Monday, October 20, 2008

ေဖာင္ဖ်က္သင့္ မဖ်က္သင့္

ခုတေလာ သတင္းစာေတြရဲ့ ေခါင္းၾကီးပိုင္းမွာ ကမာၻၾကီး စီးပြားေရးက်တဲ့ သတင္းေတြပဲ ပလူပ်ံေနတယ္။ ေန ့ခ်င္းညခ်င္းကို စီးပြားေရးက က်လာတာ။ ကိုယ္လဲ သိပ္နားမလည္တဲ့ ကိစၥမုိ ့ စီးပြားေရးနဲ ့ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ဘာမွ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မသိတာလား သိသိနဲ ့မထူးေတာ့ဘူးဆို ထြက္လာတာလား… ျမန္မာေတြေတာ့ ဒီနိုင္ငံကို ၀င္လာမစဲ တသဲသဲပဲ။ ေဖာင္ဖ်က္ျပီးမွ လာၾကရမွာဆိုရင္ မလာရေသးသူေတြ နဲနဲေတာ့ စဥ္းစားဖို ့ ဒီပို ့စ္ကို ေရးလိုက္ရတာပါ။

ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ၅ ၆လ ေလာက္က အေတာ္အဆင္ေျပေသးတယ္။ အိမ္ေဘးအိမ္က ေကာင္ေလးအလုပ္လာရွာေတာ့ ကိုယ္ကလဲ တတ္အားသမွ် အိမ္စာရိတ္ မကုန္ေအာင္ ကိုယ့္အိမ္မွာ ေနခိုင္းျပီး ကူညီေပးရတယ္။ ရမလိုလုိ မရမလိုလိုနဲ ့ ကိုယ္က stayကုန္ခါနီးေလ စိတ္ေတြပူ။ သူကေတာ့ ျပန္ေတာင္ အားေပးေနေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္ရမွာ ေသခ်ာတယ္တဲ့။ ေတာ္ေသးရဲ့… stayကုန္ဖို ့ ၃ ၄ ရက္ေလာက္လို ကပ္ရသြားတာ။

ဒါေပမယ့္… ေခတ္ၾကီးက လပိုင္းအတြင္းေျပာင္းသြားတာ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂လ ေလာက္က ကိုယ့္ဆရာမ သမီးေလး အလုပ္လာရွာေတာ့ အေတာ္ ထိုင္းသြားတယ္။ အ့ံေတာင္ အံ့ၾသတယ္။ သူ ့ခမ်ာ အေမအိုၾကီးလုပ္ေကြ်းခ်င္သူဆိုေတာ့ ရေစခ်င္တာေပါ့။ ပထမပိုင္း အင္တာဗ်ဴးေတြရလုိက္ျပီး ေနာက္ stay တလက်ေတာ့ အင္တာဗ်ဴးကို မရေတာ့တာ။ ပြဲစားနဲ ့အပ္… ပြဲစားမကယ္နိုင္။ ဒီၾကားထဲ… မေလးေရွာင္ျပီး ျပန္၀င္ရင္ stay ရတယ္ ေျပာလို ့ ျပန္၀င္ခြင့္ ဗိီဇာေလွ်ာက္ေတာ့ မရ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီမလာခင္ ဗီဇာကို ဒီက Agentကို လွမ္းေလွ်ာက္ခိုင္းတာမို လို ့တဲ့။ PR ျဖစ္ျဖစ္ citizen ျဖစ္ျဖစ္ ေထာက္ခံရင္ ၀င္ခြင့္ ထပ္ရတယ္တဲ့။ အခ်င္းခ်င္း လက္တို ့သတိေပးလိုက္ၾကပါဦး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့… အလုပ္မခ်ိတ္မိိပဲ ျပန္သြားရေရာ။ ငိုေနတဲ့ သူ ့ကို ဘယ္လို အားေပးရမွန္းကို မသိဘူး။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ စီးပြားေရးက်တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေရာက္လာသလို ျဖစ္သြားတာ။

