကျပီး ေနာက္ဆံုးဇြဲဆု ရသြားတဲ့သူေတြလဲ ရွိတတ္ေသးတာမိုလား။ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ခ်စ္သူမ်ားေန ့ဆို အလွဆင္ျပီး လိုခ်င္စဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ ပန္းစည္းေလးေတြကို စီးပြားေရးသမားေတြက လာဘ္ျမင္ျပီးေရာင္းၾကတယ္။ တခ်ိဳ ့ခ်စ္သူေတြက အြန္လုိင္းေပၚကေန၀ယ္ျပီး ေရာင္းတဲ့ဆုိင္ကို deliveryလုပ္ခုိင္းလုိက္တာ။ ပန္းစည္းေလးေတြ ့ရင္ ခုန္ေပါက္ေပ်ာ္သြားၾကတဲ့ ေကာင္မေလးေတြေတြ ့ေတာ့ ကြ်န္မတို ့ေခတ္က ပိေတာက္ပင္ထိပ္ဖ်ားက ဦးဦးဖ်ားဖ်ားပြင့္တဲ့ ပိေတာက္ပန္းေလးကို ခ်စ္သူကို ေပးခ်င္လို ့ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ အပင္ေပၚတက္ခူးတတ္ၾကသူေတြကို သတိရမိပါတယ္။

ကြ်န္မစာဖတ္ျပီး လူငယ္ေလးေတြက မတန္ခူးက တုိ ့ေခတ္က သူတို ့ေခတ္ထက္ ပိုခ်စ္တတ္ၾကတယ္လုိ ့ ဆိုလိုခ်င္တာလားလုိ ့ တလြဲမေတြးလိုက္ပါနဲ ့ေနာ္။ ဒီဘက္ေခတ္က အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြကို ေတြ ့ရေတာ့ အံ့ၾသမိသလို တို ့ေခတ္က ဘယ္လုိမ်ားလဲဆိုတာ ဒီဘက္ကေလးေတြ အပ်င္းေျပဖတ္ရေအာင္ ေရးလုိက္တာပါ။ Technologyေတြ စကၠန္ ့မလပ္ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ mediaေတြကလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚလာၾကေတာ့ တို ့ေခတ္နဲ ့သူတို ့ေခတ္ကြာဟတာ တကယ္ေတာ့လဲ မဆန္းလွပါဘူး။ Technology သိပ္မတိုးတက္ေသးတဲ့ တုိ ့ေခတ္မွာ အေတာ္မ်ားမ်ားက manual ေတြျဖစ္ေနေတာ့ အခ်ိန္အားလူအားေတြက ဒီဘက္ေခတ္ထက္ ပိုသံုးၾကရတာပါ။ ခ်စ္သူအိမ္ေရွ ့ညတုိင္းသြား ဂီတာတီးေနမယ့္ အစား part timeသြားလုပ္လုိက္တာမွ ပုိက္ဆံျမန္ျမန္စုနုိင္ျပီး ခ်စ္သူနဲ ့အျမန္ အတူေနနိုင္တယ္ဆိုတဲ့ လက္ေတြ ့က်တဲ့ အေတြးေတြကုိ သူတို ့ေခတ္မွာ ပိုေတြးတတ္လာၾကတာပါ။ အဲဒါမွလဲ တိုးတက္တဲ့ ေခတ္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္နိုင္ေတာ့မွာ မိုလား။ ကြ်န္မသားတို ့ေခတ္ၾကေတာ့ ဘယ္လုိ mediaေတြ ထပ္ေပၚျပီး ဘယ္လုိ ေခတ္ေပၚဇာတ္လမ္းမ်ိဳးေလးေတြ ေတြ ့ရမလဲဆိုတာ ၾကိဳတင္မမွန္းဆနိုင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။

တန္ခူး
3:09pm 16-Aug-2011