ဟိုတေန ့က အီးေမးလ္တခု ေရာက္လာတာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ဒီကို အလုပ္လာရွာတဲ့ သူတေယာက္ အသက္ငယ္ငယ္ေလးနဲ ့ ဒီမွာတင္ ဆံုးသြားတယ္။ စိတ္ပင္ပန္းမွ ုဒဏ္က အေတာ္ဆိုး၀ါးသြားပံုရတယ္။ ကေလးငယ္ငယ္ေလးနဲ ့ မိန္းမကို ထားျပီး အလုပ္လာရွာတာတဲ့။ အဲဒီေန ့က သူတို ့မိသားစုေလး အေၾကာင္းေတြးျပီး ထမင္းေတာင္ မစားနိုင္ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ လာဖို ့ အစီအစဥ္ရွိသူမ်ားကို ၾကိုသတိေပးပါရေစ။ အေျခအေနကို စံုစမ္းျပီးမွ လာၾကပါ။ လက္ရွိအလုပ္ကို ထြက္စရာမလိုပဲ ခဏလာ ၾကိုးစားလိ္ု ့ရတယ္ဆုိ ပိုေကာင္းလိမ့္မယ္။ ေခတ္က ျပန္ဆိုးစျပုလာေတာ့ မ်က္စိမွိတ္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီး ထြက္မလာသင့္ေတာ့ပါဘူး။ ခုလက္ရွိ တခ်ိဳ ့companyေတြေတာင္ လွ ုပ္တုပ္တုပ္ဆိုေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာၾကပါဦးလို ့။

ေနာက္တခု သတိေပးခ်င္တာ fresh graduate ေလးေတြကိုပါ။ ေက်ာင္းျပီးတာနဲ ့နိုင္ငံျခားထြက္မယ္ဆိုျပီး … သင္တန္းေတြ ေလွ်ာက္တတ္ေနမယ့္ အစား အလုပ္တခုခုကို ၀င္လုပ္လိုက္တာ ပိုအက်ိဳးရွိပါတယ္။ အလုပ္ တကယ္လုပ္ဖူးသူနဲ ့မလုပ္ဖူးသူ မိိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မွ ုက မတူပါဘူး။ ျပီးေတာ့… အဂၤလိိ္ပ္စာကို ေလ့က်င့္ပါ။ သင္တန္းမွာ အမ်ားနဲ ့လိုက္ေအာ္ရံုနဲ ့မရပါဘူး။ ပါးစပ္က အသံထြက္ေျပာမွ နားက ေသခ်ာနားေထာင္မွ အေလ့အက်င့္ရမွာပါ။

ကိုယ့္အေျခအေနက ေဖာင္ဖ်က္ရေတာ့မွ ရမယ့္ အေျခအေနဆိုရင္ ၾကိုတင္ျပင္ဆင္မွ ုေတြ ေသခ်ာလုပ္ျပီးမွ လာသင့္ပါတယ္။ အလုပ္တခု ရဖို ့ကို ေလ်ာ့မတြက္သင့္ပါဘူး။ ခုလို က်ပ္လာတဲ ့ အေျခအေနမွာ ကိုယ္က ကိုယ့္ျပိုင္ဘက္ထက္သာမွ အေရြးခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုဆို ဖီလစ္ပိုင္၊ တရုတ္၊ ကုလားေတြ အျပင္ စကၤာပူျပိိုင္ဘက္ေတြက မ်ားလာတာမို ့ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကို သူတို ့ထက္သာေအာင္ ေသြးထားဖို ့လိုပါလိမ့္မယ္။ ကြ်န္မတို ့ ျမန္မာေတြက တကယ္လုပ္နုိင္ျပီး အေျပာမွာ ဒုကၡေရာက္တတ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္တတ္လဲဆိုတာ ကိုယ္ေျပာနိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကပါ။ အဆင္သင့္ျဖစ္မွ ေဖာင္ဖ်က္ၾကပါလို ့ တိုက္တြန္းပါရေစ။

တြဲဖတ္ေစခ်င္တဲ့ပို ့စ္- ျမန္မာတခ်ိဳ႕နဲ႕ အလုပ္အင္တာဗ်ဴး


တန္ခူး
4:45pm 20-Oct-2008

24 comments:

Anonymous said...

I do agree with what u said

tg.nwai said...

တန္ခူးေရ.. လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေ၀မွ်လုိက္ပါမယ္..ဒီလို information ေတြက လုိေနတာ.. ဒီကလူေတြက အဲဒီက အေျခအေနေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိၾကတဲ႔ သူေတြ အမ်ားႀကီးရယ္။ ေက်းဇူးေနာ္..

ေမျငိမ္း said...

မတန္ခူးေရ.. ဒီပို႔စ္ကို ဖတ္ပီး ဗမာေတြအတြက္ စိတ္ထိခိုက္လိုက္တာ။ ခက္တာက အထဲမွာကလည္း ဘာမွလုပ္စရာမ၇ွိဘဲ ငုတ္တုတ္ငတ္ေနၾကတာေလ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘ၀ေတြဖ်က္ပီး လာေနၾကရတာ..။ တကယ့္ကို ဆုတ္လည္းဆူး စားလည္း ရူးပါပဲ..။

ThuHninSee said...

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အခုပဲ ၿငီးေနတယ္။
စေတးၿပည႔္ေတာ႔မယ္ အလုပ္မရေသးဘူးတဲ႔။
သူက siteအေတြ႔အႀကဳံနဲ႔ draftingလုပ္သက္ ၈ႏွစ္ရိွတယ္။
အဂၤလိပ္လိုလည္း ေကာင္းေကာင္းေၿပာႏိုင္တယ္။ ခက္တာက
စီးပြားက်ရင္ civilလိုင္းဘက္ေတြက အရင္ထိတာ။
ရန္ကုန္မွာသူ႔အလုပ္က အေၿခအေနေကာင္းလ်က္နဲ႔
ဒီကသူငယ္ခ်င္းက"အဆင္ေၿပမယ္၊လာပါ" အတင္းေခၚလို႔လာတာ။
အခုေတာ႔ "ဘူ" ေနေလရဲ႔။

PAUK said...

ဟုတ္တယ္..မတန္ခူးေရ..
စီးပြားေရးေတြက်ေတာ့..စေတာ့ေတြပါက်..
လူလည္း..စိတ္ဓါတ္ေတြက်ေနတယ္...

myatnoe said...

ဟုတ္တယ္အမေရ..
ဘယ္လိုေျပာရမလဲေတာင္ မသိဘူး

LIN LET KYAL SIN said...

စီးပြားေရးေတြက် ၊ လူေတြအားလံုးလည္း အသံုးအျဖဳန္းေတြ သတိထားၾကရင္း အလုပ္ရွာသူေတြလည္း ဒါကုိ သတိျပဳသင့္ၾကပါတယ္။ အထဲမွာလည္း ဒုကၡေရာက္ ၊ အျပင္မွာလည္း အဆင္မေျပၾကတဲ့ ျမန္မာေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ မမတန္ခူးေရ။

Mashwemi said...

mama takhuu. thanks you so much.. i also planning to go singapore. now i need to think about this.. i'm working at Malaysia as an accountant. But my salary is little. Coz this work is first for me. so boss not give me any chance.. Whatever, i must try.
MaMa.. thanks.

Hnin said...

မတန္ခူးေရ..ဒီပို႔စ္ေလးအတြက္ေက်းဇူးပါ..လာဖို႔စဥ္းစားေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေျပာခ်င္တဲ့စကားေတြပါေနျပီမို႔ ဒီပို႔စ္ေလးပဲညႊန္းလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္..ႏို႔မို႔ဆို တခ်ဳိ႕ က မလာေစခ်င္လို႔ထင္ေနၾကတာ..

ဇနိ said...

အမေရ
ဖတ္သြားပါတယ္...
ေဖာင္ဖ်က္သင့္ မဖ်က္သင့္ဆိုတာ..စဉ္းစားဆင္ျခင္စရာပဲေနာ္...

း)

Taungoo said...

ဘုရင့္ေနာင္ရဲ့ ေဖာင္က ပါလာေတာ့ ေတာင္ငူသားလည္း မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ း)
အမွန္ပဲ အမရယ္။ သက္ျပင္းေမာၾကီးသာ ခါခါခ်ေနရတယ္။ ေနာက္ကေန လိုက္လာခ်င္ၾကတဲ့
ညီ ညီမေတြကလဲ တျပင္ျပင္။ ဒီကအေျခအေနကိုလည္း ဘာေျပာေျပာ နားမဝင္ၾကဘူး။ အျပင္ထြက္လိုက္တာနဲ႔ ေသခ်ာေပါက္ ခ်မ္းသာျပီလို႔ ထင္ေနၾကလားမသိပါဘူးဗ်ာ။

nu-san said...

အမေရ.. အခုလုိေလး ေျပာျပေပးတာကပဲ ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ ဘယ္သူမွ မေျပာျပရင္ ဘာမွ မသိႏုိင္ဘူးေလ.. အခုလုိ သိရေတာ့ လက္လွမ္းမွီရာေလး သတိေပးထားလုိ႔ရတာေပါ့။ ၾကံဳဖူးတယ္ အမေရ.. တခ်ိဳ႕လည္း “လာခဲ့ပါ၊ လာခဲ့ပါ အားလုံးအဆင္ေျပသြားမယ္” ဆုိတာ ေျပာတာ၊ တကယ္အလုပ္မရရင္ စိတ္ညစ္ရတာကုိယ္ပါပဲ။ ေနာက္ျပီး တကယ္လည္း ေရာက္လာေရာ “လာခဲ့ပါ”လုိ႔ ေခၚတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ကုိယ္ေတြကုိ လွည့္မၾကည့္ႏုိင္ၾကေတာ့ဘူး.. အဓိကကေတာ့ ကုိယ္တုိင္ေလ့လာ စုံစမ္းျပီး လာၾကတာ ပုိေကာင္းပါတယ္။

မဇနိ said...

အမတန္ခူးေရ အဲဒီလိုေတြရွိတာလား။ တကယ္နီးစပ္တဲ့သူ ေျပာျပမွ အေျခအေနေတြ သိရတာေနာ္။ မဟုတ္ရင္ အားလံုးအဆင္ေျပမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေနမွာ။ ခုလိုေလးေတြေရးေတာ့ ဖတ္မိ ဆင္ျခင္မိတာေပါ့ အမရယ္။

Moe Cho Thinn said...

ဒါေတြ ျဖစ္ရတဲ႔ အေၾကာင္းအခ်က္ကေတာ႔ တခုတည္းပါ။
ျဖစ္လာတဲ႔ အက်ိဳးဆက္ နစ္နာမွဳေတြကေတာ႔ ေျပာမဆုံးႏိုင္ေအာင္ပါ။
ဒါေၾကာင္႔ ဘယ္လိုအေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္ ခၽြန္ေနေအာင္ ေသြးထားမွ တန္ကာ က်မွာပါပဲ။ အေျခအေနက ကိုယ္မျဖစ္ခ်င္ေပမဲ႔ ျဖစ္လာခဲ႔ၿပီကိုး။ မတန္ခူးေျပာတဲ႔ ႀကိဳးစားျပင္ဆင္ခဲ႔ဖို႔ဆိုတာ သိပ္လိုအပ္တာပါပဲ။ ေက်းဇူးပါ အမ။

burmesegoldbull said...

the recession this time will last for a few quarters (years?).. and now semi con companies are starting to layoff...

it wil hit the construction sector big time.... now properties price are coming down..

it will continue to get worse...

ပံုရိပ္ / Pon Yate said...

မတန္ခူး သတိေပးတာ အရမ္း သင့္ေတာ္ပါတယ္။ အေျခအေနေတြ ကအမ်ဳိးမ်ဳိးဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ရင္ ျပီးေရာ ဆုိျပီး ထြက္မလာသင့္တာ အမွန္ပဲ။

ေကာင္းကင္ကို said...

ဒုကၡ း-(

khine said...

ဆရာမ မေမၿငိမ္း ေျပာသလိုပါပဲ၊ ဗမာေတြ ဘဝကေတာ့ တကယ့္ကို ဆုတ္လည္းဆူး စားလည္းရူးပါ၊ း(

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

အမေရ .. ညီမ ျပန္လာျပီ း)

တခ်ိဳ႕ေတြက် ျမန္မာျပည္မွာလည္း ဖ်က္စရာ ေဖာင္ေတာင္ မရွိ ၊ ဟိုမွာဆက္ေနလည္း ဘာမွထူးမွာ မဟုတ္လို႔ သူမ်ားေဖာင္ အငွားစီးျပီး ၊ အရဲစြန္႔ လာျပီးမွ လံုး၀ကို စံုး၂နစ္ေတာ့တာပါပဲ ။

အဲလိုလူေတြကို ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း လိမ္ရက္သူေတြရွိတာကေတာ့ တကယ့္ကို ရင္နာစရာပဲ ။

သက္ေ၀ said...

ဟုတ္တယ္ တန္ခူးေရ...
သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးကို အခ်ိန္မီေရးတင္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...။ မ်ားမ်ားဖတ္မိေအာင္ ေ၀မွ်ေပးပါ့မယ္ ေနာ္...။

တက္တူ said...

ဟုတ္ပ အမေရ ဒီမွာက စီးပြားေရးက်ေနေတာ့ အလုပ္ခုန္မလို႔ဟာ အသာေလးၿငိမ္ေနရတယ္။
ျမန္မာျပည္က လာမဲ့သူေတြကိုလည္း တားထားရတယ္

တန္ခူး said...

ေက်းဇူးပါ Anonymous ေရ…

မ ေရ… မွ်ေ၀ေပးမယ္ဆိုလို ့ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္…

မ ေရ… အမွန္ပါပဲ… ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဆူးလဲဆူးေစေတာ့ ရူးလဲရူးေစေတာ့… ထမင္းတလုပ္အတြက္ ရုန္းကန္ရတာေပ့ါ မ ရယ္….

ညီမေရ… ညီမေျပာသလိုဆို ညီမသူငယ္ခ်င္း ရနုိင္တဲ့ အေျခအေနရွိပါတယ္…

ေပါက္က စေတာ့ကစားလုိ ့လား… ဒီကေရွ ့ေလွ်ာက္ သတိေတာ့ထားညီမေရ…

ျမတ္နိုးေရ… ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေနေပၚမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိုးစားရမွာေပါ့…

ဟုတ္ပါတယ္ လင္းလက္ေရ… တကယ္စိတ္မေကာင္းစရာပါ… မေတြ ့တာၾကာျပီေနာ္… မဂၤလာေဆာင္အတြက္ အလုပ္ေတြ မ်ားေနလား….

ညီမ မေရြွမိေရ… ညီမက မေလးမွာ ဆိုေတာ့ အဲဒီကေန လွမ္းၾကိုးစားၾကည့္ပါလား… အင္တာနက္က လွမ္းေလွ်ာက္ျပီး အင္တာဗ်ဳးရမွ အဲဒီက အလုပ္မထြက္ပဲ အလည္လိုမိ်ဳးလာရင္း ၾကိူူးစားၾကည့္ေပါ့… တရုတ္နွစ္ကူးျပီးတဲ့ အခ်ိန္ဆို အလုပ္ေပါေလ့ရွိတယ္… accountantအလုပ္က ရဖို ့မ်ားတတ္ပါတယ္… ညီမမွာ အလုပ္အေတြ ့အၾကံုလဲရွိတာပဲ….

အမွန္ပဲ နွင္းေရ… တခ်ိဳ ့ကေျပာရံုနဲ ့မယံုၾကဘူးေနာ္…

ကိုဇနိေရ… ဟုတ္ပါတယ္… စဥ္းစားျပင္ဆင္ျပီးမွ လာသင့္ပါတယ္…

ကိုေတာင္ငူေရ… ေရၾကည္ျမက္နုကလဲ ရွာဖို ့ခက္ခက္လာတယ္… အင္း… ၾကံုဖူးမွ ယံုတာထက္ ၾကိူတင္ျပင္ဆင္ထားတာ ပိုေကာင္းတာေပ့့ါေနာ္… စြန္ ့စားမွ ုအတိုင္းအတာကို ေသခ်ာစဥ္းစားသင့္ပါတယ္…

နုေရ… ဟုတ္ပါတယ္… ကိုယ္တိုင္ေလ့လာစံုစမ္းတာက အေကာင္းဆံုးပါ….

မဇနိေရ… လက္ရွိအေျခအေနေပါ့ညီမရယ္… ေျပာေနၾကတာေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၁ ႏွစ္ခြဲ ၂နွစ္ေလာက္ ၾကာဦးမယ္တဲ့… ပံုေသေတာ့ ေျပာလို ့မရဘူးေပါ့ညီမေရ…

ခ်ိဳသင္းေရ… ဟုတ္ပါတယ္… သူမ်ားနိုင္ငံမွာဆိုေတာ့ ကိုယ္ကအျမဲတမ္း ဒုတိယ ဦးစားေပးအဆင့္မွာေလ...ခ်ိဳသင္းေျပာသလို ခြ်န္ေနမွ ေတာ္ရံုက်တယ္….

ဟင္း… ျမန္ျမန္စီးပြားေရးျပန္တက္ပါေစလို ့ပဲ ဆုေတာင္းရေတာ့မွာေပ့ါ burmesegoldbull ေရ…

ဟုတ္ပါတယ္ ပံုရိပ္ေရ… ေလွ်ာ့တြက္လို ့မရပါဘူး…

ေကာင္းကင္ကိုေရ…ဒုကၡေပၚဒုကၡဆင့္ေပါ့….

ခို္င္ေရ… လက္မွာလဲ ေသြးေတြလဲ…စိတ္ေတြကလဲ ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္… စူးလ်က္နဲ ့ရူးၾကရသူေတြပါ…

ဂ်စ္တူးေရ….ဟုတ္တယ္…တခ်ိဳ ့က ေဖာင္အငွားစီးလာၾကတာ…ရင္ေလးစရာပါ… အဆိုးနဲ ့အေကာင္း ၂မ်ိဳးလံုးအတြက္ ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္…

သက္ေ၀ေရ… ေ၀မွ်ေပးမယ္ဆိုလုိ ့အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္…ကိုယ္တတ္နိုင္သေလာက္ေလး ကူညီၾကတာေပ့့့ါေနာ္…

ကိုတက္တူေရ… မခုန္ေသးနဲ ့ဦးေနာ္… ခဏေစာင့္လိုက္ပါဦး…

Pyi Chit Khin said...

Hi Sis,

I do appreciate for your concern. I am also feeling same too.

Let me spread this post to our bro and sis inside MM.

tks for sharing.

တားျမစ္ ထားေသာ... said...

မွတ္သားသြားပါတယ္။ ေစတနာေရွ႕ေဆာင္တဲ့ သတိေပးစကားေလးက တန္ဖိုးရွိတယ္။

သုခမိန္(E-Journal)